ابي از افزوني روايت و فتوي او شناخته مي شود، و يا هم از بيشتر بودن مأموريت او از سوي پيامبر صلى الله عليه و سلم ، و اگر ببينيم در مي يابيم كه پيامبر صلى الله عليه و سلم  در زمان بيماري خود ابوبكر رضى الله عنه  را براي امامت مردم در نماز گماشت در حاليكه عمر، علي، ابن مسعود، ابي، و ساير بزرگان صحابه حاضر بودند، و اين برخلاف جانشين ساختن علي رضى الله عنه  در مدينه است، زيرا كه علي رضى الله عنه  را بر عذر داران و زنان در مدينه جانشين خود ساخت، و از اينجا بطور بديهي ثابت مي شود كه ابوبكر رضى الله عنه  درباره ي احكام نماز كه ستون دين است داناترين آنان بوده است.و همچنان ابوبكر رضى الله عنه  را بر صدقات و زكات، و حج مأموريت داد و از اين بطور درست دانسته مي شود كه او داناترين صحابه رضى الله عنه  بوده است، زيرا اين اموري كه او بران گماشته شد پايه هاي اسلام است. و همچنان او را بر لشكرها و گروهاي فرستاده شده در جنگ بحيث فرمانده فرستاده است، و از اين بر مي آيد كه او مانند ساير صحابه در احكام جهاد نيز دانش داشته است، زيرا كه پيامبر صلى الله عليه و سلم  جز دانا به احكام جهاد را فرمانده لشكر نمي ساخت، پس ابوبكر رضى الله عنه  مانند علي و ساير فرماندهان لشكر در مورد احكام جهاد نيز علم و دانش داشته است نه كمتر از آنان. چون پيش بودن و تقدم ابوبكر رضى الله عنه  بر عل رضى الله عنه  و غير او در علم در مورد، نماز، زكات، حج ثابت شد، و نيز برابر بودن او با آنان در دانش در مورد احكام جهاد ثابت شد، پس گفته مي توانيم كه عمده ترين دانش است، پس از اينجا ثابت مي شود كه ابوبكر رضى الله عنه  داناترين صحابه رضى الله عنه  بوده است.همچنان ابوبكر رضى الله عنه  هميشه ملازم پيامبر صلى الله عليه و سلم  و اكثرا با او يك جا مي بود و ملازمت و يك جايي او با پيامبر صلى الله عليه و سلم  بيشتر از علي رضى الله عنه  بود، چون با او يك جا بود پس از اين معلوم مي شود كه در مورد فتواها و احكامي كه بيان داشته است داناتر از علي رضى الله عنه  است، پس كدام علم و دانش باقي ماند كه علي رضى الله عنه  در آن داناتر از ابوبكر رضى الله عنه  باشد؟اما در مورد فتوي و روايت بايد گفت كه ابوبكر رضى الله عنه  بعد از دونيم سال از پيامبر صلى الله عليه و سلم  وفات كرد و نيازمندي به همه علم و دانشي كه داشت پيدا نشد، زيرا كه رعيت او مانند او از ياران پيامبر صلى الله عليه و سلم  بودند، و از او يكصد و چهل حديث و مجموعه اي از فتواها روايت شده است. و از علي رضى الله عنه  پانصد و هشتاد و شش (586) حديث روايت شده است، و اين به خاطر اينست كه او بعد از پيامبر صلى الله عليه و سلم  سي سال زندگي كرده است، و نيز مردمان زيادي را ملاقات كرده است، و بسبب رحلت بيشتر از صحابه به علم و دانش او نيازمندي بيشتر پيدا شد، و مردم از او در مدينه، بصره كوفه و صفين سوال مي كردند.پس اگر مدت زندگي ابوبكر رضى الله عنه  را با مدت زندگي علي رضى الله عنه ، پس از پيامبر صلى الله عليه و سلم  مقايسه شود، و بر علاوه سكونت علي رضى الله عنه  را در شهرهاي متعددي و بيشتر شنيدن مردمان را از او در نظر گرفته شود و نيز جابجايي ابوبكر رضى الله عنه  را در مدينه و عدم نيازمندي بيشتر به فتاواي او در نظر گرفته شود، و بعدا آن عده احاديثي كه از هر دو روايت شده است با هم مقايسه شود به هر عاقلي كه بهره ي از علم و دانش داشته باشد ثابت مي شود كه علم و دانش ابوبكر رضى الله عنه  چندين برابر علم علي رضى الله عنه  بوده است. و دليل به اين گفته اين است كه آن عده صحابه اي كه عمرشان كوتاه تر بوده احاديث كمتري از آنان نقل شده است و آن عده اي كه عمرشان درازتر بوده احاديث بيشتر از آنان نقل شده است، و عمر رضى الله عنه  همواره در مدينه بوده و سفري به شام نيز داشته است، و با وجود آن از پيامبر صلى الله عليه و سلم  پانصد و سي و هفت حديث روايت كرده، و اين عدد نزديك به آنچه است كه از علي رضى الله عنه  روايت شده است، ليكن او هفده سال پيش از علي رضى الله عنه  وفات كرده است كه در آن وقت تعداد زيادي از صحابه رضى الله عنه  زنده بودند، و در اين مدت دراز علي رضى الله عنه  تنها چهل و نه (49) حديث بيشتر از عمر رضى الله عنه  داشته است، و فتاواي عمر و علي رضى الله عنه  در ابواب فقه تقريبا با هم مساوي است، پس اگر مدت عمر و سفرهاي هر يكي از آنان با همه مقايسه شود، و نيز با در نظر داشت نتيجه ي اين مقايسه، احاديثي كه از هر يكي روايت شده، و فتواهايي كه از هر يكي صادر شده، با هم مقايسه شود براي هر عاقل و عالمي ثابت مي گردد كه علم و دانش عمر رضى الله عنه  چندين برابر علم و دانش علي رضى الله عنه  بوده است.و اگر به علم عايشه رضى الله عنه  نظر بياندازيم و او به خاطري كه بعد از پيامبر رضى الله عنه  مدت درازتري زندگي كرده است احاديث بيشتري روايت كرده است، كه تعداد احاديث روايت شده ي او از پيامبر رضى الله عنه  بيشتر از دو هزار حديث است، و همچنان ابن عمر و انس رضى الله عنه : و ابو هريره رضى الله عنه  پنج هزار سه صد چند حديث مسند روايت كرده است، و ابن مسعود رضى الله عنه  هشت صد حديث روايت كرده است، و ابن مسعود، عايشه و ابن عمر رضى الله عنه  بخاطر اينكه مدت درازتري زندگي كرده اند فتاوي بيشتر از علي رضى الله عنه  دارند همچنان ابن عباس رضى الله عنه  بيشتر از يك هزار و پانصد حديث دارند، و آنچه از فتاواها از او در تفسير و غيره ثابت شده است خارج از شمار است. پس بنابراين اين قول رافضه كه علي رضى الله عنه  داناترين صحابه بوده است باطل است. آري، علي رضى الله عنه  را پيامبر صلى الله عليه و سلم  مأموريت هايي داد و پيامبر صلى الله عليه و سلم  جز عالم و دانا را به مأموريتها نمي گماشت، و همچنان معاذ و ابوموسي را بر يمن مأموريت داد. گويد: ((و علي در نهايت زيركي بود و حرص بر فرا گرفتن علم داشت و ملازم رسول خدا صلى الله عليه و سلم  از كوچكي بود)).گوييم: از كجا دانسته شد كه او زيركتر از شيخين بود و به علم از ايشان راغبتر بوده و استفاده او از آنان بيشتر بوده. و در صحيحين در علم شيخين احاديثي آمده از آن جمله رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود: ((در خواب ديدم كه مردم بر من عرضه ميشوند و بر تن ايشان پيراهنهايي هست كه بعضي به سينه ايشان رسيده و بعضي به زانو و عمر بر من عرضه شد بر او پيراهني بود كه بر زمين كشيده ميشد. عرض كردند به چه تأويل نمودي. فرمود: به دين و چون عمر وفات كرد ابن مسعود گفت من گمان ميكنم نه دهم علم را همراه خود برد و يك دهم باقي را مردم شريكند)).گويد: ((رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود: علم در صغر مانند نقش در حجر است، پس علوم علي بيشتر از غير او است براي قابليت كلي و فاعليت تمامي)).گفته ميشود: اولا اين كلام رسول صلى الله عليه و سلم  نيست بلكه كلام ديگران است، ثانيا: اصحاب رسول صلى الله عليه و سلم  قرآن را با سنت رسول صلى الله عليه و سلم  فرا گرفتند با بودن بزرگسالي، خدا بر ايشان آسان كر