 جز يک کلمه نيست، مانند چشم به هم زدني پس هرگاه خداوند چيزي به آن مي گويد: باش! پس مي شود، همانند به هم زدن چشم که بي هيچ ممانعت و بدون هيچ سختي  انجام مي گيرد.
« وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ» و همانا کساني را که پيش از شما بوده و کارهاي شما را کرده و همانند شما پيامبران را تکذيب کرده اند هلاک و نابود کرده ايم. « فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ» پس آيا پند پذيري هست تا بداند که سنت و شيوه الهي در مورد گذشتگان و آيندگان يکي است؟! و همان طور که حکمت او اقتضا نموده تا آن بدکاران را هلاک کند اين ها هم مثل آن ها هستند و بين دو گروه هيچ فرقي نيست.
« وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ» و هر کار نيک و بدي که انجام داده اند در کتاب هاي تقديري نوشته شده است. « وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ» و هر کوچک و بزرگي مکتوب مي باشد. و اين حقيقت تقدير و قضا است؛ خداوند هر چيزي را دانسته و نزد خودش در لوح محفوظ نگاشته و ثبت  کرده است. پس هر آن چه خدا بخواهد مي شود و هر آن چه نخواهد نمي شود و هر آن چه که به انسان مي رسد امکان نداشته که به او نرسد و هر آن چه که به  انسان رسيده امکان نداشته که به او اصابت نکند.
« إِنَّ الْمُتَّقِينَ» کساني که با انجام اوامر الهي و ترک نواهي او از خدا پروا داشته اند و از شرک و گناهان کبيره و صغيره پرهيز کرده اند « فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ» در باغ هاي پر ناز و نعمت بهشت و در کنار جويبارها هستند؛ بهشتي که در آن نعمت هايي است که هيچ چشمي همانند آن را نديده و هيچ گوشي آن را نشنيده و به دل و تصور هيچ انساني خطور نکرده است؛ نعمت هايي از قبيل درختان شکوفا با ميوه هاي رسيده و نهرهاي روان و قصرها و کاخ هاي بلند و منازل زيبا و خوردني ها و نوشيدني هاي لذيذ و گوارا و حورهاي بهشتي و باغچه هاي زيبا و رضامندي خداوند و دستيابي به قرب و نزديکي او . بنابراين فرمود:« فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ» آنان در مقام و منزلتي راستين نزد فرمانروايي توانا قرار مي گيرند. و ديگر از آن چه پروردگارشان از جود خودش به آن ها عطا مي کند مپرس. خداوند ما را از زمره آنان بگرداند و از خيري که نزد اوست به سبب شّر و بدي هايمان محروم نسازد.
پايان تفسير سوره ي قمر<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:736.txt">آيه 13-1</a><a class="text" href="w:text:737.txt">آيه 16-14</a><a class="text" href="w:text:738.txt">آيه 18-17</a><a class="text" href="w:text:739.txt">آيه 23-19</a><a class="text" href="w:text:740.txt">آيه 25-24</a><a class="text" href="w:text:741.txt">آيه 28-26</a><a class="text" href="w:text:742.txt">آيه 30-29</a><a class="text" href="w:text:743.txt">آيه 32-31</a><a class="text" href="w:text:744.txt">آيه 36-35</a><a class="text" href="w:text:745.txt">آيه 40-37</a><a class="text" href="w:text:746.txt">آيه 42-41</a><a class="text" href="w:text:747.txt">آيه 45-43</a><a class="text" href="w:text:748.txt">آيه 65-46</a><a class="text" href="w:text:749.txt">آيه 78-66</a></body></html>مکي و 78آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 13-1:
الرَّحْمَنُ خداي  رحمان
عَلَّمَ الْقُرْآنَ قرآن  را تعليم  داد
خَلَقَ الْإِنسَانَ، انسان  را بيافريد
عَلَّمَهُ الْبَيَانَ به  او گفتن  آموخت
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ آفتاب  و ماه  به  حسابي  مقرر در حرکتند
وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ و گياه  و درخت  سجده  اش  مي  کنند
وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ آسمان  را برافراخت  و ترازو را بر نهاد
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ تا در ترازو تجاوز مکنيد
وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ وزن  کردن  را به  عدالت  رعايت  کنيد و کم  فروشي  مکنيد
وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ زمين  را براي ، مردم  قرار داد
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ در آن  ميوه  هاست  و نخلها ، با خوشه  هايي  که  در غلافند
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ و دانه  هايي  که  همراه  با کاهند و نيز گياهان  خوشبو
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ پس  کدام  يک  از نعمتهاي  پروردگارتان  را انکار مي  کنيد ?
اين سوره بزرگ و گران قدر را خداوند با نام خويش « الرَّحْمَنُ» آغاز کرده است. همان اسمي که نشانگر گستردگي رحمت و فراگير بودن احسان و فراواني لطف و فضل اوست.
سپس آن چه را که بر رحمت او و آثار آن دلالت مي نمايد بيان کرد؛ نعمت هاي ديني و دنيوي و اخروي که خداوند به لطف و مرحمت خويش بندگان را از آن ها برخوردار کرده است. و بعد از بيان هر نوع از نعمت هايش انسان ها و جن ها را گوشزد مي کند تا شکر او را به جاي آورند، و مي فرمايد:« فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ» پس کدام يک از نعمت هاي پروردگارتان را تکذيب و انکار مي کنيد؟!
« عَلَّمَ الْقُرْآنَ» پس بيان نمود که او کلمات و معاني قرآن را به بندگانش آموخته و آن را برايشان آسان گردانده است. و اين بزرگترين منّت و مرحمتي است که با آن بر بندگان رحم نموده و قرآني را به زبان عربي و با بهترين کلمات و واضح ترين مفاهيم که هر نوع خير و خوبي را در بردارد و از همه انواع شرّ و بدي برحذر مي دارد براي آن ها نازل کرده است.
« خَلَقَ الْإِنسَانَ» انسان را در بهترين شکل و با اعضايي کامل و اسکلتي محکم آفريده و به سبب گوياي ويژه اش بر همه حيوانات برتري داده است. « عَلَّمَهُ الْبَيَانَ» به او آموخته است تا آن چه را که در دل داريد بيان کند. و اين شامل تعليم بياني و تعليم نوشتاري است. پس گويايي که خداوند با آن انسان را بر ديگر حيوانات برتري داده است از بزرگترين نعمت هاي الهي است که به انسان ارزاني داشته است.
« الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ» خداوند از آن جا که نسبت به بندگان مهربان است و به آن ها عنايت دارد ماه و خورشيد را آفريده و آن ها را چنان مسخر نموده است که طبق حسابي دقيق و مقّرر شده آفريده و آن دو را به حرکت درآورده تا با گردش آن ها منافع بندگان تامين شود و شمارگان سال ها و حساب را بدانند.
« وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ» و ستارگان آسمان و درختان زمين پروردگارشان را مي شناسند و براي او سجده مي برند و کرنش و فروتني مي کنند و براي تامين منافع بندگان که خداوند آن ها را براي آن مسّخر کرده است عمل مي کنند.
« وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ» و آسمان را برافراشته و سقفي براي آفريده هاي زمين قرار داده است و عدالت و دادگري در گفتارها و کردارها را در ميان بندگانش مقّرر کرده است . و منظور از ميزان تنها ترازوي معروف نيست، بلکه همان گونه که ذکر کرديم منظور عدالت است ، و ترازوي معروف نيز در آن داخل مي باشد ؛ ترازويي که با آن اشيا وزن کرده مي شود و مساحت هايي که به وسيله آن امور ناشناخته ثبت و کنترل مي گردند، و حقايقي که به وسيله آن امور ناشناخته ثبت و کنترل مي شوند و حقايقي که به وسيله آن ميان مخلوقات داوري مي شود و با آن ميان آن ها عدالت برقرار مي گردد. همه در «ميزان» داخل است. بنابراين فرمود:« أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ» يعني خداوند ترازو را مقّرر کرده تا شما در حقوق 