و ناخشنودي خداوند ندارند. 
گروه دوم کساني هستند که ايمان آورده اند؛ ايماني که بدان امر شه است، و کار شايسته از قبيل اعمال واجب و مسنون انجام داده اند. (فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا) پس چنين کساني از هيچ ستمي يعني از هيچ افزوده شدني بر گناهانش (وَلَا هَضْمًا ) و اينکه از نيکي هايشان کاسته شود نمي هراسند، بلکه همۀ گناهانشان بخشوده شده، و از عيبهايشان پاک مي گردند و نيکي هايشان چند برابر مي شود. 
(وان تک حسنه يضعفها و يوت من لدنه اجرا عظيما) و اگر نيکي باشد آن را چند برابر مي نمايد و از جانب خود پاداشي بزرگ مي دهد.مکي و 89 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 5-1:
حم؛ حا ، ميم
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ؛ سوگند به  اين  کتاب  روشنگر،
إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ؛ ما اين  کتاب  را قرآني  عربي  قرار داديم  ، باشد که  به  عقل  در يابيد.
وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ؛ و آن  در ام  الکتاب  است  در نزد ما ، کتابي  ارجمند و حکمت  آميز.
أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِينَ؛ آيا بدان  سبب  که  مردمي  گزافکار هستيد ، از شما اعراض  کنيم  و قرآن  را  از شما دريغ  داريم  ?
در اينجا خداوند به قرآن سوگند خورده است، پس به کتاب روشنگر و روشن، سوگند ياد کرده و به طور مطلق بيان نموده و متعلق را بيان نکرده است که چه چيزي را روشن مي نمايد، تا بر اين دلالت نمايد که قرآن تمامي امور دنيوي و ديني و اخروي که بندگان به آن نياز دارند روشن مي نمايد. 
« إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا» اين چيزي است که بر آن سوگند ياد شده و آن اين است که قرآن با شيواترين و روشن ترين زبان ها آمده است و اين از روشني و وضوح آن  است. و حکت آن را بيان کرد و فرمود:« لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ» تا شما کلمات و معاني آن را درک کنيد و بفهميد، چون  کلمات و مفاهيم آن آسان و نزديک به ذهن است. « وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا» و همانا  اين کتاب در ملأ اعلي در بالاترين جايگاه، و نزد ما داراي برترين مقام است. « لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ» مقام و شرافت و جايگا آن والاست و مشتمل بر اوامر و نواهي و اخبارِ حکمت آميز است. پس هيچ حکم و فرماني در آن وجود ندارد که مخالف با حکمت و عدالت و ميزان باشد.
سپس خداوند متعال خبر داد که حکمت و فضل او اقتضاء مي نمايد بندگانش را بيهوده رها نکند، به گونه اي که پيامبري براي آنها نفرستد و کتابي بر آنان نازل نکند گرچه متجاوز و ستمگر باشند، پس فرمود:« أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا» آيا از شما روي گردان شويم و نازل کردن پند قرآن را بر شما ترک کنيم به خاطر آن که شما روي گردان هستيد و فرمان نمي بريد؟ بلکه ما کتاب را براي شما نازل مي کنيم و در آن همه چيز را برايتان روشن مي گردانيم. پس اگر به آن ايمان آورديد و هدايت شديد اين از توفيق يافتن شماست، و اگر ايمان نياورديد و هدايت نشديد حجّت بر شما اقامه شده و تکليفتان روشن گرديده است.وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ؛ به  ميان  پيشينيان  پيامبران  بسياري  فرستاديم.
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون؛ و هيچ  پيامبري  بر آنها، مبعوث  نمي  شد مگر آنکه  مسخره  اش  مي  کردند.
فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَمَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ؛ آنها را که  از ايشان  نيرومندتر بودند هلاک  کرديم   و داستان  پيشينيان   گذشت.
خداوند متعال مي فرمايد که اين سنّت و شيوه ما در ميان مردم است که آنها را بدون پيامبر و کتاب، بيهوده رها نمي کنيم. « وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ» و چه بسيار پيامبران را در ميان پيشنيان فرستاده ايم که آنها را به پرستش خداي يگانه که شريکي  ندارد فرمان مي دادند، اما امّت ها همواره آنان را تکذيب مي کردند. « وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون» و هيچ پيامبري به نزد آنان نمي آمد مگر ان که او را به ريشخند و مسخره مي گرفتند و آنچه را که آورده بود  انکار مي کردند و با خود بزرگ بيني حق را نمي پذيرفتند.
« فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا» و ما کساني را هلاک کرديم که از اينها قدرت بيشتري داشتند و کارهاي مهم تري مي کردند و نشانه ها و آثار بيشتري در زمين داشتند.« وَمَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ» و حکايات و نمونه هاي زندگي شان گذشته است، و برخي از آنها را برايتان بيان کرده ايم که مايه ي عبرت هستند و شما را از تکذيب برحذر مي دارند.وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ؛ اگر از آنها بپرسي  : چه  کسي  آسمانها و زمين  را آفريده  است  ? مي  گويند  :آنها را آن  پيروزمند دانا آفريده  است.
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ؛ آن  که  زمين  را بستر شما ساخت  و برايتان  راهها درآن  پديد آورد ، باشد که هدايت  شويد.
وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاء مَاء بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّيْتًا كَذَلِكَ تُخْرَجُونَ؛ و آن  که  از آسمان  آب  فرستاد ، به  اندازه   و بدان  سرزمين  مرده  را، زنده کرديم   شما نيز اينچنين  از گورها بيرون  آورده  شويد.
وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ؛ و آن  که  همه  جفتها را بيافريد  و برايتان  از کشتيها و چارپايان   مرکبهاساخت  که  سوار شويد.
لِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ؛ و چون  بر پشت  آنها قرار گرفتيد ، نعمت  پروردگارتان  را ياد کنيد و بگوييد : منزه  است  آن  کس  که  اينها را رام  ما کرد و گرنه  ما را توان  آن   نبود.
وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ؛ و ما به  سوي  پروردگارمان  باز مي  گرديم.
خداوند متعال از مشرکان خبر مي دهد که « وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ» اگر از آنها بپرسي چه کسي آسمان ها و زمين را آفريده است ، مي گويند: خداوندِ يگانه که شريکي ندارد آنها را آفريده است، توانمند است و همه مخلوقات تسليم قدرت او هستند، خداوندي که به آشکار و پنهان کارها و ابتدا و انتهاي آن ها داناست. پس وقتي آنها به اين اقرار مي کنند چگونه براي خداوند فرزند و همسر و شريک قايل مي شوند؟! و چگونه کسي را شريک او قرار مي دهند که نمي آفريند و روزي نمي دهد و نمي ميراند و زنده نمي گرداند؟! 
سپس دلايلي را بيان کرد که بر کمال نعمت و توانمندي اش دلالت مي کند و آن اينکه براي بندگانش زمين را آفريد و آن را محل آرامش و استقرار آنا