ن مورد ستايش قرار گرفته اند. و ساير عبادت ها در تسبيح و ستايش خداوند داخل هستند؛ چون تسبيح يعني منزّه دانستن خدا و  اين که بنده اين  عبادت را براي کسي ديگر انجام نمي دهد. ذکر «سُبحَان َ اللهِ وَبِحَمدِهِ» در اين داخل است و از جمله آن عبادت هاست. « وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا» و به او ايمان دارند و براي مومنان آمرزش مي خواهند. و اين از جمله فوايد ايمان و فضيلت هاي زياد آن است که فرشتگان که به خداوند ايمان دارند و گناهي مرتکب نمي شوند براي مومنان طلب آمرزش مي نمايند. پس مومن به سبب ايمانش از چنين فضيلت بزرگي برخوردار مي گردد.  واز آن جا که آمرزش لوازمي دارد که جز با آن کامل نمي گردد غير از آن چه که به بسياري از اذهان خطور مي کند مبني بر اين که طلب آمرزش نتيجه اش فقط بخشوده شدن گناهان است خداوند نحوه ي آمرزش خواستن را بيان کرد که جز با آن کامل نمي گردد. پس  فرمود:« رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا» پروردگارا! دانش و مهرباني تو همه چيز را فرا گرفته و هيچ چيزي بر تو پوشيده نمي ماند و به اندازه ذرّه اي ، و نه کوچک تر از آن و نه بزرگ تر از آن در آسمان ها و زمين از نگاه تو پنهان نمي ماند، و رحمت تو همه چيز را فرا گرفته است. پس جهان بالا و پايين از رحمت الهي لبريز گشته و رحمت الهي آنها را فرا گرفته است و به سبب رحمت او بندگان به اينجا رسيده اند.« فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ» پس کساني را که از شرک و گناهان توبه کرده اند و با پيروي از پيامبران و در پيش گرفتن راه توحيد و اطاعت ، از تو تبّعيت کرده اند. بيامرز. « وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» و آنان را از عذاب و از اسباب عذاب مصون بدار.
« رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ» پروردگارا! و آنان را به باغ هاي هميشه ماندگار بهشتي داخل گردان که بر زبان پيامبرانت به آنها وعده داده اي، نيز پدران و همسران و فرزندان و دوستانشان را که با ايمان و انجام د ادن کارهاي شايسته سامان يافته اند، به اين بهشت داخل گردان. « إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ» بي گمان  تو بر همه چيز چيره و غالب هستي، پس با عزّت و قدرت خويش گناهانشان را مي آمرزي و ناگواري ها را از آنان دور مي نمايي و آنها را به هر خير و خوبي مي رساني. و داراي حکمت هستي و هر چيزي را در جايش  قرار مي دهي. پس پروردگارا! ما از تو چيزي نمي خواهيم که حکمت تو خلاف آن را اقتضا مي نمايد، بلکه از جمله حکمت تو که بر زبان پيامبرانت از آن خبر داده اي و فضل تو آن را اقتضا  نموده آمرزش مومنان است. 
« وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ» و آنها را از اعمال بد و سزاي آن محافظت فرما. زيرا  کارهاي زشت صاحبش را زشت مي گرداند.« وَمَن تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ» و هرکس را در روز قيامت از بدي ها نگه داري همانا بر او رحم نموده اي، چون رحمت تو همواره شامل  حال بندگان است و گناهان و بدي هاي بندگان مانع از رحمت تو نمي شود، پس هرکس را از بدي ها حفظ کني در حقيقت او را بر انجام نيکي و پاداش آن توفيق داده اي.« وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» و  اين است کاميابي بزرگ. 
يعني برطرف شدن ناگواري به وسيله ي مصون ماندن از بدي ها، و به دست آوردن امور دوست داشتني به وسيله ي به دست آوردن رحمت خدا  کاميابي بزرگ است که هيچ کاميابي همانند آن نيست، و رقابت  کنندگان در چيزي بهتر از آن نمي توانند به رقابت بپردازند. اين دعاي فرشتگان متضمن کمال شناخت آنها نسبت به پروردگارشان است و آنها يا اسماء حسني به خدا متوسّل مي شوند، اسمايي که خداوند دوست دارد بندگان با توسّل به آن دعا  کنند و نيز دوست دارد در تمامي دعاهايشان اسمي از اسماء الله به کار ببرند که با درخواستي که آنها از خداوند خواستند تا رحمت را بر آنها نازل گرداند و آنچه را که نفس انساني اقتضا نمايد از آنان دور کند ، انساني که خداوند نقص آن را مي داند وهمواره مايل به ارتکاب گناهان است. 
و  امثال اين مبادي و اسبابي که علم الهي بر آن محيط است. از اين رو آنها به نام « الرحيم» و « العليم» متوسّل مي شوند. و دعاي فرشتگان کمال ادب آنان نسبت به خداوند متعال است، زيرا به ربوبيت عام و خاص الهي نسبت به خودشان اعتراف مي کنند، و اين که آنها هيچ اختياري ندارند و اين که دعاي آنان و درخواستشان از پروردگار درخواست فردي است که از هر جهت  نيازمند و محتاج است، و چيزي را بر پروردگارش تحميل نمي نمايد، بلکه  فقط از سر فضل و کرم و احسان او چيزي را از وي مي طلبند. همچنين دعاي فرشتگان متضمن آن است که آنان کاملا با پروردگارشان موافق هستند؛ اعمالي را دوست دارند که مورد پسند پروردگارشان است و آن  عبادت هايي است که انجام داده اند، و همانند کساني تلاش کرده اند که خدا را دوست دارند و آنها مومناني هستند که خداوند آنان را از ميان بندگانش دوست دارد پس خداوند از ديگر  انسان هاي مکلّف به جز مومنانشان نفرت دارد، و فرشتگان چون مومنان را دوست دارند براي آنها نزد خدا دعا کرده و براي بهبود يافتن احوالشان مي کوشند، چرا که دعا براي شخص روشنترين دليل بر محبت آن فرد از سوي دعاگو است، چون او جز براي کسي که دوستش دارد دعا نمي کند.
توضيح و شرح دعاي فرشتگان که خداوند بعد از « وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا» بيان کرده است کيفيت تدبّر در کتاب خدا را در بر دارد که تدبّر فقط به معني مشغول شدن به واژه ها نيست بلکه بايد به معني آنها فکر کرد، و وقتي آدمي آن را به طور درست فهميد با عقل خويش به آن مسئله بنگرد و به راه هايي که انسان را به آن مي رساند و آنچه که جز با آن مطلوب کامل نمي گردد، فکر کند، و يقين داشته باشد که اين مفهوم منظور الهي است، همان طور که در معني کلمه يقين دارد که همين مراد خداست.
و آنچه باعث مي شود تا او يقين پيدا کند که اين مفهوم مورد نظر خدا است دو چيز است: يکي اين که او بداند و يقين داشته باشد که اين مفهوم از توابع معني است و معني کلمه بر آن متوقّف مي باشد. دوم بداند که خداوند بر همه چيز آگاه است و بنده اش را فرمان داده تا در کتابش تدبّر نمايد و بينديشد. و يقين داشته باشد که خداوند آنچه را از اين معاني بر مي آيد مي داند و خداوند خير داده که  کتابش هدايت و نور و بيانگر هر چيزي است، و شيواترين کلام و روشن ترين آن است. پس از اين طريق بنده به دانش بزرگ و خير فراواني به همان اندازه که خداوند به او توفيق مي دهد دست مي يابد. و در اين تفسير مسايل زيادي از اين نوع وجود دارد که خداوند به ما ارزاني نموده است. و در برخي از آيات مأخذ تفسير براي کسي که درست نمي انديشد نامعلوم و پنهان به نظر مي آيد که از خداوند مي  خواهيم از خزانه هاي رحمت خويش درهايي به روي ما بگشايد تا سبب اصلاح  احوال ما و مسلمان ها شود. پس ما راهي جز اين نداريم که دست به دامان 