ا که اين کار از شما بر  نمي آيد.وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ؛ و هيچ  کس  از ما نيست  مگر آنکه  جايي  معين  دارد.
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ؛ هر آينه  ما صف ، زدگانيم.
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ؛ و هر آينه  ما تسبيح  گويندگانيم.
در اينجا برائت و پاکي فرشتگان از آنچه مشرکان درباره آنها گفته بودند بيان شده است. و اين که آنها بندگان خدا هستند و به اندازه يک چشم به هم زدن نافرماني خدا را نمي کنند، و هريک از آنها مقام و کار مشخّصي دارد که خداوند او را به آن فرمان داده است، و او از آن فراتر نمي رود، و آنها هيچ اختياري از خود ندارند.
« وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ» و ما در اطاعت خدا و خدمت به او به صف ايستاده ايم، « وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ» و ما جملگي به تسبيح و منزّه دانستن خداوند از همه آنچه که شايسته کبرياي او نيست، مشغوليم. پس با اين اوصافي که دارند، چگونه شايسته اند که شريکان خدا باشند؟! پاک است خداوند و بسي برتر و منّزه است از آنچه مشرکان مي گويند.وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ؛ اگر چه  مي  گويند :
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنْ الْأَوَّلِينَ؛ اگر از پيشينيان  نزد ما کتابي  مانده  بود ،
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ؛ ما از بندگان  مخلص  خدا مي  بوديم
فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ؛ آنها به  آن  کتاب  کافر شدند ، و زودا که  خواهند فهميد
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ؛ ما در باره  بندگانمان  که  به  رسالت  مي  فرستيم  از پيش  تصميم  گرفته  ايم  ،
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ؛ که  هر آينه  آنان  خود پيروزند
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ؛ و لشکر ما خود غالبند
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ؛ پس  تا مدتي  از آنها روي  بگردان
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ؛ عاقبتشان  را ببين  ، آنها نيز خواهند ديد
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ؛ آيا عذاب  ما را به  شتاب ، مي  طلبند ?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ؛ چون  عذاب  به  ساحتشان  فراز آيد ، اين  بيم  داده شدگان  چه  بامداد بدي   خواهند داشت.
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ؛ از آنها تا چندي  روي  بگردان
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ؛ پس  عاقبتشان  را ببين  ، آنها نيز خواهند ديد
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ؛ منزه  است  پروردگار تو آن  پروردگار پيروزمند از هر چه  به  وصف  او مي   گويند.
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ؛ سلام  بر پيامبران  ،
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛ و حمد از آن  پروردگار جهانيان  است.
خداوند متعال خبر مي دهد که مشرکان آرزو مي کنند و مي گويند: اگر پند و کتابي همانند آنچه براي گذشتگان آمده براي ما نيز مي آمد، عبادت را خالصانه براي خدا  انجام مي داديم، بلکه مخلصان حقيقي مي شديم. امّا آنها در اين سخن دروغ مي گويند، چراکه بهترين کتاب به نزد آنها آمد و آنها بدان کفر ورزيدند. پس معلوم است که آنها در برابر حق تمّرد و سرکشي را پيشه مي کنند. « فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ» پس وقتي که عذاب بر آنها فرود آمد خواهند دانست که به چه عذابي گرفتار شده اند. و گمان نبرند که در دنيا پيروزند، بلکه سخن و فرمان ما که برگشت ناپذير است و هيچ کس نمي تواند با آن مخالفت ورزد قبلا بر اين رفته است که پيامبران و لشکر رستگار خدا بر ديگران پيروز شوند و از جانب خدا ياري گردند.
و در پرتو اين نصرت و پيروي مي توانند دين خود را برپا دارند. و اين مژده براي کسي است که از لشکريان خدا باشد. به اين صورت که حالات او درست باشد و با کساني بجنگد که به جنگيدن با آنها دستور داده شده است، و مژده بزرگي به آنان داده شده است که قطعا پيروز خواهند شد.
سپس خداوند پيامبرش را فرمان داد تا از کساني روي بگرداند که مخالفت ورزيدند و حق را نپذيرفتند، و بيان نمودکه چيزي جز انتظار کشيدن براي عذابي که بر آنها فرو خواهد آمد باقي نمانده است. بنابراين فرمود:« وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ» نگاهشان کن و آنان بالاخره خواهند دانست که چه کسي را عذاب فرو خواهد گرفت. و شکي نيست که به زودي عذاب آنان را فرا خواهند گرفت.« فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ» پس وقتي عذاب بر آنها و از نزديک آنها فرود بيايد، « فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ» بيم داده شدگان چه بامداد بدي خواهند داشت! چون بامداد شر و کيفر و نابود شدن است. سپس خداوند مجددا تکرار نمود که از آنها روي بگرداند، و آنان را به آمدن عذاب تهديد کرد.
وقتي در اين سوره بسياري از گفته هاي زشت کافران که خداوند را بدان ها توصيف مي کردند بيان نمود، خود را از آن چيزها منزه قرار داد و فرمود:« سُبْحَانَ رَبِّكَ» پاک و  منّزه، و بسي برتر و بالاتر است پروردگارت، « رَبِّ الْعِزَّةِ» خداوندگار عزّت و قدرت. يعني خداوندي با قدرت است، پس بر هر چيزي غالب است و از هر زشتي که آنها او را بدان توصيف مي کنند پاک و برتر مي باشد. 
« وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ» و سلام بر پيامبران، چون آنها از گناهان و آفت ها سالم بوده اند و  توصيف هايشان درباره آفريننده آسمان ها و زمين از گناه  و شرک سالم بوده است. « وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» الف و لام براي استغراق است. پس همه انواع حمد و ستايش بر صفت هاي کامل و بزرگ و کارهايي که خداوند به وسيله آن جهانيان را پرورش داده و نعمت ها را بر آنان سرازير کرده و رنج ها و سختي ها را از آنان دور نموده است و جهانيان را در حرکت و سکونشان تدبير نموده است براي خداست. پس خداوند متعال از نقص و عيب پاک است و به خاطر اينکه داراي هر کمالي مي باشد مورد ستايش قرار مي گيرد و محبوب جهانيان است. و پيامبرانش سالم  هستند بر آنها درود باد و هرکس از آنها در اين مورد پيروي نمايد در  دنيا و آخرت به سلامت خواهد بود و هلاکت و نابودي در  دنيا و آخرت بهره دشمنان  خدا است.
پايان تفسير سوره ي صافاتقُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ الْأَعْلَى ما گفتيم:«نترس! به راستي که تو چهره و غالب هستي».
وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَى و آنچه را که در دست راست داري بيفکن تا هر چه را که ساخت اند ببلعد، بي شک آنچه را که ساخته اند نيرنگ جادوگر است، و جادوگر هر کجا باشد پيروز نمي شود. 
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى آنگاه جادوگران سجده کنان در افتادند و گفتند: «به پروردگار جهانيان، پروردگار هارون و موسي ايمان آورديم.
قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ  فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أ