s="text" href="w:text:136.txt">آيه 16-12</a><a class="text" href="w:text:137.txt">آيه 20-17</a><a class="text" href="w:text:138.txt">آيه 22-21</a><a class="text" href="w:text:139.txt">آيه 30-23</a><a class="text" href="w:text:140.txt">آيه 41-31</a><a class="text" href="w:text:141.txt">آيه 44-42</a><a class="text" href="w:text:142.txt">آيه 49-45</a><a class="text" href="w:text:143.txt">آيه 50</a><a class="text" href="w:text:144.txt">آيه 56-51</a><a class="text" href="w:text:145.txt">آيه 62-57</a><a class="text" href="w:text:146.txt">آيه 67-63</a><a class="text" href="w:text:147.txt">آيه 71-68</a><a class="text" href="w:text:148.txt">آيه 72</a><a class="text" href="w:text:149.txt">آيه 74-73</a><a class="text" href="w:text:150.txt">آيه 77-75</a><a class="text" href="w:text:151.txt">آيه 80-78</a><a class="text" href="w:text:152.txt">آيه 83-81</a><a class="text" href="w:text:153.txt">آيه 89-84</a><a class="text" href="w:text:154.txt">آيه 92-90</a><a class="text" href="w:text:155.txt">آيه 95-93</a><a class="text" href="w:text:156.txt">آيه 98-96</a><a class="text" href="w:text:157.txt">آيه 100-99</a><a class="text" href="w:text:158.txt">آيه 114-101</a><a class="text" href="w:text:159.txt">آيه 116-115</a><a class="text" href="w:text:160.txt">آيه 118- 117</a></body></html>مكي و 118 آيه است
بسم الله الرحمن الرحيم
آيهي 11-1:
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ مسلماً مؤمنان پيروز و رستگارند.
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ كساني كه در نمازشان فروتن و خاشع هستند.
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ و كساني كه از كردار بيهوده و گفتار ياوه و پوچ روي گردانند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ و كساني كه زكات را پرداخت ميكنند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ و آنان كه شرمگاههايشان را پاك نگاه ميدارند.
إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ مگر در مورد همسران يا كنيزان خود، كه در اين صورت سزاوار نكوهش نيستند.
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ پس هر كس فراتر از اين را بجويد، اينان همان تجاوز كارانند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ و كساني كه امانتها و پيمانهايشان را رعايت ميكنند.
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ و كساني كه به نمازهايشان پايبنداند.
أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ آنان همان وارثان هستند.
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ كساني كه بهشت برين را به دست ميآورند، و آنان در آن جاودانهاند.
خداوند با ياد كردن بندگان مؤمن خود و بيان موفقيت و رستگاري آنها، و اينكه چگونه به آن ميرسند، ياد آنها را گرامي ميدارد، و آنان را ستايش مينمايد، و در ضمن مردم را تشويق و تحريك ميكند تا خود را به صفتهاي آنان متصف كنند، پس بنده بايد وضعيت خود و ديگران را با اين آيات بسنجد، كه از اين طريق ضعف و قوت ايمان خود و ديگران را ميداند.
پس خداوند فرمود: قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ مؤمنان كه به خداوند ايمان آوردهاند و پيامبران را تصديق نمودهاند، رستگار و موفق شده و همة آنچه را كه يك انسان سعادتنمد به دنبال آن است، به دست آوردهاند. يكي از صفتهاي كمال آنان اين است كه في صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ.در نمازشان فروتن هستند. خشوع و فروتني در نماز يعني حضور قلب در برابر خداوند، و به خاطر آوردن نزديكي او، كه از اين طريق دل مؤمن و جانش آرام ميگيرد، و سكونت مييابد، و كمتر به اين سو و آن سو توجه مينمايد، و مؤدبانه در پيشگاه پروردگارش ميايستد، و همة آنچه را كه ميگويد انجام ميدهد، و به خاطر ميآورد، و از اول نمازش تا آخر آن بدان توجه دارد، و با اين كار وسوسهها و افكار بيارزش را از خود دور ميگرداند، و اين روح نماز، است و مقصود و هدف از نماز همين است. و اين چيزي است كه براي بنده نوشته ميشود. پس نمازي كه خشوع و فروتني و حضور قلب در آن نباشد چنانچه قابل قبول باشد و صاحبش بر آن پاداش يابد، پاداش آن به اندازهاي است كه قلب از آن تعقل كند و بفهمد.
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ و كساني كه از گفتن سخن بيفايده و بيهوده روي ميگردانند چون به آن علاقه ندارند، و ميخواهند نفس خود را از آن پاك بدارند، و هر گاه بر گفتار و كردار بيهودهاي گذر كنند با كرامت و به بهترين وجه از كنار آن ميگذرند. و وقتي آنها از گفتار بيهوده روي گردان هستند از حرام نيز به طريق اولي روي ميگردانند، و هر گاه انسان بتواند زبانش را كنترل كند قطعاً ميتواند كارش را نيز كنترل نمايد ، و اختيارش در دست خودش خواهد بود، چنانكه پيغمبر (ص) به معاذ بن جبل آنگاه كه او را به چند چيز توصيه نمود، فرمود: آيا تو را به ملاك همة اينها خبر دهم؟ گفتم: «آري، اي پيامبر خدا!» پس پيامبر زبان خودش را گرفت و فرمود: «اين زبانت را كنترل كن». پس يكي از صفات پسنديدة مؤمنان اين است كه زبان خود را از گفتههاي بيهوده و سخنهاي حرام كنترل نمايند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَعِلُونَ و كساني كه زكات همة اموالشان را ميپردازند و با پرداخت زكات، خودشان را از آلودگيهاي اخلاقي و كارهاي زشت كه نفس با ترك گفتن و پرهيز كردن از آن پاكيزه ميگردد پاكيززه مي نمايند. پس آنان عبادت پروردگار را به خوبي و نيكي و با فروتني در نماز انجام ميدهند و با پرداخت زكات با بندگان خدا نيكي ميكنند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَفِظُونَ و كساني كه شرمگاههايشان را از ارتكاب زنا پاك ميدارند. و از كمال حفاظت شرمگاه اين است كه انسان از آنچه آدمي را به زنا فرا ميخواند مانند نگاه كردن و دست زدن و غيره پرهيز نمايد. پس آنها شرمگاههايشان را حفظ مي نمايند.إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ  مگر از همسران يا كنيزان خود، كه با آنان همبستر شده و نزديكي ميكنند، و در اين رهگذر سزاوار ملامت و نكوهشي نيستند، چون خداوند همسران و كنيزان را برايشان حلال نموده است،
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ پس هر كس غير از همسر و كنيز را براي اشباغ غريزة جنسي خود بجويد فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ چنين افرادي از آنچه خداوند حلال نموده است تجاوز كرده و به سوي حرام رفته، و بر ارتكاب محارم الهي جرأت نمودهاند. اين آيه بر حرمت «متعه» دلالت مينمايد، چون زني كه با ازدواج موقت همسر قرار ميگيرد، همسر حقيقي نيست كه هدف نگاه داشتن و زندگي كردن با وي باشد، و كنيز هم نميباشد، و حرام بودن ازدواج با زني كه به قصد حلال كردن وي براي شوهر قبلياش انجام ميگيرد، به همين خاطر است. و أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَنُهُمْ بر اين دلالت مي نمايد كه شرط حلال بودن كنيز اين است كه شش دانگ كنيز در ملكيت او باشد. پس اگر نيمي يا بعضي از كنيز در ملكيت او بود برايش حلال نيست، چون در ملكيت او قرار ندارد، بلكه اين كنيز در ملكيت او و كسي ديگر قرار دارد. پس همانطور كه جايز نيست يك زن آزاد دو تا شوهر داشته باشد، نيز جايز نيست با يك كنيز دو آقا و ارباب رابطة زناشويي مشترك داشته باشند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ. و كساني كه امانتها و پيمانهايشان را رعايت ميكنند. يعني آن را حفاظت ميكنند و 