ردان شدند]، بگو: «همه شما را يکسان خبر دادم، و نمي دانم که آنچه به شما وعده داده مي شود نزديک است يا دور»
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ همانا خداوند مي داند سخناني را که آشکارا مي گوييد، و مي داند آنچه را که پنهان مي داريد. 
وَإِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ و نمي دانم، شايد آن را برايتان آزمودني [بوده]و تا مدتي مايۀ بهره مندي تان باشد 
قَالَ رَبِّ احْكُم  بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ گفت: «پروردگارا! به حق و راستي [ميان ما و اينان] داوري کن، و پروردگار مهربانمان در آنچه بيان مي کنيد ياريگر ماست».
خداوند کتاب بزرگش قرآن را ستايش مي نمايد و بيان مي دارد که [براي سعادت هر دو سرا] کافي است و [آدمي را] از هر چيزي بي نياز مي کند و هرگز نمي توان از آن بي نياز بود. پس فرمود: (إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغًا لِّقَوْمٍ عَبِدِينَ) آنها را کفايت مي کند و با آن به پروردگارشان و بهشت مي رسند، پس قرآن عبادت پيشه گان را به بزرگترين خواسته ها و برترين آرزوها مي رساند،به گونه اي که عبادتگذاران که شريف ترين مردم مي باشند بالاتر از اين هدفي ندارند، چون قرآن خداوند را به وسيلۀ ا سما و صفات و افعالش به آنها مي شناساند. قرآن اخبار راستين غيب را برايشان بازگو مي کند، و حقايق ايمان و شواهد رسيدن به يقين را بيان مي دارد، و همۀ چيزهايي که به آن امر شده و همۀ آنچه که از آن نهي شده است بيان مي نمايد، و عيبهاي نفس و نواقص عمل را معرفي مي کند، و راههايي را که به آدمي نشان مي دهد که در تمامي امورات دين بايد آنها را در پيش گرفت . و انسان را از راههاي شيطان بر حذر مي دارد، و راه ورود شيطان را بيان مي کند. پس هر کس به قرآن کفايت نکند خداوند او را به خودکفايي نرساند 
سپس خداوند پيامبرش را که مبلغ قرآن است ستايش نمود و فرمود: (وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ) و تو را جز رحمتي براي جهانيان نفرستاديم. پس پيامبر رحمت الهي است که بندگان به وسيلۀ او هدايت مي شوند. بنابراين کساني که به او ايمان آورده اين رحمت را پذيرفته و سپاس آن را به جاي آورده اند. اما ديگران نعمت خداوند را ناسپاسي کرده و رحمت او را نپذيرفته اند. 
(قُلْ) اي محمد! بگو: ( إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ) جز اين نيست که به من وحي مي شود که معبودتان معبود يگانه است و هيچ چيزي جز او سزاوار پرستش نيست. بنابراين فرمود: (فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ) آيا شما تسليم خداوند يگانه مي گرديد، و براي بندگي کردن او گردن مي نهيد؟ پس اگر چنين کردند پروردگارشان را به خاطر ارزاني کردن اين نعمت که بزرگترين نعمت ها است ستايش بگويند. 
(فَإِن تَوَلَّوْا) و اگر از تسليم شدن و گردن نهادن براي بندگي خداوند روي گردان شدند، آنها را به گرفتار شدن به عذاب الهي هشدار بده و ، (فَقُلْ آذَنتُكُمْ عَلَى سَوَاء) بگو: همۀ شما را به طور يکسان از عذاب خدا باخبر کردم، و آگاهي عذاب بر شما نازل شد، نگوييد: (ماجاءنا من بشير و لا نذير) هيچ مژده دهنده و بيم دهنده اي به نزد ما نيامده است. و اکنون آگاهي من و شما برابر است چون شما را بيم داده و بر حذر داشته ام، و شما را از سرانجام و عاقبت کفر ورزيدنتان آگاه کرده ام، و هيچ چيزي را از شما پنهان نساخته ام. 
(وَإِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌ مَّا تُوعَدُونَ ) و نمي دانم عذابي که به شما وعده داده مي شود نزديک است يا دور، چون علم آن نزد خداوند است و آمدن عذاب به دست اوست، و من هيچ اختياري ندارم. 
(وَإِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ) و شايد به تأخير افتادن عذابي که شما براي آمدن آن شتاب داريد، برايتان بد باشد، و احتمالاً بدان علت باشد که تا مدت معيني در دنيا بهره مند شويد و باعث شود عذابتان شديدتر گردد. 
(قَالَ رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ) گفت: پروردگارا! ميان ما و گروه کافران به حق داوري کن. خداوند اين دعا را پذيرفت و در دنيا ميانشان داوري کرد که در واقعۀ بدر و ديگر جاها کافران را مجازات نمود. 
(وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ ) و اينکه مي گوييد ما بر شما پيروز مي شويم و دينتان را نابود مي کنيم از پروردگار بخشايندۀ خود ياري مي جوييم، و مغرور نشده و به قدرت و توانايي خود تکيه نمي کنيم، بلکه از خداوند مهربان ياري مي جوييم که هر مخلوقي در اختيار اوست . 
و اميدواريم آنچه را که از او خواسته ايم انجام دهد، و خداوند چنين کرد. و سپاس خداي را. 
پايان تفسير سوره انبياء<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:103.txt">آيه 2-1</a><a class="text" href="w:text:104.txt">آيه 4-3</a><a class="text" href="w:text:105.txt">آيه 7-5</a><a class="text" href="w:text:106.txt">آيه 10-8</a><a class="text" href="w:text:107.txt">آيه 13-11</a><a class="text" href="w:text:108.txt">آيه 14</a><a class="text" href="w:text:109.txt">آيه 15</a><a class="text" href="w:text:110.txt">آيه 16</a><a class="text" href="w:text:111.txt">آيه 24-17</a><a class="text" href="w:text:112.txt">آيه 25</a><a class="text" href="w:text:113.txt">آيه 29-26</a><a class="text" href="w:text:114.txt">آيه 31-30</a><a class="text" href="w:text:115.txt">آيه 33-32</a><a class="text" href="w:text:116.txt">آيه 35-34</a><a class="text" href="w:text:117.txt">آيه 37-36</a><a class="text" href="w:text:118.txt">آيه 38</a><a class="text" href="w:text:119.txt">آيه 41-39</a><a class="text" href="w:text:120.txt">آيه 46-42</a><a class="text" href="w:text:121.txt">آيه 48-47</a><a class="text" href="w:text:122.txt">آيه 51-49</a><a class="text" href="w:text:123.txt">آيه 54-52</a><a class="text" href="w:text:124.txt">آيه 57-55</a><a class="text" href="w:text:125.txt">آيه 59-58</a><a class="text" href="w:text:126.txt">آيه 60</a><a class="text" href="w:text:127.txt">آيه 62-61</a><a class="text" href="w:text:128.txt">آيه 64-63</a><a class="text" href="w:text:129.txt">آيه 66-65</a><a class="text" href="w:text:130.txt">آيه 70-67</a><a class="text" href="w:text:131.txt">آيه 72-71</a><a class="text" href="w:text:132.txt">آيه 74-73</a><a class="text" href="w:text:133.txt">آيه 78-75</a></body></html>سوره حج مدنی و 78 آیه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه 2-1:
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ اي مردم! از پروردگارتان بترسيد، بيگمان زلزلة قيامت چيز بزرگي است.
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ. روزي كه آن را ببينيد، هر شيردهي از آن كه شيرش ميدهد غافل ميشود، و هر [مادر] بارداري سقط جنين ميكند، و مردم را مست ميبيني حال آنكه مست نيستند، بلكه عذاب خدا بسيار سخت است.
خداوند همة مردم را مورد خطاب قرار ميدهد كه از پروردگارشان كه نعمتهاي ظاهري و باطني به آنها بخشيده است بترسند. پس شايسته است آنها با دوري از شرك و گناه و نافرماني، از خدا بترسند و تا جايي كه ميتوانند از فرمانهاي او اطاعت كنند. سپس آنچه ار كه از آنها را به پرهيزگاري وا ميدارد، بيان نمود، و آن خبر دادن از وحشتهاي قيامت است. و آنان را به تقوي و پرهيزگاري سفارش نم