رقة راه آنان است. چه بد عطائي به آنان داده مي شود. 
 (يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ(  فرعون در روز قيامت پيشاپيش قوم خود حركت كرده، آنگاه آنان را به آتش درخواهد آورد، چه بد جايگاهي است كه بدان وارد مي شوند!(وَأُتْبِعُواْ فِي هَـذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ) و خدا و فرشتگان و همة مردم آنان را در دنيا و آخرت نفرين مي كنند ( بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ) چه بد چيزي است عذاب خدا و لعنت دنيا و آخرت كه بر آنان قرار مي گيرد.ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ اين از خبرهاي شهرهايي است كه براي تو بازگو مي كنيم، برخي از اين شهرها هنوز باقي هستند و برخي از بيخ بركنده شده اند. 
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَـكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ وما بر آنان ستم نكرديم، بلكه خودشان بر خويشتن ستم كردند، و معبودانشان كه به غير از خدا مي پرستيدند و به فرياد مي خواندند وقتي كه فرمان پروردگارت در رسيد چيزي را از آنان دفع نكردند، و بر آنان جز نابودي نيافزودند. 
وقتي كه خداوند داستان اين امت ها و پيامبرانشان را بيان نمود به پيامبرش فرمود: (ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ) اين از خبرهاي شهرهاست كه براي تو بازگو مي كنيم تا با آن مردمان را بيم دهي، و نشانه اي براي رسالت تو و موعظه و پندي براي مومنان باشد. 
(مِنْهَا قَآئِمٌ) برخي از آنها باقي است و از بين نرفته و آثار خانه هايشان باقي مانده است ( وَحَصِيدٌ ) و برخي از آنها از بيخ كنده شده است؛ خانه ها و منزلهايشان ويران شده، و هيچ اثري از آن باقي نمانده است. 
(وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ ) و ما با گرفتار كردن آنها به انواع عذاب بر آنها ستم نكرديم، (وَلَـكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ ) بلكه خودشان با ارتكاب شرك و كفر و مخالفت ورزيدن بر خويشتن ستم كردند. 
(فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ) و معبودهايي كه به غير از خدا مي پرستيدند و به فرياد مي خواندند وقتي كه فرمان پروردگار در رسيد چيزي را از آنان دفع نكردند. و هر كس كه به غير از خداوند پناه ببرد به هنگام پيش آمدن سختي ها به او فايده اي نمي دهد. 
( وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ (و بر عكس آنچه تصور مي كردند جز نابودي و زيان و هلاكت بر آنان نيافزودند.وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ و عذاب پروردگارت چنين است هرگاه شهرهايي را عقاب دهد كه مردمانشان ستمگر باشند، به راستي عذاب خدا دردناك و سخت است. 
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ به راستي در اين براي كسي كه از عذاب آخرت بترسد نشانه اي است، آن روزي است كه مردم در آن گرد آورده مي شوند و آن روز روزي است كه (اهوال و صحنه هاي وحشت انگيزش) مشاهده مي گردد. 
(وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ) و آنرا مگر تا مدتي معين به تاخير نمي اندازيم. 
(وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ) و عذاب پروردگارت چنين است هرگاه شهرهايي را عقاب دهد كه مردمانشان ستمگر باشند، به راستي عذاب خدا دردناك و سخت است. يعني آنان را از بين برده و نابود مي کند و آنچه را به جاي خدا به فرياد مي خواندند کوچکترين سودي به آنان نمي رساند. 
(إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ) به راستي در اين براي كسي كه از عذاب آخرت بترسد عبرت و دليلي است بر اينکه ستمگران و گناهکاران هم در دنيا و هم در آخرت به عذاب گرفتار خواهند شد. سپس به بيان حالت آخرت پرداخت و فرمود: (ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ ) آن روزي است كه مردم در آن گرد آورده مي شوند تا سزا و جزا يابند و تا عظمت خدا و عدالت گستردۀ او براي آنان آشکار شود و او را آن گونه که شايسته است بشناسند. (وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ)  و آن روز روزي است كه خدا و فرشتگان و همۀ آفريدگان در آن حاضر مي آيند. (وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ) و آمدن روز قيامت را مگر تا مدتي معين به تأخير نمي اندازيم. پس هرگاه مدت زمان دنيا و عمر مخلوقاتي که خدا در آن خلق نموده است به پايان رسيد آنگاه خداوند را به سراي آخرت منتقل مي نمايد، و احکام جزائي اش را بر آنان اجرا مي کند، همانطور که احکام شرعي خود را در دنيا بر آنان اجرا نمود.أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَـقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطَ كَانُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ، آیا می گویید که ابراهیم و اسماعیل  و اسحاق و یعقوب و سباط ( نوادگان یعقوب) یهودی و یا نصارا بوده اند؟ بگو: « شما داناترید یا خدا؟، و کیست ستمگرتر از کسی که شهادتی را که از جانب خدا نزد او است کتمان کند؟»، و خداوند از آنچه می کنید غافل نیست.
و این ادعایی دیگر از ادعاهای آنها، و مجادله آنان در مورد پیامبران خدا است. یهودیان ادعا می کردند که ایشان به پیامبران مذکور از مسلمین نزدیکترند، خداوند ادعای آنها را رد کرد و فرمود:« أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ» آیا شما داناترید یا خدا؟ پس خداوند می فرماید: « مَا کَانَ إِبراهِیمُ یَهُودِیّاً وَلَا نَصرَانِیّاً وَلَکِن کَانَ حَنِیفَاَ مُّسلِمَاَ وَمَا کَانَ مِنَ المُشرِکینَ» ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه  فردی روی گردان از شرک بود و او از مشرکان نبود. اما آنها می گویند: بلکه او یهودی ونصرانی بوده است. پس یا آنها راستگو و دانا هستند یا خداوند، و به ناچار یکی از این دو چیز درست است. اما پاسخ «  ُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ» مبهم است در حالی که قضیه در نهایت روشنی و وضوح قرار دارد، به گونه ای که نیاز نبود خداوند بگوید: «  بلکه خداوند داناتر و راستگوتر است»، چون این پاسخ برای هرکسی روشن است. مانند اینکه گفته شود: شب روشن تر است یا روز؟ آتش داغ تر است یا آب؟ و شرک بهتر است یا توحید؟ و امثال آن، و این را هرکسی که عقل کمی داشته باشد می داند، حتی آنها خودشان می دانند که ابراهیم و دیگر پیامبران یهودی و نصرانی نبوده اند، اما آنها این دانش و این گواهی دادن را پنهان کردند. بنابراین ستم آنها بزرگترین ستم و ظلم است. به همین جهت خداوند متعال فرموده است: « وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ ال