يت بر زبان جاري مي شود، و يا  اينکه شخصي سوگند مي خورد و گمان مي برد که او راست مي گويد اما خلاف آنچه او گفته است ثابت مي شود:« وَلَکِن يوَاخِذُکُم بِمَا عَقَّتُدتُّمُ الأَيمَنَ» ولي شما را به سبب سوگندهايي که از روي قصد و با اراده قلبي مي خوريد مواخذه مي  کند. همانطور که در آيه اي ديگر فرموده است:« وَلَـكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا کَسَبَت قُلُوبُکُم» ولي شما را به سبب آنچه دلهايتان انجام داده است مواخذه مي کند. « فَكَفَّارَتُهُ» پس  کفاره سوگندهايي که از روي قصد و اراده مي خوريد، « إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ» اين است که به ده مستمند غذا بدهيد، و اين غذا « مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ» بايد از غذاي معمولي و متوسطي باشد که شما به خانواده هايتان مي دهيد، يا به ده مستمند لباس بپوشانيد. و پوشاک، لباسي است که براي اقامه نماز کفايت مي کند. « أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ» يا برده اي مومن آزاد کنيد، همانطور که در جاهاي ديگر با اين قيد« مومن» ذکر شده است. پس هرگاه يکي از اين سه کار را انجام داد، کفاره سوگندش را داده است.« فَمَن لَّمْ يَجِدْ» و هرکس چيزي از اين سه کار را نيافت، « فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ» بايد سه روز روزه بگيرد. « ذَلِکَ» اين امور مذکور، « كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ» کفاره سوگندهايتان است، آنگاه که سوگند خورديد. اين اعمال، سوگند را مي پوشاند و آن را از بين مي برد. و از گناهکار شدن شما جلوگيري مي نمايد. « وَاحْفَظُواْ أَيْمَانَكُمْ» و سوگندهايتان را پاس داريد، طوري که سوگندِ دروغ ياد نکنيد و از زياد سوگند خوردن خودداري نماييد، و وقتي سوگند خورديد از شکستن آن  خودداري کنيد، مگر اينکه شکستن سوگند بهتر باشد، پس حفاظت کامل از سوگند اين است که کار خير انجام بگيرد، و نبايد سوگند او مانع انجام آن کار خير بگردد.
« كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ» اين گونه  خداوند آيات خود را براي شما بيان مي نمايد، و آياتي که حلال را از حرام مشخص مي نمايد و احکام را توضيح مي دهند، « لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ» تا سپاس خدا را به جاي آوريد، خدايي که به شما چيزهايي آموخت که نمي دانستيد. پس بنده به خاطر آنچه که خداوند از شناخت احکام شرع و توضيح آن به وي ارزاني نموده است، بايد شکرش را به جاي آورد.يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، شراب  و قمار و بتها و گروبندي  با، تيرهاپليدي  و کار شيطان  است  ، از آن  اجتناب  کنيد تا رستگار شويد.
إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ ؛ شيطان  مي  خواهد با شراب  و قمار ميان  شما کينه  و دشمني  افکند و شما را  از ياد خدا و نماز بازدارد ، آيا بس  مي  کنيد ?
خداوند اين اعمال زشت را نکوهش مي کند، و خبر مي دهد که از عمل شيطان، و پليد مي باشند. « فَاجْتَنِبُوهُ» آن را ترک کنيد، « لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» شايد رستگار شويد، زيرا رستگاري کامل نمي شود مگر با ترک آنچه خدا حرام کرده است، به ويژه ترک اين زشتيهاي مذکور، که عبارتند از «خمر»، و آن به هرچيزي گفته مي شود که عقل را با مستي و بي هوشي بپوشاند. و «ميسر»، عبارت است از رقابتي که در آن دو طرف عوضي گذاشته اند، مانند شرط بندي و غيره. و « انصاب» بتها و همتاياني هستند که به جز خدا پرستش مي شوند. و « ازلام» تيرهايي است که با آن قرعه کشي مي  کردند، و فال مي گرفتند . پس خداوند از اين چهارچيز نهي  کرده است و از مفاسد آن خبر داده  است؛  مفاسدي که آدمي را به ترک آن خبر داده اين چهار چيز نهي کرده و از مفاسد آن خبر داده است؛ مفاسدي که آدمي را به ترک و دوري از آن فرا مي خواند.
از جمله مفاسد اين اعمال يکي اين است که اين  کارها از حيث معنوي پليد و نجس هستند، گرچه در ظاهر پليد نيستند، و امور خبيث از جمله مواردي هستند که بايد از آنها پرهيز نمود و خويشتن را به پليدي هاي آنان نيالود. 
همچنين اين کارها از عمل شيطانند، که بزرگترين و سرسخت ترين دشمن انسان است. و مشخص است که از دشمن و دام ها و کارهايش بايد پرهيز کرد، به  خصوص از توطئه هايي که او مي چيند تا دشمن را در آن بيفکند، زيرا اگر در آن بيافتد هلاک مي شود. پس بايد قاطعانه تصميم گرفت که از عمل دشمن برحذر بود وکاملا از وي پرهيز کرد، مبادا در دام توطئه هايش گير کرد. از سوي ديگر موفقيت و رستگاري بنده جز با پرهيز از آن ممکن نيست. زيرا رستگاري به معني رسيدن آن ممکن نيست. زيرا رستگاري به معني رسيدن به اهداف و دوست داشتني، و نجات يافتن از امور ناگوار است، و اين امور، مانع به دست آوردن رستگاري و حائل ميان آن هستند.
همچنين اين کارها باعث دشمني و کينه توزي بين مردم مي گردد،و شيطان براي منتشر کردن آن بسيار علاقمند است، به ويژه در پخش  کردن شراب و قمار، تا ميان مومنان دشمني و کينه توزي بيفکند. زيرا به علت اينکه شراب عقل را فاسد مي کند، و ادراک را از بين مي برد، باعث مي شود تا ميان شرابخوار و برادران مومنش دشمني به وجود بيايد. به ويژه هرگاه با فحش و ناسزا همراه باشد که از ويژگيهاي شرابخوار است. و در بسياري اوقات شرابخواري منجر به قتل مي شود. و در قمار يکي پيروز مي شود و ديگري مي بازد، و آنکه پيروز مي شود مال فراواني را بدست مي آورد بدون اينکه در عوض آن چيزي را بدهد.
و اين کار بزرگترين سبب براي دشمني و کينه توزي است. همچنين اين چيزها قلب را آلوده کرده و جسم را از ياد خدا و از نماز باز مي دارد که اسنان براي اين دو چيز آفريده شده، و سعادتش در اين دو کار است.
بنابراين شراب و قمار انسان را از اين چيزها به شدت بازداشته، و قلب و ذهن را به خود مشغول مي دارد، و بعد از مدتي نمي داند او کجا  قرار دارد. پس چه معصيتي بزرگتر و زشت تر از گناهي ا ست که آدمي را آلوده مي  کند ، و او را از اهل پليدي ها مي گرداند، و در کارهاي شيطان و در دامهاي او مي افکند، و او از شيطان فرمان مي برد، همان طور که گوسفند رام شده از چوپانش اطاعت مي کند. اين کارها ميان بنده و موفقيت او حائل مي گردند، و ميان مومنان دشمني و کينه ورزي مي  افکنند و از ذکر خدا و از نماز باز مي دارند . پس آيا مفاسد بزرگتري از اينها وجود دارد؟!
بنابراين خداوند متعال اين پيشنهاد را بر عقلهاي سالم عرضه داشت و فرمود:« فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ » آيا شما دست مي کشيد؟چون مرد عاقل وقتي که به اين مفاسد بنگرد، از آن باز مي آيد و خودش را  کنترل مي کند و نيازي به وعظ وپند زياد و نهي فراوان ندارد.الحَمدُللهِ رَب العَالَمِین وَالصَلاةُ وَالسَلامُ عَلَی نَبینَا مُحَمَدٍ وَ عَلی آلِهِ