ي هستند که بر مقيد بودن تحريم جنگ در ماه هاي حرام حمل مي شوند.سپس خداوند سه گروه از منافقان را استثنا کرد که با آنها جنگ نشود.
خداوند دستور داده است که دو گروه از آنها را رها کنند، و اين را واجب و قطعي گردانيده  است. اول، گروهي که با قومي پيوند دارند که ميان آن قوم و مسلمانان پيمان صلح هست و اينها به آن قوم ملحق مي شوند، پس حکم اينها در حفاظت و مصون بودن مال و جانشان حکم همان قوم است. دوم قومي هستند که « حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُونَكُمْ أَوْ يُقَاتِلُواْ قَوْمَهُمْ» نه دلشان مي خواهد با شما بجنگند، و نه مي خواهند با قومشان بجنگند، و  دوست دارند با هر دو گروه نجنگند، اينها نيز بايد رها شوند، و حکمت  رها کردن و نجنگيدن با اين گروه را چنين بيان داشت: « وَلَوْ شَاء اللّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ» اگر خداوند مي خواست آنها را بر شما چيره مي گردانيد پس با شما مي جنگيدند.
پس اين گروه از سه حالت خارج نيستند؛ با اينکه همراه شما باشند، و با دشمنانتان بجنگند، و اين کار از اين گروه بر نمي آيد. و يا  اينکه همراه با قوم خود عليه شما بجنگند، و با اينکه نه با شما بجنگند و نه با قومشان. و اين ساده ترين و آسان ترين چيز براي شما است، و خداوند مي تواند آنها را بر شما چيره و مسلط بگرداند. پس عافيت و در امان بودن را بپذيرد، و پروردگارتان را ستايش کنيد؛ پروردگاري  که آنان را از شما بازداشته  است، با اينکه مي تواند آنان را بر شما مسلط گرداند.
پس « فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْاْ إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلاً » اگر از شما کناره گيري کردند و با شما نجنگيدند و به شما پيشنهاد صلح دادند پس  خداوند براي شما راهي براي تعرض به آنها قرار  نداده است.
گروه سوم کساني هستند که قطع نظر از احترام گذاشتن به شما، منافع خودشان را مي خواهند، و خداوند در مورد آنها فرموده است: « سَتَجِدُونَ آخَرِينَ» گروهي ديگر از اين منافقان را خواهيد يافت، « يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ» که از ترس شما مي خواهند از جانب شما در امان باشند، « وَيَأْمَنُواْ قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوَاْ إِلَى الْفِتْنِةِ أُرْكِسُواْ فِيِهَا» و از طرف قوم خود هم در امنيت قرار داشته باشند، هرگاه به فتنه فرا خوانده شوند، در آن فرو مي روند، يعني هميشه بر کفر و نفاق خود باقي هستند و هرگاه فتنه اي براي آنها پيش بيايد، آنها را کور مي گرداند و آنها را واژگون مي کند و کفر و نفاقشان بيشتر مي گردد، و اينها در ظاهر مانند گروه دوم هستند و در حقيقت با گروه دوم مخالف مي باشند، زيرا گروه دوم به خاطر احترام گذاشتن به مومنان جنگ با آنان را ترک مي کنند، نه از ترس و به خاطر حفظ جان خودشان، اما اين گروه به خاطر ترس با مومنان نمي جنگند، نه به خاطر اينکه به مومنان احترام مي گذارند. بلکه اگر فرصتي براي جنگيدن با مومنان بيابند آن را غنيمت شمرده و بلافاصله پيش مي روند. پس دست بر ندارند بايد با آنها جنگيد. بنابراين خداوند فرمود: « فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُواْ إِلَيْكُمُ السَّلَمَ» و از شما دست نکشيدند، آنها را بگيريد، و بکشيد هرکجا که آنها را يافتيد. آنان کساني هستند که ما دليل آشکاري عليه آنان به شما داديم. يعني براي شما دليل روشن و آشکاري قرار داده ايم مبني بر اينکه آنها تجاوزگر و ستم کننده هستند و صلح را نمي پذيرند، پس آنان جز خودشان کسي را سرزنش و ملامت نکنند.وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ، و به یاد آورید هنگامی را که شما را از آل فرعون نجات داده ایم که می چشاندند به شما عذابی سخت را؛ پسرانتان را می کشتند و زنانتان را زنده نگاه می داشتند و در این آزمایشی بزرگ از جانب پروردگارتان بود. 
وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَيْنَاكُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُون ، و به یاد آورید هنگامی که دریا را برایتان شکافتیم و آل فرعون را غرق کردیم و شما نگاه می کردید.
وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ ، و به یاد آورید هنگامی را که با موسی چهل شب وعده گذاشتیم سپس بعد از او گوساله را به عبادت گرفتید در حالیکه شما ستمکار بودید.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُمِ مِّن بَعْدِ ذَلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُون ، سپس از شما در گذشتیم تا شکرگذار باشید.
وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ، و به یاد آورید که موسی را کتاب آسمانی و فرقان دادیم تا هدایت شوید.
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ، و هنگامی که موسی به قومش گفت: « ای قوم من! شما با پرستش گوساله بر خود ستم کرده اید، بنابرانی به درگاه آفریدگارتان توبه کنید؛ پس خودتان را بکشید، این نزد آفریدگارتان برایتان بهتر است، همانا او توبه پذیر و مهربان است».
وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُون ، و هنگامی که شما گفتید:« ای موسی! تا خداوند را آشکارا نبینیم هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد»، پس صاعقه شما را فرا گرفت در حالیکه شما نگاه می کردید.

ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُون ، سپس بعد از مرگتان شما را برانگیختیم تا سپاسگزار باشید.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ، و ابر را بر شما سایه گستر کردیم و برایتان «مَنّ» و «سلوا»  فرو فرستادیم، از خوراکیهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم، بخورید، و بر ما ستم نکردند بلکه آنها بر خود ستم می کردند.
خداوند شروع به برشمردن نعمت هایش بر بنی اسرائیل نموده و می فرماید: « َإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ » وبه یاد آورید هنگامی که شما را از گزند فرعون لشکریانش نجات دادیم و آنها قبل از این « يَسُومُونَكُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ » بر شما حکومت می کردند و شما را بکار می گرفتند و سخت ترین عذاب را به شما می چشاندند به گونه ای که « يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ» پسرانتان را از ترس اینکه مبادا جمعیت شما رشد کند سر می بریدند. « وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ» و زنانتان را زنده نگ