 اقتصادي، آموزشي و تربيتي توجه و اهتمام خاصي ورزيد. ابوبكر(رض) به عنوان وزير باصداقت رسول‌خدا(ص) در همه‌ي حالات، آن حضرت را همراهي نمود و در هيچ يك از صحنه‌ها غايب نبود؛ وي همواره در كنار پيامبر بود و از بذل مالش و يا مشورت و پيشنهاد دريغ نورزيد(6). 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
1) روايت ترمذي، كتاب المناقب باب فضل مكة (5/722) شماره‌ي3925
2) زهاب به آبي مي‌گويند كه از چشمه، دره و يا شكاف زمين بيرون مي‌شود.
3) بخاري، كتاب الدعوات، باب الدعاء يرفع الوبا و الوجع شماره‌ي6372 ؛ جحفه: نام مكاني است.
4) در حديث انس بن مالك(رض) به روايت بخاري (شماره‌ي6714) آمده است كه رسو‌ل‌خداص فرمودند: «خدايا! در پيمانه، صاع و مدّ مردم مدينه، بركت عنايت كن.» (مترجم)
5) التربية القيادية، (2/310)
6) تاريخ الدعوة إلي الإسلام في عهد الخلفاء الراشدين، ص121<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:34.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:35.txt">نقش ابوبكر(رض) در جنگ بدر</a><a class="text" href="w:text:36.txt">نقش ابوبكر(رض) در جنگ هاي احد و حمراء الاسد</a><a class="text" href="w:text:37.txt">حضور ابوبكر(رض) در جنگ با بني‌نضير</a><a class="text" href="w:text:38.txt">حضور ابوبكر(رض) در جنگ بني‌مصطلق</a><a class="text" href="w:text:39.txt">نقش ابوبكر(رض) در خندق و بني‌قريظه</a><a class="text" href="w:text:40.txt">حضور ابوبكر(رض) در حديبيه</a><a class="text" href="w:text:41.txt">نقش ابوبكر(رض) در مذاكرات اهل مكه و پيامبر(ص)</a><a class="text" href="w:text:42.txt">موضع ابوبكر(رض) در قبال صلح با كفار در حديبيه</a><a class="text" href="w:text:43.txt">نقش ابوبكر(رض) در جنگ خيبر</a><a class="text" href="w:text:44.txt">فرماندهي ابوبكر(رض) در سريه‌ي نجد</a><a class="text" href="w:text:45.txt">فرماندهي ابوبكر(رض) در جنگ با بني‌فزاره</a><a class="text" href="w:text:46.txt">همراهي ابوبكر(رض) با رسول خدا(ص) در عمره‌ي قضا</a><a class="text" href="w:text:47.txt">حضور ابوبكر(رض) در سريه‌ي ذات‌السلاسل</a><a class="text" href="w:text:48.txt">جلوه‌هايي از حضور ابوبكر(رض) در فتح مكه</a><a class="text" href="w:text:49.txt">نقش ابوبكر(رض) در حنين</a><a class="text" href="w:text:50.txt">نقش ابوبكر(رض) در جنگ طائف</a><a class="text" href="w:text:51.txt">نقش ابوبكر(رض) در جنگ تبوك</a><a class="text" href="w:text:52.txt">ابوبكر صديق(رض) امير حج در سال 9 هجري</a><a class="text" href="w:text:53.txt">حضور ابوبكر(رض) در حج وداع</a></body></html>تاريخ‌نگاران و سيرت‌شناسان چنين نگاشته‌اند كه ابوبكر(رض) در بدر و تمامي جنگ‌ها حضور داشته و هيچ نبردي را از دست نداده است. او در جنگ احد، هنگام عقب‌نشيني سپاهيان مسلمان، در كنار رسول‌خدا(ص) استقامت ورزيد. وي، پرچم‌دار لشكر اسلام در جنگ تبوك بود(1). 
ابن‌كثير مي‌گويد: سيرت‌شناسان در اين هيچ اختلافي ندارند كه ابوبكر(رض) در تمام صحنه‌هاي جهاد و در همه‌ي غزوات با رسول‌خدا(ص) همراه بوده است(2). 
زمخشري مي‌گويد: نام ابوبكر(رض) براي هميشه در كنار نام رسول‌خدا(ص) ياد مي‌شود؛ او از كوچكي رفيق و هم‌صحبت پيامبر(ص) بود و در بزرگسالي، اموالش را در راه خدا و رسول بذل و بخشش نمود؛ وي توشه و سواري رسول‌خدا(ص) را در سفر هجرت فراهم كرد و ثروتش را در طول زندگيش براي آن حضرت صرف نمود؛ دخترش – عايشه – را به ازدواج پيامبر(ص) درآورد در سفر و حضر، نديم و همراه ايشان بود و چون رسول‌خدا(ص) درگذشت، ايشان را در خانه‌ي دخترش عايشه كه محبوب‌ترين همسر پيامبر اكرم(ص) بود، به خاك سپرد(3) .
سلمه بن اكوع(رض) مي‌گويد: به همراه پيامبر(ص) در هفت غزوه شركت كردم؛ در نُه سريه نيز شركت نمودم كه يك بار ابوبكر(رض) اميرمان بود و يك بار ديگر اسامه(رض)(4). 
در اين مبحث به بررسي زندگي جهادي ابوبكر(رض) مي‌پردازيم كه چگونه به همراه پيامبر(ص) با جان و مالش وپيشنهادهاي بي نظيرش جهاد نمود تا دين خدا را ياري كرده باشد.
--------------------------------------------------------------------------------------
1) الطبقات الكبري (1/124)؛ صفوة الصفوة (1/242)
2) أسد الغابة (3/318)
3) خصائص العشرة الكرام البررة، ص 41.
4) بخاري، كتاب المغازي، باب بعث النبي أسامة، شماره‌ي4270جنگ بدر در سال دوم هجري روي داد كه ابوبكر(رض) در آن به اشكال مختلف نقش فعالي داشت؛ مهم‌ترين نقش‌آفريني‌هاي ابوبكر(رض) در اين غزوه عبارتند از:
1 ـ پيشنهاد جنگيدن با كفار
هنگامي كه خبر گريز كاروان تجارتي قريش و پافشاري اشراف و رؤساي مكه براي جنگيدن با پيامبر(ص) به آن حضرت رسيد، با صحابه وارد رايزني و مشورت شدند(1)  كه آيا با قريشيان بجنگند يا نه؟ ابوبكر(رض) برخاست و گفت: «خوبست كه با آنان بجنگيم.» عمر(رض) نيز همين نظر را داشت(2) .
2 ـ نقش ابوبكر(رض) در كسب اطلاعات از لشكر قريش
رسول‌خدا(ص) به همراه ابوبكر(رض) براي كسب اطلاعاتي درباره‌ي لشكر قريش، در اطراف به گشت‌زني پرداختند؛ در اين ميان با پيرمردي روبرو شدند واز وي درباره‌ي لشكر قريش جست و جو نمودند و (براي آن‌كه شك پيرمرد برانگيخته نشود،) از او درباره‌ي لشكر محمد(ص) و يارانش نيز پرس و جو كردند. پيرمرد گفت: «تا به من نگوييد كه شما كيستيد، هيچ گزارشي به شما نمي‌دهم.» رسول‌خدا(ص) فرمودند: «تو آن‌چه مي‌داني به ما بگو تا ما نيز خود را به تومعرفي كنيم.» پيرمرد گفت: «به من چنين خبر رسيده كه محمد(ص) و يارانش، در فلان روز حركت كرده‌اند كه اگر اين خبر درست باشد، آنان اينك بايد در فلان مكان باشند. هم‌چنين به من خبر رسيده كه قريشيان، در فلان روز به راه افتاده‌اند كه در صورت صحت اين خبر، آن‌ها اكنون بايد به فلان مكان رسيده باشند.» پيرمرد پس از آن افزود: «من، شما را از آن چه مي‌خواستيد، باخبر كردم؛ پس اينك به من بگوييد كه شما كيستيد؟» رسول‌خدا(ص) فرمودند: «ما از آب هستيم.» وسپس به همراه ابوبكر(رض) آن‌جا را ترك كردند و رفتند. پيرمرد، كه به فكر فرو رفته بود، با خود مي‌گفت: «منظورش از آب چه بود؟! شايد منظورش از آب، آب عراق بود.»(3) 
از اين ماجرا به خوبي نزديكي ابوبكر صديق(رض) با رسول‌خدا(ص) نمايان مي‌گردد و واضح مي‌شود كه ابوبكر(رض) چگونه از آموزه‌هاي آن حضرت(ص) بهره‌مند مي‌شود.
3ـ پاسداري از رسول‌خدا(ص) در سايه‌بان
هنگامي كه رسول‌خدا(ص) از دسته‌بندي و مرتب‌نمودن صفوف مجاهدان فارغ شدند، به مقر فرماندهي بازگشتند؛ مقر فرماندهي، سايه‌باني بود كه بر فراز تپه‌اي مشرف به ميدان نبرد ايجاد كرده بودند و ابوبكر(رض) نيز درآن‌جا دركنارپيامبر(ص) حضور داشت و عده‌اي از جوانان انصار به فرماندهي سعد بن معاذ از آن حراست مي‌كردند(4) . باري حضرت علي(رض) دراين‌باره درميان مردم سخنراني كرد و گفت: «اي مردم! شجاع‌ترين مردم كيست؟» آن‌ها گفتند: «شما اي امير مؤمنان! علي(رض) فرمود: «هيچ كس، با من مبارزه نكرده مگر آن‌كه او را شكست داده‌ام؛ اما شجاع‌ترين مردم، ابوبكر(رض) است. ما براي رسول‌خدا(ص) سايه‌باني درست كرديم و گفتيم: چه كسي حاضر است با رسول‌خدا(ص) در سايه‌بان بماند تا كسي از مشركان به پيامبر(ص) حمله نكند؟ به خدا سوگند كسي جز ابوبكر(رض) براي اين منظور قدم پيش نگذاشت؛ وي براي پاسداري از رسول‌خدا (