 به خود ستم کردند، براي آمرزش از خدا به نزدت مي‌آمدند ... الخ». که البته اين طلب آمرزش نسبت به آن توهين و ظلمي که به پيامبر (ص) کرده بودند مي‌باشد نه در مورد ساير گناهان. ملاحظه مي‌کنيد که اصلا آيه راجع به مؤمنين نيست. و بايد به سازندة اين دعا گفت: اولاً اين آيه راجع به منافقين است، مگر تو منافقي که مي‌گويي: «اللهم إني قد أتيت نبيك» خدايا من به نزد پيامبرت آمده‌ام.
ثانياً خدا نفرموده هرکس گناهي كرده نزد قبر رسول برود و اصلا کلمة قبر در آيه نيامده بلکه اين آيه متعلق به زمان حيات رسول است که مردم در مرافعات و تنازع بايد نزد او مي‌رفتند که وظيفة ايشان در حيات رسول خدا چنين بوده‌است.
ملاحظه فرماييد اين دعاساز منافق چگونه با قرآن بازي کرده و از آية توحيد، شرک استخراج کرده و مردم را به شرک مي‌کشاند؟ دين اسلام مانند مسيحيت نيست که بگويد هرکس گناهي کرده نزد مخلوق برود تا چه رسد به قبر مخلوق، بلکه فرموده: ﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ..﴾ هرگاه بندگانم از تو دربارة من بـپرسند همانا من نزديکم و چون خواننده‌اي مرا بخواند دعوتش را اجابت کنم (البقره/186). و يا فرموده: ﴿ادْعُوا رَبَّكُمْ..﴾ = پروردگارتان را بخوانيد (الاعراف/55). و نفرموده پيامبرِ پروردگارتان را بخوانيد، و در جاي ديگر فرموده: ﴿فَادْعُوا اللهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ..﴾ = خالصانه خدا را بخوانيد (غافر/14) و يا فرموده: ﴿اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ..﴾ و ﴿وَاسْتَغْفِرُوا اللهَ...﴾ = از پروردگارتان و از خدا طلب آمرزش کنيد. حتي به خود خاتم ‌النبيين فرموده: ﴿وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ﴾ = براي گناهت آمرزش بخواه (غافر/55 و محمد/19). و نيز فرموده: ﴿إنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ....﴾ = همانا که معبود شما معبودي يگانه‌است، مستقيم به سوي او برويد و از او آمرزش بخواهيد (فصلت/6) و نفرموده که برايم شفيع بياوريد.
آيا مجلسي و ساير محدثين شيعه به اين آيه توجه نکرده‌اند و تا اين اندازه تسليم راويان کذاب بوده‌اند؟
مجلسي در بحار باب «زيارة النبي من قريب» در حديث 41 از ابن ‌طاووس و شيخ مفيد بدون سند روايت كرده که مقابل قبر رسول خدا (ص) بايست و او را با جملاتي که در آن زيارت نقل شده تمجيد و مداحي‌ کن. مي‌پرسيم آيا رسول خدا مانند ساير مردم از تعريف و مداحي خوشنود و ممنون مي‌شود يا خير؟ و آيا مانند خدا از احوال اين همه مردم و از تعريف‌شان با خبر است يا خير؟
3- مجلسي در همين باب روايت کرده که بايد حاجي به مدينه برود و خانة علي (ع) و جعفر را زيارت کند و بعد آنچه را که سند ندارد و شيخ مفيد و ابن‌طاووس و ديگران گفته‌اند بخواند. بايد پرسيد مگر خانه حضرت علي (ع) و جعفر هنوز موجود است؟ آيا اين آقايان تا اين اندازه حق جعل زيارت‌ نامه دارند؟ مجلسي در اين باب و در ابواب ديگر هر دعا و نمازي را که فردي مقدس‌ نما و يا آخوندي نوشته، گرد آورده‌است و عمل به آنها را مشروع مي‌داند!! آيا غير خدا  هم مي‌تواند عبادت انشاء کند؟!!1- در اين باب مجلسي روايت کرده‌است که فرشته‌اي به خدا عرض کرد: خدايا مرا گوشي بده که سخن بندگان را بشنوم، خدا نيز به او عطا کرد، و کار او اين است که تا قيامت ايستاده و هر کس مي‌‌گويد : صلي الله علي محمد و آله او به رسول خدا مي‌رساند و رسول خدا هر دقيقه مي‌گويد: و.. و... و کار او همين است!!
2- از مفيد و ابن‌ طاووس شهيد نقل کرده که اگر خواستي از دور رسول خدا را زيارت کني در جلوي خود چيزي شبيه به قبر بساز و اسم رسول خدا را بر آن بنويس و غسل کن و سپس در مقابل قبر خيالي بايست و چندين صفحه چيزهايي را که آنان به سليقة خود ساخته‌اند بخوان!!! آيا قبر خيالي هم زيارت و دعا و ثنا و مداحي دارد؟! خدا کند عقلاي دنيا کتب مذهبي ما را نخوانند وگرنه شريعت اسلام را استهزا خواهند کرد.
3- در ابواب مزار در اکثر زيارتنامه ‌ها ذکر شده که زائر بگويد: «مقرٌّ برجعتکم» و به رجعت ائمه اقرار کند. رجعت يعني امامان با دشمنان خود قبل از قيامت به دنيا باز مي‌گردند و هر امامي با دشمنان خود جنگيده و از آنان انتقام مي‌گيرد. مثلا امام حسين يزيد را مي‌کشد و خانوادة او را اسير مي‌کند و آنچه را که آنان کرده‌اند تلافي مي‌کند!! ولي رجعت مخالف قرآني است که مي‌فرمايد: ﴿ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ. ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ﴾ = سپس شما قطعاً بعد از اين (زندگي دنيا) مي‌‌ميريد، سپس محققاً شما در روز قيامت مبعوث مي‌‌شويد (المؤمنون/15-16).
و اگر امام در دنيا تلافي مي‌‌کند پس وعده‌ هاي الهي وحساب و کتاب و عقاب قيامت براي چيست؟ به علاوه خدا در قرآن مي‌فرمايد ظلم و شرک و کفر تا قيامت باقي خواهد بود چنانکه دربارة بقاي يهود و نصاري تا قيامت فرموده: ﴿وَمِنَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُوا حَظّاً مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ﴾ = از آناني که گفتند ما نصاراييم ميثاق گرفتيم سپس آنان پاره‌اي از آنچه بدان تذکر داده شده بودند به فراموشي سپردند در نتيجه در بينشان تا روز قيامت دشمني و کينه انداختيم (المائده/14). و فرموده: ﴿وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَاناً وَكُفْراً وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ..﴾ = و يهود گفتند که دست خدا بسته‌است، بسته باد دستهايشان و به سبب آنچه گفتند لعنت شدند ... و ميانشان تا روز قيامت دشمني و کينه انداختيم (المائده/64). پس اگر امام زمان و يا ساير امامان بيايند و همه بدکاران را مجازات کرده و بساط کفر و شرک را برچينند و همه اسلام آورند، اين مسأله با آيات فوق موافق نخواهد بود.1- حضرت زهرا (ع) به علي (ع) وصيت فرمود که قبر مرا از ديد مردم مخفي کن. ولي مجلسي و ساير محدثين شيعه در کتب خود سعي دارند که قبر او را معلوم و معين کنند و چون معين نشده بايد زيارتنامه‌هاي متعدد در مکانهاي متعدد بتراشند!! مجلسي از «کافي» نقل کرده که امام صادق (ع) فرموده: «نماز در خانه فاطمه بهتر از نماز در مسجد است» جاي سؤال است که مگر خانه فاطمه هنوز پابرجا است؟ و چگونه خانه حضرت زهرا از مسجد که خانه خدا است فضيلتش بيشتر است؟ پس چرا حضرت علي در مسجد نماز مي‌خواند؟ و عمل راجح و اولي را ترک مي‌نمود؟ آيا همين روايات باعث تحقير مسجد و کم‌ شدن رونق مساجد و پرشدن مقبره‌ها نمي‌شود؟
2- درهمين باب روايت کرده‌اند که رسول خدا فرمود هر کس به فاطمه «صلي الله عليك» بگويد ، خدا او را مي‌