 به نفع خودشان است قبول می‌کنند، مثلاً اگر در فلان کتاب از اهل سنت مطلبی به ضرر عقاید شیعه باشد به طور حتم شیعیان قبول نمی‌کنند، ولی چنانچه بر ضد حضرت ابوبکر رض یا حضرت عمر رض حدیثی باشد با جان و دل آن را می پذیرند.احادیث کتب شیعه:
مورد بعدی پیرامون کتب حدیث خود شیعیان است، و ما می پرسیم: آیا در کتب شیعه هیچ مطلبی بر ضرر شیعه نیست؟ به طور حتم هیچ ابلهی چنین سخنی را نمی‌گوید، اگر کسی مثلاً احادیث بحارالانوار را بررسی کند، متوجه احادیث وحشتناکی خواهد شد (و ممکن است دو عدد شاخ در آورد) و یا حتی در کتب اصلی شیعه نیز مطالبی می‌باشد، مثل کتاب من لایحضره الفقیه نوشتة شیخ صدوق که در روایت محمدبن سنان از حذیفه بن منصور از امام ابوعبدالله صادق(ع) آمده که گفت: ماه رمضان 30 روز است، و هیچگاه کمتر از آن نمی شود!(1) . یا حتی در کتب خود مطالبی مبنی بر تحریف قرآن دارند که همه می‌دانند اعتقاد به چنین امری کفر است، مثل کتاب اصول کافی که از علی بن حکم از هشام بن سالم از امام ابوعبدالله صادق (ع) روایت کرده که گفت: قرآنی که جبرئیل برای محمد ص آورد هفده هزار آیه بود!(2)  یا در کتب تاریخی شیعه مثل تاریخ یعقوبی که در آن ازدواج ام کلثوم دختر فاطمه زهرا با حضرت عمر نوشته شده (این ازدواج در کافی، بحارالانوار و تهذیب الاحکام شیخ طوسی نیز آمده) که این ازدواج زیاد مورد خوشایند روحانیون شیعه نیست، و علت آن نیز روشن است. و یا مسئلة ساختن قبور که در احادیث زیادی در کتب خود شیعه از این عمل نهی شده است (و آیا شیعه روی قبور را نمی سازد یا برعکس این احادیث عمل می‌کند؟) یا مسئله خواندن نمازها در پنج وقت و به طور جداگانه، که بیش از یکصد حدیث در کتب شیعه پیرامون این مسئله هست. پس در کتب شیعه نیز مطلب بر ضد شیعه موجود است، و به هر دلیلی که علمای شیعه بخواهند آنها را رد کنند علمای اهل سنت نیز همان دلیل را می آورند، مثلاً اگر بگوئید این احادیث ما جزء احادیث ضعیف هستند، اهل سنت نیز خواهند گفت: احادیث مورد نظر شما ضعیف هستند.
.............................
(1) من لا یحضره الفقیه ج2 ص169.
(2) الأصول من الکافی ج2 ص634 کتاب فضل القرآن.بی‌طرفی اهل سنت:
مطلب مهم دیگر این است که وجود احادیثی در کتب اهل سنت که بیانگر صفات خوب حضرت علی رض می باشند، نمی‌تواند مرتب مورد استناد شیعیان قرار بگیرد، چونکه اهل سنت با حضرت علی دشمنی ندارند و بر عکس او را دوست دارند و وجود چنین احادیثی در کتب اهل سنت امری عادی است، ولی چنانچه حدیثی به نفع حضرت عمر رض در کتب شیعه باشد بسیار تعجب آور است، چونکه شیعیان کینه حضرت عمر را در دل دارند و او را غاصب خلافت الهی می دانند!! و معتقدند که حضرت فاطمه را مضروب کرده و باعث سقط جنین او شده است!! پس با وجود چنین افکاری که در ذهن شیعیان بوده است، وجود چنین احادیثی که به نفع حضرت عمر یا حضرت ابوبکر باشد بسیار عجیب است. احادیثی که مثلاً حضرت علی یا امامان دیگر، فرزند با نام ابوبکر، عمر، عثمان و عایشه داشته اند و یا تعریف و تمجیدهای ائمه از خلفا (که البته تمامی این احادیث توسط تشیع صفوی حمل بر تقیه می‌شود) یا روایات مربوط به ازدواج ام کلثوم دختر علی با عمر رض و غیره ... و چنانچه کسی بگوید: در کتب اصلی اهل سنت مطالبی هست و مجتهدین آنها تمامی احادیث آنرا قبول دارند. در جواب می‌گوئیم: شما هم دو راه بیشتر ندارید یا اینکه مثل مجتهدین آنها تمامی احادیث دیگر این کتب را نیز بپذیرید، احادیثی که در مدح ابوبکر، عمر و صحابه هستند یا اینکه تمامی آنها را اشتباه بدانید و شما نمی‌توانید فقط قسمتی را به نفع خود گزینش کنید، چون یا اجتهاد علمای اهل سنت را قبول دارید یا ندارید و راه سومی نیست. تازه در کتب اصلی اهل سنت نیز مطلبی راجع به خلافت بلافصل از جانب خداوند در غدیر خم نیست، بلکه تنها می‌توان احادیث ایشان را به دو دسته تقسیم کرد: 1- احادیثی که در مورد مدح علی و اهل بیت هستند که این احادیث نیز به عقاید شما ربطی ندارد، عقایدی چون خلافت بلافصل(1)  و... 2- احادیثی که مثلاً لغزشی را از یکی از صحابه یا خلفا نقل کرده(2)  که آنها نیز ربطی به مسائل مطرح شده شما ندارد و اهل سنت نیز خلفا و صحابه را معصوم نمی‌دانند و برای همین لغزشهای ایشان را ثبت کرده اند و مطرح نمودن این خطاها بی‌معناست.
ما می‌گوئیم: برای قضاوت بین شیعه و سنی، شخصی غربی و بی طرف را بیاورید، خواننده گرامی بداند اکثر محققین غربی در مورد مسئله جانشینی پیامبر اسلام بیشتر با اهل سنت موافق هستند و اگر شیعه بگوید که غربیان به کتب شیعه دسترسی ندارند و یا به آنها اعتنایی نمی‌کنند و بیشتر کتب اهل سنت را می‌خوانند، می گوئیم: شما که دائم از میان کتب اهل سنت دلایل خود را مطرح می‌کنید و می‌خواهید که از این طریق ادعاهای خود را به اثبات برسانید، خوب هم اکنون نیز غربیان همان کتب اهل سنت را می‌خوانند، پس شما نباید معترض شوید. 
در ضمن باید از خودتان سوال کنید که چرا فلان عالم اهل سنت با وجود این احادیث در کتب خویش، باز سنی مانده و چرا شیعه نشده است؟ آیا تمامی آنها متعصب بوده اند؟! دلیل این است که آن عالمان احادیث دیگری نیز دارند، و همینطور مطالبی بر ضد این احادیث شما. و بنابراین، به طور کلی و جامع و از روی تمامی احادیث متوجه شده اند که مذهب شیعه قابل قبول نیست، ولی شیعه می‌آید و تنها یک حدیث از این علما را به نفع خود بیرون می‌کشد، در صورتیکه باید کل آن کتاب را و احادیث دیگر و نظرات علما را بررسی کند، نه اینکه گزینشی عمل کند(3) ، و تنها خبرهای واحد را بیرون بکشد، بلکه باید قرینه‌های یک خبر و روات و متن آن و سایر موارد را نیز بررسی کرد.
.................................
(1) بسیاری از احادیث ثبت شده در مدح علی هستند و بیانگر صفات خوب او و ربطی به خلافت کردن از جانب خداوند و جانشینی ندارند و در مورد دیگر صحابه نیز چنین احادیثی می‌باشد، مثل دادن پرچم در جنگ به علی یا من شهر علم هستم و علی باب آن و غیره ... که به فرض صحیح بودن این احادیث باز هم نمی‌توان از آنها معنای خلافت بلافصل از جانب خدا را بیرون کشید.
(2) شیعه دائماً این احادیث را بیرون می‌کشد و می‌خواهد بگوید که مثلاً در فلان مکان ابوبکر یا عمر اشتباه کرده اند، باید به اینها بگوئیم: اشتباه کردن دیگران چه ربطی به خلافت بلافصل علی دارد و تازه ما آنها را معصوم نمی‌دانیم و این شما هستید که امامان خود را بدون هیچ لغزش، سهو و خطایی می دانید.
(3) اگر شخصی بگوید اهل سنت نیز همین کار را در مورد شیعیان می‌کنند، می‌گوئیم: بسیاری از مطالب مربوط به اصول و عقاید خرافی و اشتباه که در شیعه هست با قرآن قابل اثبات است (مثل خواندن غیرخدا یا خلافت و امامت که شیعه از اصول دین می‌داند و در قرآن نیست) ولی دلایل شیعه بر ضد اهل سنت پایه و اساسی در قرآن ندارد، و بیشتر متکی به احادیث هستند (مثل خلافت بلافصل علی یا وجود امام زمان یا ساختن قبور ائمه یا گریه و زاری برای حسی