خدا(ص) با آن عظمت ندای خود را به مردگان نمی‌شنواند و مردگان صدای او را نمی‌شنوند، در این حال تعجب است که بعضی از مسلمین می‌روند سر قبور بزرگان خود و از آنان اذن دخول می‌طلبند و عقیده دارند که آنان می‌شنوند، با اینکه بزرگان با گوش خود می‌شنیدند و در حال وفات گوش ایشان زیر خاکست و فقط کسی که بدون آلت گوش می‌شنود خداست. اینان می‌گویند: آن بزرگان زنده هستند! باید در جواب گفت بفرض زنده بودن، زنده به حیات اخروی هستند نه دنیوی چنانکه آیات قرآنی دلالت دارد، رجوع شود به سورة آل عمران آیة 169 و سورة نمل آیة 80 و سورة فاطر آیة 22. آیه 54 الی 57
متن آیه:
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيبَةً يخْلُقُ مَا يشَاءُ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ(الروم/54) وَيوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا غَيرَ سَاعَةٍ كَذَلِكَ كَانُوا يؤْفَكُونَ(الروم/55) وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالْإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ(الروم/56) فَيوْمَئِذٍ لَا ينْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يسْتَعْتَبُونَ(الروم/57)
ترجمه: خداست که شما را از سستی و ناتوانی آفرید و از پس ناتوانی نیرو داد و از پس نیرو ناتوانی و پیری قرار داد هر چه بخواهد خلق می‌کند و او دانای تواناست(54) و روزی که قیامت بپا شود مجرمین قسم می‌خورند که جز ساعتی بسر نبرده‌اند بدینگونه منحرف و سرگردان بوده‌اند(55) و کسانی که دارای علم و ایمانند گویند در مقررات إلهی تا روز قیامت بسر برده‌اید اینک روز قیامت است ولیکن شما نمی‌دانستید(56) پس آن روز عذرخواهی ستمگران سودی ندهد و مورد خشنودی نگردند(57). 
نکات: مقصود از: خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ، آفریدن بشر از نطفه و همچنین از ناتوانی حال طفولیت و شیرخوارگی است. و مقصود از: مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً... نیروی جوانی است و پس از آن ناتوانی حال پیری است که این احوال به إراده و اختیار بشر نیست و بشر مقهور قدرتی فوق خودش می‌باشد که روی حکمت چنین تدبیری در خلقت او آورده است. و جملة: مَا لَبِثُوا غَيرَ سَاعَةٍ، دلالت دارد که مجرمین چنین موعود به وعیدند میل نداشته‌اند که بزودی موعدشان برسد، ولیکن اهل علم و ایمان چون موعود به وعدة ثواب بوده‌اند از ورود موعد شادمانند، و این درنگ در عالم برزخ است بحسب ظاهر، و قیامت را ساعت گویند برای اینکه به یک لحظه برپا می‌شود، و معنی ساعت در لغت غیر از معنی ساعت فارسی است. و از این آیات استفاده می‌شود که عالم برزخ شبیه به خواب است. آیه 58 الی 60
متن آیه:
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيةٍ لَيقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ(الروم/58) كَذَلِكَ يطْبَعُ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِ الَّذِينَ لَا يعْلَمُونَ(الروم/59) فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يوقِنُونَ(الروم/60)
ترجمه: و بتحقیق برای مردم در این قرآن همه جور مثلی زده‌ایم و اگر آیه‌ای برای ایشان بیاوری کسانی که کافرند می‌گویند شما جز بیهوده گویان نیستید(58) بدینگونه خدا بر دل کسانی که نمی‌دانند مهر می‌نهد(59) پس صبر کن که وعدة خدا درست است و کسانی که یقین ندارند تو را به سبک وزنی وا ندارند(60). 
نکات: مقصود از: كُلِّ مَثَلٍ، مثل‌هائی است که برای هدایت لازم است. طبع و مهر نهادن حق‌تعالی بر قلوب کفار و نادانان بواسطة اختیار و انتخاب خودشان است لجاجت را. و مقصود از:وَلَا يسْتَخِفَّنَّكَ این است که در مقابل جهالت و اذیت ایشان حوصله کن و با وقار باش و زود از جا در نرو. و از این آیه استفاده می‌شود که مؤمن اهل یقین است و به قیامت یقین دارد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1249.txt">آيه 5-1 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1250.txt">آيه 7-6 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1251.txt">آیه 10-8 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1252.txt">آيه 13-11 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1253.txt">آيه 15-14 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1254.txt">آیه 19-16 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1255.txt">آيه 21-20 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1256.txt">آيه 24-22 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1257.txt">آيه 28-25 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1258.txt">آيه 31-29 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1259.txt">آيه 33-32 (لقمان)</a><a class="text" href="w:text:1260.txt">آيه 34 (لقمان)</a></body></html>سورة لقمان مکی و دارای 34 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 5
متن آیه:
الم(لقمان/1) تِلْكَ آياتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ(لقمان/2) هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ(لقمان/3) الَّذِينَ يقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يوقِنُونَ(لقمان/4) أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(لقمان/5)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. الف لام میم(1) اینست آیات کتاب دارای حکمت(2) در حالی که هدایت و رحمت است برای نیکوکاران(3) آنانکه نماز را بر پا می‌‌دارند و زکات می‌دهند، و فقط ایشان به عالم دیگر یقین دارند(4) ایشان بر هدایتی از پروردگارشان بوده و آنان فقط، رستگارند(5). 
نکات: هُدًى وَرَحْمَةً به دو وجه قرائت شده بنصب بنابر اینکه حال باشند و برفع که خبر مبتدای محذوف باشد یعنی؛ هو هدی و رحمة. و کلمة: الْحَكِيمِ؛ صفت الکتاب است و بمعنی ذو الحکمة می‌باشد مانند: عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ که بمعنی؛ ذات رضا می‌باشد. در سورة بقره لِلْمُتَّقِينَ فرموده، و در اینجا لِلْمُحْسِنِينَ زیرا در اینجا رحمت اضافه شده، و «إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»، و احسان بالاتر از اتقاء است. وَيؤْتُونَ الزَّكَاةَ دلالت بر اهمیت زکات و پرداخت آن دارد. و از رسول خدا(ص) نقل شده که فرمود: «أمرت أن أقاتل الناس حتی یشهدوا أن لا إله إلا الله و أن محمدا رسول الله و یقیموا الصلاة و یؤتوا الزکاة». یعنی؛ مأمورم که با مردم قتال کنم تا شهادت دهند به وحدانیت خدا و اینکه محمد رسول خداست و نماز را بر پا دارند و زکات را بدهند. و در نامه‌ای که آن حضرت به اهل عمان نوشته آمده است که: «من محمد رسول الله إلی أهل عمان أما بعد؛ فأقروا بشهادة أن لا إله إلا الله و النبی رسول الله و أدوا الزکاة و احضروا المساجد و إلا غزوتکم». یعنی؛ از محمد رسول خدا بسوی اهل عمان، اما بعد؛ اقرار نمائید به شهادت اینکه لا إله إلا الله و اینکه من رسول خدایم و زکات ادا کنید و به مساجد حاضر شوید و گرنه با شما جنگ خواهم کرد. که صریحا فرموده؛ زکات باید بدهید. و زکات تطهیر اموال نیز هست چنانکه علی بن الحسین(ع) در صحیفة سجادیه از خداوند توفیق می‌خواهد که: «أن نخلص أموالنا من التبعات و أن