 رجاء به رحمت پروردگار داشته و از عذاب او خائف بوده به هیچ وجه موجود بی‌جان مانند بت نبوده و بلکه نزدیکترین و مقربترین بندگان بودند که خدا فرموده قابل خواندن نیستند. با اين تفصیل که در این قبیل آیات داده شده باز ملت اسلام متوجه نیستند و به هزاران بهانه بلکه لجاجت، بزرگان دینی خود را که هزاران سال است از دنیا رفته و به عالم دیگر منتقل شده‌اند می‌خوانند و آنان را باب الحوائج می‌دانند، آیا این شرک چگونه از میان مسلمین نرفته و با این آیات واضحة قرآن، میان مسلمین مانده است. «و لهذا فلیتعجب المتعجبون»! آیه 58 الی 59
متن آیه:
وَإِنْ مِنْ قَرْيةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا(الإسراء/58) وَمَا مَنَعَنَا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآتَينَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفًا(الإسراء/59)
ترجمه: و قریه‌ای نیست مگر اینکه ما هلاک‌کنندة آنیم پیش از روز قیامت و یا آن را عذاب خواهیم کرد عذاب سختی این در کتاب نوشته شده(58) و مانع ما نشد از فرستادن آیات مگر تکذیب پیشینیان به آن آیات، و آن شتر را در حالی که بینا کننده بود به قوم ثمود دادیم پس به آن ستم کردیم و نمی‌فرستیم آیات را مگر برای ترسانیدن(59). 
نکات: مقصود از مُهْلِكُوهَا، این است که؛ «مهلکو أهلها بالموت». و مقصود از مُعَذِّبُوهَا، این است که؛ «معذبوا أهلها بعذاب الاستیصال»، و عذاب استیصال همان عذاب‌های دنیوی است که أمم قبلی مبتلا شدند یعنی مستأصل و بیچاره شدند. وَمَا مَنَعَنَا ... دلالت دارد بر اینکه هر معجزه‌ای که مردم بخواهند و لو ممکن الوجود باشد باز اجابت نمی‌شود برای همان که أمم قبل از اسلام چنین معجزه‌ها خواستند و چون اتیان شد یا ایمان نیاوردند و یا پس از ایمان برگشتند. پس اعجاز قرآن برای مسلمین کافی است. آیه 60
متن آیه:
وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيا الَّتِي أَرَينَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيانًا كَبِيرًا
ترجمه: و هنگامی که برای تو گفتیم براستی پروردگارت به مردم احاطه دارد و قرار ندادیم آن رؤیا و آن درخت لعن شدة در قرآن را که به تو نمودیم مگر اینکه ابتلا و امتحانی برای مردم و می‌ترسانیم ایشان را پس نمی‌افزاید ایشان را مگر طغیان بزرگی(60). 
نکات: این آیه برای تسلی و ترغیب رسول خدا(ص) نازل شده، چون کفار از او معجزاتی که خدا صلاح نمی‌دانست می‌خواستند و عدم ایجاد چنین معجزه موجب طعن و تمسخر و نفور ایشان می‌شد، حق‌تعالی می‌فرماید: تو را باکی نباشد و به تبلیغ ادامه بده چنانکه بواسطة رؤیای تو و بواسطة ذکر شجرة زقوم آزمایش شدند، بواسطة عدم اتیان بمعجزه نیز آزمایش می‌شوند، و در عین حال صدمه‌ای به تو نخواهند زد. و اما رؤیای رسول خدا(ص) مورد اختلاف است که چه بوده؟ ممکن است همان رؤیای شب معراج باشد. و اما شجرة زقوم، چون آیه‌ای راجع به آن نازل شد، مشرکین می‌گفتند: چگونه در دوزخ ممکن است درخت باشد با اینکه درخت را آتش می‌خورد، چنانکه حق‌تعالی در آیة 63 سورة صافات فرموده: «إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ». بعضی گفته‌اند: رؤیا و شجرة ملعونه خوابی است که رسول خدا(ص) دید بوزینگان بر منبر او بالا می‌روند و مردم را به قهقرا بر می‌گردانند. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:870.txt">آيه 65-61 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:871.txt">آيه 69-66 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:872.txt">آيه 70 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:873.txt">آيه 72-71 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:874.txt">آيه 77-73 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:875.txt">آيه 81-78 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:876.txt">آيه 85-82 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:877.txt">آيه 87-86 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:878.txt">آیه 93-88 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:879.txt">آيه 96-94 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:880.txt">آيه 99-97 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:881.txt">آيه 104-100 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:882.txt">آيه 109- 105 (الإسراء)</a><a class="text" href="w:text:883.txt">آيه 111-110 (الإسراء)</a></body></html>آيه 59
متن آيه:
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزاً مِّنَ السَّمَاء بِمَا کَانُواْ يَفْسُقُونَ

ترجمه: پس آنانکه ستم کردند قولی که به ایشان گفته شده بود تبدیل کردند در نتیجه بر همانان عذابی از آسمان به کیفر بدکاری ونافرمانی ایشان فرو فرستادیم.(59)
نکات: گفتاریکه بنی‌اسرائیل مأمور گفتن آن بودند و تبدیل کردند این بود که در عوض حِطَّةٌ بطور مسخره حنطة می‌گفتند که به معنی گندم است. و مقصود از عذاب آسمانی مرض طاعون بود که به سبب آن 24000 نفر از بزرگانشان هلاک شدند.آیه 61 الی 65
متن آیه:
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا(الإسراء/61) قَالَ أَرَأَيتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَي لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى يوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيتَهُ إِلَّا قَلِيلًا(الإسراء/62) قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُورًا(الإسراء/63) وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيهِمْ بِخَيلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يعِدُهُمُ الشَّيطَانُ إِلَّا غُرُورًا(الإسراء/64) إِنَّ عِبَادِي لَيسَ لَكَ عَلَيهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا(الإسراء/65)
ترجمه: و چون فرشتگان را گفتیم که برای آدم سجده کنید، پس سجده کردند جز ابلیس، گفت: آیا سجده کنم برای آنکه از گِل آفریدی(61) گفت: آیا دیده و متوجه شده‌ای این است آن که بر من برتری داده‌ای محققا اگر مرا تا روز قیامت مهلت دهی البته تمام فرزندانش را بیراه کنم مگر کمی از ایشان را(62) گفت: برو هر کس از ایشان پیرو تو گردد محققا دوزخ جزای شماست جزای تمامی(63) و هر کدام ایشان را که بتوانی بصدایت جنبش ده و با سواران و پیادگانت بر ایشان بتاز و در اموال و اولادشان شریک شو و ایشان را وعده بده و شیطان وعده نمی‌دهد مگر برای فریب(64) بدرستی که تو را بر بندگانم تسلطی نیست و پروردگارت برای کفالت کافی است(65). 
نکات: مقصود از کلمة: جَزَاؤُكُمْ؛ جزاؤک و إیاهم، می‌باشد که از باب تغلیب جَزَاؤُكُمْ فرموده. و مقصود از جملة: وَأَجْلِبْ عَلَيهِمْ بِخَيلِكَ وَرَجِلِكَ ، این است که با تمام قوا هر کار می‌توانی بکن. و مقصود از إِلَّا غُرُورًا، این است که ایشان را ترغیب کن به عقائد باطله و مغرور گردان به خراف