لی 48
متن آیه:
وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَينَكَ وَبَينَ الَّذِينَ لَا يؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَابًا مَسْتُورًا(الإسراء/45) وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا(الإسراء/46) نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يسْتَمِعُونَ إِلَيكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى إِذْ يقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُورًا(الإسراء/47) انْظُرْ كَيفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثَالَ فَضَلُّوا فَلَا يسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا(الإسراء/48)
ترجمه: و چون قرآن را بخوانی بین تو و بین آنانکه ایمان به آخرت نمی‌آورند پردة نهانی (نادیدنی) قرار می‌دهیم(45) و بر دل‌های ایشان پوشش‌ها که آن را نفهمند قرار دادیم و در گوشهاشان سنگینی نهادیم و چون پروردگارت را در قرآن تنها بیاد آری به قهقرا بحال رم برگردند(46) ما داناتریم وقتی که به سوی تو گوش می‌دارند برای چه گوش می‌دهند آنگاه که ایشان در رازند و آنگاه که ستمگران می‌گویند پیروی نمی‌کنید مگر مرد سحر شده‌ای را(47) بنگر چگونه برای تو مثل‌ها زدند پس گمراه شدند که راهی را نتوانند یافت(48). 
نکات: چون رسول خدا(ص) قرائت می‌کرد، می‌آمدند دست می‌زدند، و سوت می‌کشیدند و یا اشعاری می‌خواندند مثلاً زن ابولهب می‌آمد و می‌خواند: «مذمما أتینا و دینه قلینا و أمره عصینا»، و چون تعصب و عناد پردة نامرئی بوده میان مشرکین و میان رسول خدا(ص) و لذا فرموده: حِجَابًا مَسْتُورًا، یعنی حجابا غیر مرئیا. و مقصود از جملة: وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً... همین است که دل‌های اینان در پناه کفر و تعصب رها شده، و خدای تعالی تعصب ایشان را ستر بر دلهاشان قرار داده همان تعصب و کفری که خود اختیار کرده‌اند، چون اینها را خدا وسیلة ستر قرار داده و لذا فرموده:جَعَلْنَا. آیه 49 الی 52
متن آیه:
وَقَالُوا أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا(الإسراء/49) قُلْ كُونُوا حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا(الإسراء/50) أَوْ خَلْقًا مِمَّا يكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيقُولُونَ مَنْ يعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَينْغِضُونَ إِلَيكَ رُءُوسَهُمْ وَيقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَنْ يكُونَ قَرِيبًا(الإسراء/51) يوْمَ يدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا(الإسراء/52)
ترجمه: و گفتند: آیا چون ما استخوان‌های پوسیده و ریزه ریزه شدیم آیا برانگیخته و زندة به خلق جدیدی خواهیم شد(49) بگو: سنگ باشید و یا آهن(50) و یا مخلوقی از آنچه در ذهن شما بزرگ می‌آید (زنده خواهید شد) پس از آن می‌گویند: چه کس ما را بر می‌گرداند؟ بگو: آنکه شما را اولین مرتبه ایجاد کرد. پس از آن سرهاشان را به سوی تو می‌جنبانند و می‌گویند: چه وقت خواهد بود؟ بگو: شاید نزدیک باشد(51) روزی که شما را بخوانند که با ستایش وی اجابت کنید و گمان می‌برید که درنگ نکرده‌اید مگر اندکی(52). 
نکات: چون رسول خدا(ص) را باستهزاء می‌گرفتند و او را مسحور می‌خواندند و یکدلیل ایشان این بود که می‌گفتند: او می‌گوید چون ما پوسیده و ذرات متفرقه شدیم دو مرتبه زنده خواهیم شد. خدای تعالی در جواب گوید: استخوان پوسیده که حیات داشته و به حیات نزدیک است شما اگر سنگ و آهن هم باشید که به حیات بسیار دور است، باز خدا قدرت دارد که سنگ و آهن را زنده کند زیرا به عناصر پراکندة اجسام شما احاطه دارد و قدرت بر احیاء نیز دارد. آیه 53 الی 55
متن آیه:
وَقُلْ لِعِبَادِي يقُولُوا الَّتِي هِي أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيطَانَ ينْزَغُ بَينَهُمْ إِنَّ الشَّيطَانَ كَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوًّا مُبِينًا(الإسراء/53) رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يشَأْ يرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يشَأْ يعَذِّبْكُمْ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيهِمْ وَكِيلًا(الإسراء/54) وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَينَا دَاوُودَ زَبُورًا(الإسراء/55)
ترجمه: و به بندگانم بگو که بگویند آنچه را که آن نیکوتر است زیرا شیطان بین ایشان فتنه می‌افکند بدرستی که شیطان برای انسان دشمن آشکاری است(53) پروردگار شما به شما داناتر است اگر بخواهد رحمتش را شامل حالتان می‌کند و یا اینکه عذابتان می‌کند و ما ترا وکیل بر ایشان نفرستادیم(54) و پروردگارت داناتر است به آنکه در آسمان‌ها و زمین است و به یقین ما بعضی پیغمبران را بر بعضی برتری دادیم و به داود زبور دادیم(55). 
نکات: مقصود از لِعِبَادِي ممکن است است کفار باشد و ممکن است مؤمنین و ممکن است أعم باشد، هر کدام باشد صحیح است، مقصود این است که سخن خود را در دعوت به هدایت نیکوتر کنند و مخلوط به فحش و سب نکنند که شیطان را بهانه می‌شود برای فتنه و فساد گمراه کردن، همانطور که فرموده: «ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ» (النحل: 125) ، و فرموده: «وَلا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» (العنكبوت: 46). آیه 56 الی 57
متن آیه:
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا(الإسراء/56) أُولَئِكَ الَّذِينَ يدْعُونَ يبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيهُمْ أَقْرَبُ وَيرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا(الإسراء/57)
ترجمه: بگو بخوانید آن کسانی را که گمان می‌برید غیر از خدا، که مالک و عهده‌دار نیستند نه بر طرف کردن ضرر را از شما و نه تغییر دادن را(56) آنان را که می‌خوانند خودشان به سوی پروردگارشان وسیله می‌جویند هر کدام ایشان که نزدیکترند و به رحمت او امیدوارند و از عذاب او می‌ترسند بدرستی که عذاب پروردگارت حذر شدنی بوده است(57). 
نکات: چون مشرکین مکه توحید عبادی ایشان خراب بود یعنی مانند اهل زمان ما در عبادت برای خدا شریک می‌آورند مثلا قربانی برای غیرخدا می‌کردند همانطوری که برای خدا قربانی می‌کردند، حاجت از غیرخدا می‌خواستند همانطوری که از خدا می‌خواستند در بلیات خدا و غیرخدا را برای کشف ضرر می‌خواندند. اگر کسی در قرآن تدبر کند می‌بیند قسمت مهمی از آیات قرآن رد است بر شرک در توحید عبادی، در همین آیة فوق خدا مذمت کرده از آنانکه غیرخدا را یعنی بزرگان و مقربین إلهی را می‌خواندند که برای ایشان کشف ضرر نمایند و یا تغییر بدهند، خدا می‌فرماید آنان کاشف ضرر و تغییر دهندة احوال شما نیستند و مالک و عهده‌دار این کار نشده‌اند، آن بزرگان خود به دنبال وسیله می‌گردند تا به رحمت خدا برسند و یا از عذاب او برهند و معلوم است چنین کسانی ک