 رغبت دیگران نمی شوید و دیگران به شما ملحق نمی‌شوند. و مقصود از جملة: الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَهَاجَرُوا... کسانیند که پس از نزول این آیات هجرت کنند و با سایر مهاجرین و انصار جهاد کنند، ایشان نیز از مهاجرین محسوب می‌شوند. و مقصود از جمله: أُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ، این است که در ارث خویشان مقدم بر دیگرانند وخویشان از یکدیگر ارث می‌برند. لیکن قبل از نزول این آیه ارث به أخوت و برادری بوده چنانچه رسول خدا(ص) بین مؤمنین أخوت و برادری را برقرار نمود وچون عدة مؤمنین قلیل بودند بأخوت از یکدیگر ارث می‌بردند ولیکن مسلمین زیاد شدند ارث برای خویشاوندان مسلمان برقرار شد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:566.xml">جزء 10 (آیه 1 الي 92)</a><a class="folder" href="w:html:601.xml">جزء 11 (آیه 93 الي 129)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:567.txt">آيه 4-1 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:568.txt">آيه 6-5 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:569.txt">آيه 8-7 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:570.txt">آيه 13-9 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:571.txt">آيه 16-14 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:572.txt">آيه 18-17 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:573.txt">آيه 22-19 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:574.txt">آيه 24-23 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:575.txt">آيه 27-25 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:576.txt">آيه 28 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:577.txt">آيه 29 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:578.txt">آيه 31-30 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:579.txt">آيه 33-32 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:580.txt">آیه 35-34 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:581.txt">آيه 36 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:582.txt">آيه 37 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:583.txt">آيه 39-38 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:584.txt">آيه 40 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:585.txt">آيه 47-41 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:586.txt">آيه 52-48 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:587.txt">آيه 57-53 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:588.txt">آيه 59-58 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:589.txt">آيه 60 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:590.txt">آیه 61 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:591.txt">آيه 62 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:592.txt">آيه 66-63 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:593.txt">آيه 69-67 (التوبة) </a><a class="text" href="w:text:594.txt">آيه 70 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:595.txt">آيه 72-71 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:596.txt">آيه 74-73 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:597.txt">آيه 78-75 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:598.txt">آيه 80-79 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:599.txt">آيه 84-81 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:600.txt">آيه 92-85 (التوبة)</a></body></html>سورة توبه که آنرا سورة براءه نیز گویند و آن مدنی و دارای 129 آیه می‌باشد.

آیه 1 الی 4
در آغاز این سوره «بسم الله الرحمن الرحیم» دیده نمی‌شود، که نوشته‌اند این سوره با سورة قبلی که أنفال باشد یک سوره بوده و دیگر اینکه این سوره در رفع امان و قتل مشرکین و عذاب ایشان نازل شده نه برای رحمت و این سوره بضمیمة سورة أنفال از سوره‌های طوال است و رسول خدا(ص) دستور گذاشتن «بسم الله الرحمن الرحیم» در اول آن نداده است.
متن آیه:
بَرَاءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ(التوبة/1) فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ(التوبة/2) وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَوَلَّيتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ(التوبة/3) إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ ينْقُصُوكُمْ شَيئًا وَلَمْ يظَاهِرُوا عَلَيكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يحِبُّ الْمُتَّقِينَ(التوبة/4)
ترجمه: این، بیزاری از طرف خدا و رسول اوست بسوی مشرکینی که باایشان پیمان بسته‌اید(1) پس چهار ماه به آزادی در زمین سیر کنید و بدانید که شما عاجزکنندة خدا نباشید و خدا خوارکنندة کافران است(2) و اعلامی است خدا و رسول او بسوی مردم در روز حج اکبر که خدا و رسول او بیزار است از مشرکین، پس اگر توبه کردید آن برای شما خوب است و اگر اعراض کردید پس بدانید که عاجز‌کنندة خدا نیستید و با خدا ستیزه نتوانید و کافران را به عذاب دردناک بشارت ده(3) غیر آن مشرکینی که با ایشان پیمان بستید سپس از پیمانتان چیزی کم نکرده و علیه شما تظاهر نکرده و به یکی از دشمنان شما مدد ننمودند پس پیمان ایشان را به اتمام برسانید زیرا خدا دوست می‌دارد پرهیزکاران را.(4)
نکات: کلمة بَرَاءَةٌ خبر مبتدای محذوف است که هذا باشد و می‌توان آن را مبتداء گرفت و خبر آن جملة: إِلَى الَّذِينَ ... باشد. بدانکه فتح مکه در سال هشت از هجرت رسول خدا(ص) به مدینه، واقع یافت و رسول خدا(ص) عتاب بن اسید را فرماندار مکه قرار داد و این سورة توبه در سال نه از هجرت نازل شد وچون این سوره نازل شد، رسول خدا(ص) چهل آیة اول آن را به ابی‌بکر داد با امارت حاج و فرمود: این آیات را در موسم حج بر مردم قرائت کن، پس از آنکه ابوبکر بطرف مکه حرکت کرد، علی را مأمور نمود که برود و آن آیات را به اهل موسم قرائت کند. به حضرت رسول(ص) عرض شد اگر این سوره و مأموریت ابلاغ آنرا به ابوبکر واگذار می‌کردید خوب بود؟ فرمود: این سوره را أدا نمی‌کند جز کسی که از خود من باشد. پس علی(ع) حرکت کرد و به ابی‌بکر ملحق شد. پس ابوبکر در ایام حج روز ترویه برای مردم خطبه خواند و آداب و مناسک حج را به ایشان تعلیم داد زیرا او امیر حاج بود. و أما علی(ع) در روز عید قربان در منی نزدیک جمرة عقبه ایستاد و این آیات را برای مردم قرائت نمود و فرمود: أیها الناس من فرستادة رسول خدایم. گفتند: بچه چیز؟ پس این آیات را بلند قرائت نمود و فرمود: لایطوفن بالبیت عریان و لا یحجن البیت مشرک بعد عامهم هذا و من کانت له مدة فهو إلی مدته و من لم یکن له مدة فمدته أربعة أشهر. چون زنان مشرکه قبل از نزول این آیات می‌آمدند و برهنه طواف می‌کردند، و چون رسول خدا(ص) می‌خواست برای سال دیگر، حج نماید دستور اعلان داد که برهنه طواف نکنند، و چون در سال ششم که رسول خدا(ص) با اصحاب خود به قصد عمره تا حدیبیه تشریف آوردند و اهالی مکه مانع ورود او به مکه شدند و حضرت با ایشان پیمان بست برای عدم تعرض مشرکین به مسلمین وعدم تعرض مسلمین به مشرکین با شرایطی که در جای خود خواهد آمد، مشرکین به پیمان خود وفا نکرده و نقض نمودند و با هم‌پیمانان خود از مشرکین بنی‌بکر به طایفة خزاعه که از هم‌پیمانان رسول خدا بودند حمله کردند و کسی از آنان را کشتند، ایشان نزد رسول خدا(ص) شکایت کردند از نقض عهد مشرکین، پس در سال نهم طبق سورة براءه مقرر شد که به تمام مشرکین ابلاغ شود که آنانکه نقض عهد کرده‌اند تا چهار ماه مهلت داده شده یا مسلمان شوند و ی