 از خدا بترسید و مرا فرمان برید(110). 
نکات: جملة: كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ دلالت دارد که در زمان نوح پیامبران دیگری بوده، که الْمُرْسَلِينَ جمع آمده و ممکن است گفته شود تکذیب یک پیامبر مانند تکذیب تمام پیامبران است. و جملة: إِنْ أَجْرِي إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ  دلالت دارد که قانون خمسی برای نوح و اولادش نبوده است. و تکرار فَاتَّقُوا اللَّهَ... برای تأکید است. آيه 107
متن آيه:
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِي وَلَا نَصِيرٍ
ترجمه: آیا نمی‌دانی که ملک آسمانها و زمین اختصاص به خدا دارد و برای شما جز خدا نه سرپرستی و نه یاوری است؟(107)
نکات: تقدیم کلمة «له» که خبر است بر مبتداء که ملک باشد مفید حصر و اختصاص است. و کلمة ولی در این آیه به معنی قیم و سرپرست می‌باشد و دلالت دارد که مردم دنیا و سایر موجودات قیمی جز خدا ندارند. و در این آیه به طور کلی نفی ولایت و قیمومیت شده از غیر حق‌تعالی. ولی مشرکین زمان ما که سرپرستی و قیمومیت جهان را نسبت به بندگان خدا می‌دهند گویا از کتاب آسمانی خود بی‌اطلاعند.آیه 111 الی 115
متن آیه:
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ(الشعراء/111) قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يعْمَلُونَ(الشعراء/112) إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ(الشعراء/113) وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ(الشعراء/114) إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ(الشعراء/115)
ترجمه: قوم او گفتند: آیا ما به تو ایمان آوریم در حالی که فرومایگان و مردم پست تو را پیروی کرده‌اند(111) نوح گفت: من علمی به آنچه می‌کرده‌اند ندارم(112) حساب ایشان جز بر پروردگارم نیست اگر بفهمید(113) و من این مؤمنان را از خود نرانم و طرد نکنم(114) نیستم من جز ترسانندة آشکار(115). 
نکات: جملة: وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ دلالت دارد که همیشه مردم فقیر زودتر ایمان می‌آوردند و به نظر کفار فرومایه و پست بودند، در حالی که در معنی بعکس بوده است. و جملة: وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يعْمَلُونَ، دلیل بر آنست که انبیاء علم غیب نداشتند. و جملة: إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي دلالت دارد که حساب بندگان فقط با خدا است، پس جمله‌ای که در زیارت جامعه بافته‌اند و به امام می‌گویند: "حسابهم علیکم!" بر خلاف قرآن است و صحیح نیست. آیه 116 الی 122
متن آیه:
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ(الشعراء/116) قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ(الشعراء/117) فَافْتَحْ بَينِي وَبَينَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ(الشعراء/118) فَأَنْجَينَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ(الشعراء/119) ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ(الشعراء/120) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ(الشعراء/121) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(الشعراء/122)
ترجمه: گفتند: ای نوح اگر بس نکنی از سنگ ساران خواهی شد(116) گفت: پروردگارا قوم من مرا تکذیب کردند(117) پس حکم کن بین من و آنان حکمی و مرا با مؤمنانی که همراه منند نجات بخش(118) پس ما او و هر کس که با او در کشتی پر شده بود نجات دادیم(119) آنگاه باقی ماندگان را غرق کردیم(120) براستی که در این عبرتی هست و بیشتر ایشان مؤمن نبودند(121) و براستی که فقط پروردگارت عزیز رحیم است(122). 
نکات: هر جای قرآن کلمة: لَأَرْجُمَنَّكَ و یا الْمَرْجُومِينَ ذکر شده مقصود قتل است جز سورة مریم که به معنی شتم است. آیه 123 الی 131
متن آیه:
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ(الشعراء/123) إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ(الشعراء/124) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ(الشعراء/125) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ(الشعراء/126) وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِي إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/127) أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيةً تَعْبَثُونَ(الشعراء/128) وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ(الشعراء/129) وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ(الشعراء/130) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ(الشعراء/131)
ترجمه: قوم عاد پیامبران را تکذیب کردند(123) هنگامی که برادرشان هود گفت: آیا نمی‌ترسید(124) براستی من برای شما پیامبری خیرخواه و امینم(125) پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید(126) و من برای رسالتم از شما مزدی نمی‌خواهم مزد من نیست جز بعهدة پروردگار جهانیان(127) آیا در هر جای بلندی نشانه‌ای به بیهوده و بی‌فایده بنا می‌کنید(128) و کوشک می‌سازید گویا شما جاوید می‌مانید(129) و چون سطوت بخرج دهید جبارانه سطوت می‌کنید(130) پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید(131). 
نکات: رِيعٍ به مکان بلند اطلاق می‌شود، ایشان بناهای بلندی می‌ساختند برای کبوتربازی و برای اینکه مردم را ببینند و آزار برسانند. رسول خدا(ص) فرمود: «کل بناء یبنی وبال علی صاحبه یوم القیامة إلا ما لابد منه». یعنی: هر بنائی که ساخته شود وبال بر صاحب آن می‌باشد در روز قیامت جز بنائی که محل احتیاج باشد. در حدیث آمده که روزی رسول خدا(ص) قبه‌ای بلند و کاخ رفیعی بدید و او را خوش نیامد و فرمود: ما هذه؟ و چون صاحب بنا خدمت حضرت رسید، حضرت از او روی بگردانید و او فهمید و رفت با زمین یکسان کرد. و رسول خدا(ص) پیوسته در دعا می‌فرمود: «اللهم ارزق محمدا و آل محمد و من أحب محمدا و آل محمد العفاف و الکفاف و ارزق من أبغض محمدا و آل محمد کثرة المال و الولد». یعنی؛ خداوندا روزی محمد و آل محمد و آنکه محمد و آل محمد را دوست دارد پاکدامنی و کفاف کن و آن کس که محمد و آل محمد را دشمن دارد کثرت مال و فرزند ده. آیه 132 الی 140
متن آیه:
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ(الشعراء/132) أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ(الشعراء/133) وَجَنَّاتٍ وَعُيونٍ(الشعراء/134) إِنِّي أَخَافُ عَلَيكُمْ عَذَابَ يوْمٍ عَظِيمٍ(الشعراء/135) قَالُوا سَوَاءٌ عَلَينَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ(الشعراء/136) إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ(الشعراء/137) وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ(الشعراء/138) فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ(الشعراء/139) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(الشعراء/140)
ترجمه: از آنکه شما را به آنچه می‌دانید کمک داده بترسید(132) شما را به چهار پایان و فرزندان مدد داده(133) و به بوستان‌ها و چشمه‌سارها(134) براستی که من بر شما از عذاب روز بزرگی می‌ترسم(135) گفتند: بر ما یکسان است چه ما را پند دهی و یا از پنددهندگان نباشی(136) این (پرستش غیر خدا) جز رفتار گذشتگان نیست(137) و ما معذب نخواهیم شد(138) پس او را تکذیب کردند که هلاکشان کردیم براستی که در این قص