لنَّاسِ دلالت دارد که قرآن بیان و قابل فهم است برای تمام مردم، و عقلا نیز باید چنین باشد زیرا کسیکه نامه‌ای می‌فرستد برای کسی و در آن نامه ذکر می‌کند که باید مال و جان خود را در راه من بدهی و همه را در طبق اخلاص بگذاری، آن طرف اگر نفهمد، چگونه مال وجان خود را بدهد برای نامه‌ای که نفهمیده است اگر عمل نکند معذور است.آيه 139 الي 143
متن آيه:
وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ(آل عمران/139) إِنْ يمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيامُ نُدَاوِلُهَا بَينَ النَّاسِ وَلِيعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يحِبُّ الظَّالِمِينَ(آل عمران/140) وَلِيمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيمْحَقَ الْكَافِرِينَ(آل عمران/141) أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيعْلَمَ الصَّابِرِينَ(آل عمران/142) وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيتُمُوهُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ(آل عمران/143)
ترجمه: و سست و محزون نگردید و حال آنکه شما برترید اگر مؤمن باشید(139) اگر زخم و جراحتی به شما برسد پس محققا باین قوم جراحتی مانند آن رسیده، و ما این روزها را بین مردم می‌گردانیم و تا خدا مؤمنین را بداند و بشناسد واز شما گواهانی بگیرد، وخدا دوست نمی‌دارد ستمگران را(140) و برای اینکه مؤمنین را پاک نماید و کافران را بفشار گذارد(141) آیا گمان دارید که به بهشت داخل می‌شوید و حال آنکه خدا مجاهدینِ شما را از صابرین معلوم ننموده است(142) و شما به یقین آرزوی مرگ می‌کردید پیش از آنکه با آن روبرو شوید، پس به تحقیق آن را دیده و به نظر آوردید.(143)
نکات: جملة: وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ... دلالت دارد که اگر مسلمین بوظائف ایمانی عمل کنند از تمام کفار برتری پیدا می‌کنند، و امروزه که از همه عقب‌افتاده و ذلیل‌ترند برایاین است که مؤمن نیستند و عمل ندارند. و مقصود از جملة: وَتِلْكَ الْأَيامُ نُدَاوِلُهَا ... این است که سنت إلهی بر این جاری شده که هر کس به قواعد طبیعی سعی و کوشش عمل کند غالب می‌شود و هر کس تنبلی کند مغلوب. مسلمین نیز از این قاعده خارج نیستند، مثلا در جنگ بدر همت کردند غالب شدند و در جنگ احد بطمع مال افتادند و مغلوب شدند. و مقصود از جملة: وَلِيعْلَمَ اللَّهُ ... و جملة: وَلَمَّا يعْلَمِ اللَّهُ این است که معلوم خدا ظهور پیدا کند، زیرا عمل خدا ازلی است. هر چیزی را قبل از وقوع آن می‌داند، در این آیات اطلاق علم شده بر معلوم، یعنی برای مردم و خود مکلفین ظاهر شود که مؤمن و مجاهد کیست.مدعیان تحریف، به روایاتی استدلال کرده‌اند که تماما ضعیف السند و فاسد المتن و یا مخدوش المتن و یا قابل تأویل می‌باشد. یک روایت که از هر جهت صحیح باشد، در میان آنها نیست. متن تمام آنها دلالت بر جعل و غرض و عداوت دارد. ما مقداری از آن روایات را در اینجا می‌آوریم تا خواننده خود قضاوت کند، ناقل بسیاری از آن روایات، احمد‌بن محمد السیاری است که تمام علمای رجال گفته‌اند: او فاسد المذهب و قائل به تناسخ بوده. یا از علی احمد الکوفی نقل شده که علمای رجال او را کذاب و فاسد المذهب می‌دانند. این روایات بر چند دسته می‌باشد. دسته‌ای از آنها می‌گوید: نام علی و أئمه(ع) یا نام منافقین در قرآن بوده، راویان این دسته از غلاة (غلو‌کنندگان) می‌باشد و غلاة از اسلام خارج و محکوم به کفر و شرکند، مانند محمد بن فضیل و جابر بن یزید و امثال ایشان.
روایت اول: کافی از محمد بن فضیل از حضرت رضا(ع) روایت کرده که ولایت علی بن ابیطالب(ع) در جمیع کتب انبیاء و از آنجمله در قرآن مکتوب بوده در جملة: 
«ولن یبعث الله رسولا إلا بنبوة محمد و ولایة وصیه»، حال شما بروید آیة: 
لَنْ يبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا (غافر: 34)
را در سوره غافر آیة 34 ملاحظه کنید تا ببنید چگونه این راوی خدانشناس با آیة قرآن بازی کرده، این آیه را خدا از قول كفار قوم فرعون در مقابل مؤمن آل فرعون نقل کرده، در آنجا كه مؤمن آل فرعون می‌گوید: (وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ*يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ* وَلَقَدْ جَاءكُمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِّمَّا جَاءكُم بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولاً كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ). یعنی: مؤمن آل فرعون گفت: ای قوم من، من می‌ترسم عذابی بر شما نازل شود مانند روز احزاب، مثل قوم نوح و عاد و ثمود، ای قوم من می‌ترسم بر شما از روز قیامت، روزی که برای فرار از عذاب پشت کنید و هیچ پناهی شما را از عذاب خدا حفظ نکند، یوسف قبلاً با دلیل‌های روشن آمد و شما همواره در شک بودید تا وفات کرد، چون از دنیا رفت، گفتید: خدا پس از او پیغمبری نخواهد فرستاد: لَنْ يبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا خدای تعالی اهل شک و اسراف را اینطور گمراه می‌کند. 
در این آیه قوم کافر فرعون گفتند: لَنْ يبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا، خدا این گفتار را از ضلالت ایشان شمرده، این جمله را خدا و أنبیاء نگفته‌اند و در کتب أنبیاء نبوده بلکه سخن کفار است، ولی راوی این قول باطل را بکتب انبیاء بسته ومحمد و علی را نیز ضمیمة این قول نموده و با کتاب خدا بازی کرده، نعوذ بالله و «مِنْ بَعْدِهِ» را خلاف کرده است. 
روایت دوم: کافی از امام باقر روایت کرده که جبرئیل آیه 23 سوره بقرة را چنین نازل کرد: 
وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ
«یعنی اگر شما در حق علی از آنچه بر بندة خود نازل کردیم در شک و تردید هستید، سوره‌ای مانند آن بیاورید».
خوانندة با انصاف ملاحظه کن خدا به کفاری که نه رسول خدا(ص) را قبول داشتند نه قرآن را، می‌گوید: درباره این قرآن اگر شک دارید، سوره‌ای مثل آن بیاورید و هرگز نخواهید آورد. این چه ربطی به علی دارد؟! باید پرسید آن آیاتی که خدا راجع به علی نازل کرده و از کفار خواسته مانند آن را بیاورند کجاست؟ کفار که خدا را قبول ندارند چگونه یک سوره درباره علی بیاورند. بقول شما قرآنی را که کسی جز امام نمی‌داند چگونه کفار فهمیدند درباره علی نازل شده؟ آیا راوی این روایت عقل و ادراک را نداشته که چنین دروغی جعل کرده و با آیة قرآن بازی کرده است. 
روایت سوم: در تفسیر آیة 143 سوره بقره: 
وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ
از امام صادق(ع) روایت کرده‌اند که فرموده این آیه «أئمة وسطا» بوده! همچنین آیه 110 سوره آل عمران: