تبار و مشحون از توهین به رسول خدا(ص) است. بهرحال حرف آخر این سوره«س» و حرف اول قرآن «باء» بِسْمِ اللَّهِ است یعنی این کتاب ما را بس، یعنی؛ هذا الکتاب کاف لنا.
و باید دانست که خدا برای دفع تمام شرور در سورة قبل یک نام خود را که رب الفلق باشد ذکر نموده ولی در این سوره برای دفع شر وسوسة شیاطین سه عدد نام خود را ذکر کرده که بنده بفهمند وسوسة شیاطین و هوای نفس بسیار مهم است، و مواظب باشد گول نخورد. باضافه شرور سورة قبل راجع به دنیا بوده ولی این شرور راجع به دین است.
و خدا در این سوره نامهای خود را اضافه کرده به النَّاسِ تا بنده بداند ربی یعنی صاحب و اختیار و مالکی ندارد جز خدا، و بداند قدرت و سلطنتی اثر ندارد جز قدرت إلهی، و إله و ملجأی نیست جز خدا و به غیر خدا پناه نبرد.
جملة مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ دلالت دارد که شیاطین إنسی که انسان وسوسه می‌کند و همواره کید خودش را مخفی می‌‌دارد بسیار مهم است مانند گویندگان مذهبی که مردم را شب و روز وسوسه کرده و گمراه می‌کنند، نعوذ بالله من شر النفس و من شر الجنة و الناس.
تمام شد ترجمة ساده و روانی که در نظر گرفته بودیم با ذکر نکاتی از آیات إلهی در روز دوم جماد الأول سنة 1387 و اگر اشتباه و یا سهو و یا قصور فهمی شده باشد از حق‌تعالی امید عفو و اغماض داریم و طلب آمرزش می‌کنیم.
در اینجا تذکری لازم است: بدانکه اکثر سور قرآن مورد اتفاق است که تمام آیات آن مکی است و یا مدنی است، ولی در بعضی از سور و یا بعضی از آیات اختلاف شده که مکی است یا مدنی، و ما در مورد اختلاف آنچه در صدر سور عموم قرآنها نوشته‌اند پیروی نموده‌ایم، مثلا سوره‌های عنکبوت، سجده، شعراء، زمر، غافر، جاثیه، ق و مزمل مکی است، ولی بعضی از آیات این سوره‌ها را مدنی دانسته‌اند که ما در این مورد مانند عموم قرآنها تمام آیات این سوره‌ها را در ابتدای این سور مکی نوشته‌ایم.
و مخفی نماند این ترجمه از تعصبات مذهبی و خرافات فرقه‌ای خالی است، امید است برادران اسلامی برای روشن‌شدن افکار مسلمین و تحکیم وحدت اسلامی و اتحاد ایشان به چاپ و نشر آن مبادرت نمایند.

و السلام علی من اتبع الهدی و خاف عواقب الردی.
الأقل السید ابوالفضل ابن الرضا (برقعی)آيه 244 الي 245
متن آيه:
وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ(البقرة/244) مَنْ ذَا الَّذِي يقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللَّهُ يقْبِضُ وَيبْسُطُ وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ(البقرة/245)
ترجمه: و در راه خدا قتال کنید و بدانیدکه خدا شنوا و داناست(244) کیست آنکه به خدا قرض نیکو دهد، پس خدا برای او زیادگرداند به اضعاف بسیاری، و خدا می‌گیرد و می‌دهد، و بسوی او بازگردانیده می‌شوید.(245)
نکات: با اینکه هر کس هر چه دارد از خداست و او عطا کرده، ولی برای تشویق بندگان به انفاق از بنده قرض خواسته، و مقصود از این انفاق مطلق صدقات است، که آن را قرض‌الحسن خوانده، چون قرض واجب نیست، و یا اینکه انفاق در جهاد است به قرینة آیة قبل، که أمر به جهاد است، وباید أغنیاء زاد و توشة جنگی را برای فقراء فراهم کنند، تا هر کسی بتواند آمادة جهاد گردد. هر کدام باشد شامل انفاق فی سبیل‌الله است، ولی کلمة (فِي سَبِيلِ اللَّهِ) اکثر درجهاد استعمال می‌شود، زیرا بواسطة جهاد راه خدا‌پرستی برای جهانیان بازمی‌گردد، و آیة بعد نیز در تشویق به قتال است.آيه 246 الي 249
متن آيه:
أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِي لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ(البقرة/246)  وَقَالَ لَهُمْ نَبِيهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَينَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ(البقرة/247) وَقَالَ لَهُمْ نَبِيهُمْ إِنَّ آيةَ مُلْكِهِ أَنْ يأْتِيكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ(البقرة/248) فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ(البقرة/249)
ترجمه: آیا توجه نکردی به گروهی از بنی‌اسرائیل پس از موسی، زمانی که به پیمبرشان گفتند پادشاهی برای ما برانگیز که در راه خدا قتال کنیم، گفت آیا ممکن است که اگر بر شما قتال مقرر شود قتال نکنید، گفتند برای چه ما قتال در راه خدا نکنیم در حالیکه ما را از فرزند و خانمان بیرون کردند، پس چون قتال بر ایشان مقرر شد اعراض کردند جز کمی از ایشان، وخدا به حال ستمگران داناست(246) و پیمبرشان به آنان گفت که خدا برای شما طالوت را برای پادشاهی برانگیخت، گفتند چگونه او بر ما پادشاه باشد و حال آنکه ما به شاهی سزاوارتریم از او و به او وسعتی از جهت مال داده نشده، پیمبرشان گفت خدا او را بر شما برگزید، و او را زیادتی در علم و جسم داده، و خدا ملکش رابه هر کس بخواهد می‌دهد، و خدا گشایش‌دهندة داناست(247) و پیمبرشان به آنان گفت: به تحقیق نشانة پادشاهی او این است که تابوتی که در آن است سکینه و آرامشی از پروردگارتان و بقیه‌ای از آنچه خانوادة موسی و خانوادة هارون گذاشتند، نزد شما بیاید، که آن را فرشتگان حمل می‌نمایند، به تحقیق در آن نشانه و معجزه‌ است برای شما اگر ایمان داشته باشید(248) پس چون طالوت لشکریان را انتخاب کرد و از شهر بیرون برد، گفت: محققا بدانید که خدا شما را به نهری امتحان می‌کند، پس هر کس از آن بیاشامد، از من و پیرو من نیست، و هر کس آن را نچشد براستی او از من است، مگر آنکه مشتی از آن آب بدست خود بردارد. پس آشامیدند از آن نهر مگر ا