 یعنی دکان تفرقه نباشد. این بود که مانند زمان ما این کلمه را قبول نداشتند، ولی مردم غیر عرب که معنی کلمه را نمی‌فهمند به زبان جاری می‌سازند. آیه 40 الی 47
متن آیه:
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ(الصافات/40) أُولَئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ(الصافات/41) فَوَاكِهُ وَهُمْ مُكْرَمُونَ(الصافات/42) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ(الصافات/43) عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ(الصافات/44) يطَافُ عَلَيهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ(الصافات/45) بَيضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ(الصافات/46) لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا ينْزَفُونَ(الصافات/47)
ترجمه: لیکن بندگان خدا آنانکه خالص شده اند (40) ایشانند که نصیبشان روزی معلومی است (41) میوه های لذتبخش در حالیکه ایشان اکرام خواهند شد (42) در باغهای پر نعمت (43) بر تختهای آراسته روبروی یگدیگر (44) بگردش آید بر ایشان جامی از نهر جاری (45) سفید رنگ لذیذ است برای نوشندگان (46) نه در آن فسادی ونه از آن مست گردند (47)
نکات: وَهُمْ مُكْرَمُونَ، دلالت دارد بر اینکه مخلصین مورد اکرام پروردگار می‌باشند، و این بالاترین لذتست برای ایشان، و جملة بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ دلالت دارد که در بهشت شرابی است اما شراب بهشتی مستی نمی‌آورد و باضافه ضرر و فساد و آفتی ندارد بدلیل لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا ينْزَفُونَ.آیه 48 الی 53
متن آیه:
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ(الصافات/48) كَأَنَّهُنَّ بَيضٌ مَكْنُونٌ(الصافات/49) فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يتَسَاءَلُونَ(الصافات/50) قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ(الصافات/51) يقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ(الصافات/52) أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ(الصافات/53)
ترجمه: و در بزم ایشان دختران زیبا چشمی است که بکوتاهی و با غنج و دلال نظر کنند و سواد و بیاض چشمانشان مناسب و رباینده باشد(48) گویا آن دختران در سفیدی و لطافت اعضاء مانند تخم شتر مرغی باشند در زیر بال(49) پس بعضی از ایشان به بعض دیگر رو کرده از هم احوالپرسی کنند(50) گوینده‌ای از ایشان گوید که مرا همنشینی بود(51) می‌گفت آیا تو حقا از تصدیق کنندگانی(52) آیا چون مردیم و خاک و استخوان شدیم آیا جزا داده می‌شویم(53). 
نکات: جملة: يتَسَاءَلُونَ دلالت دارد که اهل بهشت پس از نوشیدن انواع مشروبات لذیذه با یکدیگر سخن می‌گویند از گذشتة دنیای خود، و این خود یکی از لذت‌های بسیار بهره‌دار است که انسان با اشخاص کرام انس گیرد و از حال یکدیگر جویا شوند. شاعر گوید: 
و ما بقیت من اللذات إلا
		محادثة الکرام علی المدام

بهر حال این قائل به رفقای خود می‌گوید مرا در دنیا رفیقی بود منکر قیامت و از ما تمسخر می‌کرد، نمی‌دانم او کجا رفته، از او اطلاعی دارید، پس خود سرکشی می‌کند از داخل بهشت و او را در دوزخ می‌بیند. آیه 54 الی 61
متن آیه:
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ(الصافات/54) فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ(الصافات/55) قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ(الصافات/56) وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ(الصافات/57) أَفَمَا نَحْنُ بِمَيتِينَ(الصافات/58) إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ(الصافات/59) إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(الصافات/60) لِمِثْلِ هَذَا فَلْيعْمَلِ الْعَامِلُونَ(الصافات/61)
ترجمه: گوید: آیا شما اطلاعی دارید(54) پس خود مطلع گردد و او را در میان دوزخ بیند(55) گوید بخدا سوگند که نزدیک بود تو مرا هلاک کنی(56) و اگر نعمت پروردگارم نبود بدن شک من از احضار شدگان (به دوزخ) بودم(57) پس آیا ما نمی‌میریم(58) مگر همان مردن اول و ما عذاب نخواهیم شد(59) حقا که این خود بهرة بزرگی است(60) پس باید برای مانند این، عمل کنند عمل کنندگان(61). 
نکات: جملة: لَتُرْدِينِ ، لتردینی بوده برای ملاحظة سجع آیات یاء افتاده. و جملة: أَفَمَا نَحْنُ بِمَيتِينَ و ما بعد آن را آن مؤمن با اهل بهشت می‌گوید از روی تعجب، مانند کسی که ثروت بی‌حسابی به او رسیده، می‌گوید آیا این ثروت از من است! و دیگر اینکه این آیه دلالت دارد بر عدم حیات در قبر، و جملة إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ممکن است بگوئیم آن مؤمن چنین می‌گوید و ممکن است قول خدای تعالی باشد. و جملة أَفَمَا نَحْنُ بِمَيتِينَ(58) إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى  رد است بر قائلین به رجعت. آیه 62 الی 74
متن آیه:
أَذَلِكَ خَيرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ(الصافات/62) إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ(الصافات/63) إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ(الصافات/64) طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّياطِينِ(الصافات/65) فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ(الصافات/66) ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ(الصافات/67) ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ(الصافات/68) إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ(الصافات/69) فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ يهْرَعُونَ(الصافات/70) وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ(الصافات/71) وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ(الصافات/72) فَانْظُرْ كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ(الصافات/73) إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ(الصافات/74)
ترجمه: آیا این خوب ما حضری است و یا درخت زقوم(62) حقا که آن را بلائی قرار دادیم برای ستمگران(63) بتحقیق که زقوم درختی است که بیرون می‌آید در قعر دوزخ(64) شکوفه‌اش مانند سرهای شیاطین است(65) که ایشان از آن می‌خورند و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند(66) سپس برای ایشان است روی أکل زقوم مقداری از آب جوش(67) پس از آن برگشت ایشان بسوی دوزخ است(68) زیرا ایشان پدران خود را گمراه یافتند(69) و بدون تأمل در پی آنان شتابزده رفتند(70) و بتحقیق پیش از ایشان بیشتر پیشینیان گمراه بودند(71) و بتحقیق در میان آنان ترسانندگان را فرستادیم(72) پس بنگر چگونه بود سرانجام بیم داده‌شدگان(73) مگر بندگان خدا که خالص شده باشند(74). 
نکات: نُزُل آن چیزی است که مقدمه برای میهمان می‌آورند که آن را ما حضر گویند تا پس از رفع خستگی مورد پذیرائی بیشتری گردند. و مقصود از جملة فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ این است که ایشان چون آن را می‌شنوند برای کمی معرفت به قدرت حق آن را انکار می‌کنند چگونه درختی در میان آتش ممکن است، و دیگر اینکه چون مجبور شوند به خوردن آن بر ایشان سخت باشد. و جملة:إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ ... دلالت دارد بر تحریم تقلید. جملة: فَانْظُرْ كَيفَ كَانَ .... اگر چه خطاب به رسول خدا(ص) است برای تسلیت و تقویت و ثبات قدم او، ولیکن مقصود خطاب به همة عقلاء است. آیه 75 الی 82
متن آیه:
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ(الصافات/75) وَنَجَّينَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ 