سْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيم ، پروردگارا! چنان کن که ما دو نفر فرمانبردار تو باشیم و از فرزندان ما ملتی فرمانبردار پدید آور و به ما طرز عبادتمان را نشان بده و توبه ما را بپذیرد، همانا تو توبه پذیر و مهربانی.
رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ العَزِيزُ الحَكِيمُ ، پروردگارا! در میان آنها پیامبری مبعوث فرما که آیات تو را برای آنان تلاوت کند و کتاب و حکمت را به آنها بیاموزد و آنان را پاکیزه نماید، بی گمان تو عزیز و حکیمی.
و به یاد آور ابراهیم و اسماعیل را در حالی که پایه های خانه کعبه را بالا برده و این کار  بزرگ را انجام می دادند و آنان در حالتی از ترس و امید به سر می برند و از خداوند می خواستند که عملشان را بپذیرد تا  فایده ای فراوان به انان برسد.
و برای خود و فرزندانشان دعای مسلمان شدن و اسلام آوردن  کردند که حقیقت اسلام فروتنی دل و انقیاد و فرمانبردار شدن برای پروردگار است، زیرا فرمانبری قلب، فرمانبرداری اعضا را در بردارد. « وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا» و مناسکمان را به صورت عملی به ما بیاموز تا بهتر آن را اجرا نماییم. احتمال دارد منظور از مناسک همه اعمال حج باشد، همانطور که سیاق و مقام بر این امر دلالت می نماید. 
و احتمال دارد منظور از آن فراتر از این و تمام دین و همه عبادت ها باشد، همانطور که عموم لفظ بر این امر دلالت می نماید. زیرا «نُسک» به معنی عبادت و پرستش خدا می باشد، اما در اینجا بیشتر رنگ و بوی اعمالی را به خود گرفته است که در حج انجام داده می شوند. پس حاصل دعاوی آنها توفیق یافتن برای فراگیری علم مفید و عمل شایسته می باشد. و از آن جا که بنده هر که باشد به ناچار کوتاهی هایی دارد و باید توبه کند،  گفتند: « وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيم» و توبه ما را بپذیر، بی گمان شما توبه پذیر و مهربان هستی.
« رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ» پروردگارا! در میانِ فرزندان ما مبعوث بدار، « رَسُولاً مِّنْهُمْ» پیامبری از خودشان را تا مقامشان بالا رود و فرمانبردار آن پیامبر باشند و او را به خوبی بشناسند. « يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ» آیات مشا را بر آنان بخواند و به آنان یاد دهد. « وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ» و معانی کتاب و حکمت را به آنها بیاموزد. « وَيُزَكِّيهِمْ» و  با تربیت کردن آنها بر کارهای شایسته و دور کردنشان از اعمال ناشایست که جز با آن نفس تزکیه نمی شود، آنها را پاکیزه بگرداند. « إِنَّكَ أَنتَ العَزِيز» بی گمان تو بر هر چیزی غالب هستی. « عزیز» یعنی توانا و  غالب و نیرومند بر هر چیزی. عزیز یعنی کسی که بر هر چیزی غلبه و سیطره پیدا می کند، و هیچ چیزی نمی تواند در برابر قدرت و چیره گی او مانعی ایجاد کند. « الحَكِيمُ» کسی که هر چیز را  در جای حقیقی اش قرار می دهد. پس بر مبنای عزت و حکمت خویش در میان آنها پیامبری را مبعوث فرما.
خداوند دعای آن دو را پذیرفت و این پیامبر بزرگوار را در میان آنان مبعوث گرداند و او را مایه برخورداری فرزندان آن دو و سایر مخلوقات از رحمت و برکات الهی قرار داد. 
به همین  خاطر پیامبر (ص) فرمود:« أنَا دَعوَةُ أبِی إبرَاهِیم» من نتیجه دعای پدرم ابراهیم هستم.
و از آنجا که خداوند ابراهیم را تا این اندازه مورد تکریم  قرار داد و از صفات کامل او خبر داد، فرمود:قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا أَنزَلَ اللّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍ فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَامًا وَحَلاَلاً قُلْ آللّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللّهِ تَفْتَرُونَ بگو: «به من بگوييد آنچه از روزي که خداوند برايتان فرستاده است (چرا) برخي از آن را حرام و برخي از آن را حلال نموده اند؟ آيا خداوند به شما اجازه داده است يا بر خداوند دروغ مي بنديد؟
وَمَا ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَشْكُرُونَ  آيا کساني که بر خد دروغ مي بندند و در روز قيامت به سوي خدا بر مي گردند، گمان مي برند چگونه با آنان رفتار شود؟ به راستي خداوند نسبت به مردم داراي فضل و مهرباني است ولي بيشترشان سپاسگزار نيستند. 
خداوند متعال با اعتراض بر مشرکاني که حرام خدا را حلال نمودند و حلال او را حرام کردند، مي فرمايد: (قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا أَنزَلَ اللّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍ) بگو: «به من بگوييد: انواع حيوانات حلال گوشت که خداوند روزي شما قرار داده و رحمتي براي شما گردانده است، ( فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَامًا وَحَلاَلاً) (چرا) برخي از آن را حرام و برخي از آن را حلال نموده اند؟ آنان را سرزنش کن و به خاطر اين گفتۀ فاسدشان به آنها بگو: (قُلْ آللّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللّهِ تَفْتَرُونَ) آيا خداوند به شما اجازه داده است (اين کار را بکنيد ) يا بر خداوند دروغ مي بنديد؟ و مشخص است که خداوند به آنان اجازه نداده است. پس دانسته شد که آنها دروغ مي بندند.
(وَمَا ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ) آيا کساني که بر خدا دروغ مي بندند دربارۀ عذابي که پروردگار در روز قيامت به آنان مي چشاند چه گمان دارند؟ خداوند متعال فرموده است: (و يوم القيمه تري الذين کذبوا علي الله وجوههم مسوده) و روز قيامت مي بيني کساني را که بر خدا دروغ بسته اند چهره هايشان سياه شده است. (إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ) به راستي که خداوند نسبت به مردم داراي فضل و مهرباني زياد و بخشش فراواغن است. (وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَشْكُرُونَ ) ولي بيشترشان سپاسگزار نيستند؛ يا شکر و فضل خدا را به جاي نمي آورند و يا اينکه از فضل و نعمت خدا در راستاي نافرماني او کمک مي گيرند . و يا از آن محروم گردند و آنچه را که خدا بر بندگانش ارزاني نموده است نپذيرند. و تعداد اندکي از آنان سپاس گزارند و به نعمتهاي او اعتراف مي کنند و ستايش خدا را بر نعمت هايش به جاي مي آورند و از آن در راه طاعت خدا کمک مي گيرند. 
و ازاين آيه استنباط مي شود که اصل در همۀ خوراکها حلال بودن است، مگر آن چيزي که شريعت حرام کرده است، چون پروردگار بر کسي که رزق و روزي وي را حرام کند اعتراض کرده است. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:672.txt">آيه 61</a><a class="text" href="w:text:673.txt">آيه 64-62</a><a class="text" href="w:text:674.txt">آيه 65</a><a class="text" href="w:text:675.txt">آيه 67-66</a><a class="text" href="w:text:676.txt">آيه 70-68</a><a class="text" href="w:text:677.txt">آيه 73-71</a><a class="text" href="w:text:678.txt">آيه 74</a><a class="text" href="w:text:679.txt">آيه 75</a><a class="text" href="w:text:680.txt">آيه 77-76</a><a class="text" href="w:text:681.txt">آيه 78</a><a class="text" href="w:text:682.txt">آيه 81-79</a><a class="text" href="w:text:683.txt">آيه 83-82</a><a class="text" href="w:text:684.txt">آيه 84</a><a class="text" href="w:text:685.txt">آيه 85</a><a class="text" href="w: