 معين و مشخص نکرد و اين دو فايده دارد؛ يکي اينکه: خدا بسيار ستار و پوشاننده عيب است و دوست دارد عيب بندگانش را بپوشاند. دوم اينکه: هم منافقاني که داراي اين صفت بودند و خطاب متوجه آنها بود، و هم کساني که بعد از آنها آمده و به اين صفت ها متصف مي باشند مورد نکوهش و مذمت هستند. بنابراين بيان صفت، فراگيرتر و مناسب تر است ، و همين امر آنها را بيش از حد ترساند.
خداوند متعال مي فرمايد:« لَّئِن لَّم ينتَهِ المُنَفِقُونَ وَالَّذينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضُ وَالمُرجِفُونَ فِي المَدِينَةِ لَنُغرِينَّکَ بِهِم ثُمَّ لَا يجَورُنَکَ فِيهَآ إِلَّا قَلِيلَاَ، مَّلعُونِينَ أينَمَا ثُقفُوِا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقِتيلَاَ» اگر منافقان و کساني که در دلهايشان مرضي هست و شايعه افکنان در مدينه، از کارشان باز نايستند، تو را سخت برآنان مسلط مي کنيم تا جز مدّتي اندک در همسايگي  تو نپايند. از رحمت خدا دور گرديده و هرکجا يافته شوند گرفته و سخت کشته خواهند شد.
و در اينجا فرمود:« يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِم» منافقان از آن مي ترسند که سوره اي درباره آنان نازل شود که آنان را از مکنونات دلشان خبر دهد و رسوايشان کند تا امور پنهانشان براي بندگان خدا آشکار شود، و عبرتي براي عبرت گيرندگان گردند. « قُلِ اسْتَهْزِؤُواْ» بگو: به ريشخند تمسخر خود ادامه دهيد، « إِنَّ اللّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ» آيا به خدا، و آيات او و پيامبرش مسخره مي کنيد؟ عذر نياوريد، به راستي که شما پس از ايمانتان کافر شده ايد. زيرا مسخره کردن خدا و پيامبرش کفر است، و انسان را از دين بيرون مي کند، چون اصل و اساس دين بر پايه تعظيم و بزرگ داشت خدا و تعظيم دين و پيامبرش قرار دارد، و مسخره کردن به يکي از آنان با اين اصل متضاد است و به شدت آن را نقض مي کند. بنابراين وقتي پيش پيامبر آمدند و از او عذرخواهي کردند، پيامبر فقط فرمود:« أَبِاللّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِؤُونَ لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ» اگر گروهي از شما به خاطر توبه و پشيماني و طلب مغفرت کردنشان ببخشيم، « نُعَذِّبْ طَآئِفَةً» حتما گروهي ديگر از شما را عذاب مي دهيم، « بِأَنَّهُمْ» به سبب اينکه آنان، « كَانُواْ مُجْرِمِينَ» گناهکار و بر کفر و نفاق خود پايدار بودند.
و اين آيات بيانگر آن است که هرکس پنهاني عليه دين خدا نيرنگ کند، و خدا و آيات او و پيامبرش را به ياد تمسخر بگيرد، خداوند آن راز را آشکار مي نمايد و صاحب آن را رسوا مي کند و او را به شدت عذاب مي دهد. نيز بيانگر آن است که هرکس چيزي از کتاب خدا و سنت پيامبر را به تمسخر بگيرد، يا آن را مورد طعنه و عيب جويي قرار دهد، يا پيامبر را عيب جويي و مسخره کند، او به خداوند بزرگ کفر ورزيده است. و نيز بيانگر آن است که توبه کردن از هر گناهي پذيرفته مي شود گرچه آن گناه بزرگ باشد.الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ؛ مردان  منافق  و زنان  منافق  ، همه  همانند يکديگرند  به  کارهاي  زشت ، فرمان مي  دهند و از کارهاي  نيک  جلو مي  گيرند و مشت  خود را از انفاق  در  راه  خدا مي  بندند  خدا را فراموش  کرده  اند  خدا نيز ايشان  را فراموش   کرده است  ، زيرا منافقان  نافرمانانند.
وَعَدَ الله الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ؛ خدا به  مردان  منافق  و زنان  منافق  و کافران  وعده  آتش  جهنم  داده  است   در آن  جاودانه  اند  همين  برايشان  بس  است   لعنت  خدا بر آنها باد و  به عذابي  پايدار گرفتار خواهند شد.
خداوند متعال مي فرمايد:« الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ» مردان منافق و زنان منافق از همديگرند، و چون آنها در نفاق مشترکند، در اينکه برخي از آنان برخي ديگر را به دوستي بگيرند ، مشترک مي باشند. و اين بيانگر آن است که مومنان بايد دوستي خود را با آنها قطع نمايند.
سپس صفت مشترک همه  منافقان را بيان کرد و فرمود:« يَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ» به کار زشت که کفر و فسق و گناه است فرمان مي دهند، « وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ» و مردم را از کار خوب که ايمان و اخلاق خوب و اعمال صالح و آداب نيکو است باز مي دارند، « وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ» و دست هايشان را از صدقه و بخشش و احسان بسته مي دارند. پس خداوند آنها را به بخل توصيف نموده است. « نَسُوا اللَّهَ» خدا را فراموش کرده اند و او را جز اندکي ياد نمي کنند، « فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» پس خداوند هم آنها را فراموش نموده و رحمت خويش را از آنان دريغ داشته، و به آنان توفيق خير نمي  دهد و آنان را وارد بهشت نمي کند، بلکه آنان را در پايين ترين طبقه جهنم باقي مي گذارد، و در آن براي هميشه مي مانند. « إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» بي گمان منافقان فاسق اند. « فسق» را در آنان منحصر گرداند، زيرا فسق آنان از فسق ديگران بزرگ تر است، به دليل اينکه عذاب آنان از عذاب ديگران شديدتر مي باشد، و همانا خداوند مومنان را به وسيله ي آنان مورد آزمايش قرار داد، زيرا منافقان در ميان آنان زندگي مي کردند، و پرهيز از آنان امري سخت و دشوار است. 
« وَعَدَ الله الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ » خداوند مردان منافق و زنان منافق و کافران را به آتش جهنم وعده داده است که در آن جاودانه مي مانند و جهنم برايشان بس است. و خداوند آنان را نفرين کرده و از رحمت خويش بدور داشته است و داراي عذاب هميشگي خواهند بود. منافقان و کافران در آتش جهنم در کنار هم قرار دارند و لعنت و جاودانگي در جهنم براي آنان است، چون آنها در دنيا بر کفر و دشمني با خدا و پيامبرش و کفر ورزيدن به آيات خدا متحد و يکپارچه بودند.وَقَالُواْ اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَل لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ، و گفتند: « خداوند فرزندی را برگزیده است»، پاک است او بلکه آنچه در آسمان ها و زمین است از آن اوست، و همه فرمانبردار او هستند.
بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْراً فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ، پدید آورنده آسمان ها و زمین است، وهرگاه فرمان چیزی را صادر کند به آن می گوید: « باش»، پس می شود.
« وَقالوا» و یهود و نصارا و مشرکان گفتند: « اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا» خداوند فرزندی را برگزیده است. و آنها با ای