ْجَنَّةَ» و اي آدم! تو و همسرت در بهشت ساکن شويد. يعني خداوند متعال آدم و همسرش حوا را که به وي ارزاني داده بود تا در کنار او آرامش يابد، دستور داد تا از هر کجاي بهشت که مي خواهند بخورند، و هرگونه که مي خواهند در بهشت بهره مند شوند، اما خداوند براي آنها درختي را مشخص کرد و آنها را از خوردن آن نهي کرد، و خداوند بهتر مي داند که چه درختي بوده است، و در تعيين  کردن آن درخت را بر آن دو حرام کرد، به دليل اينکه فرمود:« فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ» پس، از ستمکاران مي شويد . آدم و حوا همواره از دستور خدا اطاعت مي کردند تا اينکه شيطان به وسيله فريب و مکرش در آنها نفوذ کرد، و وسوسه اي در دل آنها ايجاد نمود و آنان را فريب داد و گفت:« مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَـذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ» پروردگارتان شما را از  اين درخت بازنداشته است مگر به خاطر اينکه مبادا دو فرشته شويد. يعني از جنس فرشتگان شويد. « أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ» يا اينکه مبادا از جاودانگان شويد. همانطور که در آيه اي ديگر گفته است:« هَل أَدلُّکَ عَلَي شَجَرَةِ الخُلدِ وَمُلکِ لَّا يبلَي» آيا ترا به درخت جاودانگي و سلطنت و ملکي که تمام نمي شود راهنمايي کنم؟ و با گفتن اين سخن، براي آدم و حوا سوگند خورد که ، « إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ» من از زمره خيرخواهان شما هستم که اين سخنان را به شما گفتم. آدم و حوا با اين چيزها فريب خوردند و در اين حالت شهوت بر عقل غالب آمد.
« فَدَلاَّهُمَا بِغُرُورٍ» و شيطان آنها را از مقام والايشان که دوري از گناهان بود فرود آورد، و به وادي آلوده شدن به پليدي هاي گناه در انداخت. پس آن دو  اقدام به خوردن ميوه آن درخت کردند.
« فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَاتُهُمَا» وقتي از ميوه درخت چشيدند، عورتشان آشکار شد. يعني عورت هريک که پوشيده و پنهان بود نمايان شد، پس لخت شدن درون از لباسِ پرهيزگاري  ،در لباسِ ظاهر اثر کرد و لباس بيرون و درون بيرون آمد و عورتهايشان آشکار گرديد و شرمنده شدند، و شروع به چسباندن برگ هاي درختان بهشت به شرمگاههايشان کردند ، تا اينگونه خود را بپوشانند.
« وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا» و در اين حالت خداوند آنان را ندا داد و در قالب توبيخ و سرزنش فرمود:« أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَا إِنَّ الشَّيْطَآنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِينٌ» آيا شما را از خوردن اين درخت بازنداشته بودم، و به شما نگفتم که شيطان برايتان دشمني آشکار است؟ پس چرا آنچه را که از آن نهي شده بوديد مرتکب شديد و از دشمن خود  اطاعت کرديد؟!
پس در اين هنگام خداوند با توبه و پذيرفتن آن بر آنان منّت نهاد و آنان به گناهانشان اعتراف کردند و از خداوند عفو و بخشش را طلب نموده و گفتند:« رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ» « پروردگارا! ما با محو کردن اثر گناه و عقوبت آن و قبول توبه، و عفو ساير گناهان بر ما رحم نکني قطعا از زيانکاران خواهيم بود. پس خداوند گناهانشان را بخشيد، « وَعَصَي ءَادَمُ رَبَّهُ فَغَوَي، ثُمَّ اجتَبَهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيهِ وَهَدَي» و آدم از پروردگارش نافرماني کرد و گمراه شد. سپس پروردگارش او را برگزيد و توبه اش را پذيرفت و هدايت نمود.
اين در حالي است که ابليس همچنان بر سرکشي خود ادامه داده و از گناهش دست نمي کشد. پس هرکس چون آدم به گناه اعتراف کند و از خداوند بخواهد که او را بيامرزد، و از گناهش پشيمان شود و از آن دست بکشد، پروردگارش او را برگزيده و هدايت مي نمايد. و هرکس مانند ابليس باشد و هرگاه گناهي از او سربزند آن را  ادامه دهد همواره از خدا دورتر مي شود.قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ؛ گفت  : در آنجا زندگي  خواهيد کرد و در آنجا خواهيد مرد و از آن   بيرونتان آورند.
يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْءَاتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَىَ ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ؛ اي  فرزندان  آدم  ، براي  شما جامه  اي  فرستاديم  تا شرمگاهتان  را بپوشد و، نيز جامه  زينت   و جامه  پرهيزگاري  از هر جامه  اي  بهتر است   و اين  يکي   ازآيات  خداست  ، باشد که  پند گيرند.
وقتي خداوند آدم و همسر و فرزندانشان را به زمين پايين آورد و آنها را از چگونگي اقامتشان در زمين خبر داد، و برايشان در زمين درجات و زندگي قرار داده است و برايشان در زمين حيات و زندگي قرار داده است و به دنبال آن مرگ مي آيد، و اين زندگي سرشار از امتحان و آزمايش است و آنان همواره در آن بسر مي برند. و همواره پيامبران خود را براي آنان مي فرستد و کتابهايش را بر آنان نازل مي کند تا زمانيکه مرگشان فرا مي رسد، پس در زمين دفن مي شوند. سپس وقتي که مدت خود را در قبر کامل گرداندند خداوند آنها را بر مي  انگيزد و از زمين به سويي سرايي که سراي حقيقي است بيرون مي کند.
سپس با بيان اينکه دو نوع لباس را براي آنان فراهم نمود؛ لباس ضروري و لباس تجمل و آرايش، و نيز با بيان اينکه ديگر اشيا را از قبيل غذا و آب و مرکب و نکاح و غيره را برايشان فراهم نمود، و اينکه نعمات لازم و ضروري را براي آنان فراهم کرد، و مکمل آنها را نيز فراهم نمود بر آنان منت گذاشت، و برايشان بيان کرد که اين نعمات ذاتا هدف نيستند، بلکه خداوند آنها را آفريده است تا در راستاي عبادت و طاعت او از آنها بهره گيرند. بنابراين فرمود:« وَلِبَاسُ التَّقْوَىَ ذَلِكَ خَيْرٌ» و لباس پرهيزگاري از لباس ظاهري برتر است. زيرا لباس پرهيزگاري همواره همواره بنده خواهد بود، و کهنه نمي شود، و از بين نمي رود، و آن لباس زيبايي قلب و روح است ولي لباس ظاهري فقط مدتي عورت را مي پوشاند، و يا براي زيبايي انسان است و غير از اين فايده اي ديگر ندارد.
نيز به فرض نبودن اين لباس، عورت ظاهري انسان آشکار مي شود که ظاهر شدن آن در صورت ناچاري و ضرورت زياني ندارد، ولي اگر لباس پرهيزگاري وجود نداشته باشد عورت دروني انسان نمايان مي گردد و خوار و رسوا مي شود.
« ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ » آنچه از لباس که ذکر شد بوسيله آن چيزهايي را مي آموزيد که به شما  فايده مي دهد. و نيز مسايلي را که به شما زيان مي رساند متذکر مي شويد و از لباس ظاهري براي لباس باطني کمک مي گيريد.يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ؛ اي  فرزندان  آدم  ، شيطان  شما را نفريبد ، همچنان  که  پدر و مادرتان  ر