 تا روز قيامت  ميانشان  دشمني  و  کينه  افکنده  ايم   هر گاه  که  آتش  جنگ  را افروختند خدا خاموشش  ساخت   و آنان در روي  زمين  به  فساد مي  کوشند ، و خدا مفسدان  را دوست  ندارد.
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُواْ وَاتَّقَوْاْ لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ؛ اگر اهل  کتاب ايمان  بياورند و پرهيزگاري  کنند ، گناهانشان  را خواهيم ، زدود و آنها را به  بهشتهاي  پر نعمت  داخل  خواهيم  کرد.
وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ ؛ و اگر تورات  و انجيل  و آنچه  را که  از جانب  خدا بر آنها نازل  کرده   ايم بر پاي  دارند ، از فراز سر و زير پايشان  روزي  بخورند  بعضي  از ايشان   مردمي  ميانه  رو هستند و بسياريشان  بدکردارند.
 خداوند متعال از گفته و عقيده بسيار زشت يهوديان خبر داده و مي فرمايد:« وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ» و يهوديان گفتند: دست خدا بسته است. يعني خدا نمي تواند خوبي و نيکي انجام دهد. « غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ» اين دعا و نفرين عليه آنهاست که از نوع سخنشان است؛ دست هايشان بسته باد، و به سزاي آنچه گفتند نفرينشان باد، زيرا آنها خداوند بزرگوار و بخشنده را به بخل و عدم  احسان و نيکوکاري توصيف مي کنند، پس آنان را مجازات کرد و اين ويژگي را بر آنان منطبق ساخت.
بنابراين آنان بخيل ترين مردم شدندف و از همه کمتر احسان و نيکوکاري کردند، و از همه مردم نسبت به خدا بدگمان تر هستند و از رحمت الهي که هر چيزي را فرا گرفته، و جهان بالا و عالم پايين را در برگرفته  است دورترند. بنابراين فرمود:«  بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاء» بلکه هر دو دست او باز است و هرگونه که بخواهد مي بخشد، هيچ محدوديتي  براي او نيست، و هيچ مانعي وجود ندارد که او را از آنچه که مي خواهد باز دارد. و خداوند متعال بخشش و فضل و احسان ديني و دنيوي را گسترانده، و بندگان را دستور داده  است تا خود را در معرض نسيم روحبخش سخاوت و بخشندگي  او قرار دهند، و به سبب گناهانشان دروازه هاي احسان وي را به روي خود  نبندند.
پس شبانه روز دست او باز است، و خير او در همه اوقات فراوان است، هرمشکلي را دور مي کند و هر اندوهي را برطرف مي نمايد، و فقير را توانگر مي کند، و اسير را آزاد مي نمايد، و شکسته را پيوند مي دهد، و درخواست کننده را اجابت مي کند. و به فقير مي بخشد و درماندگان و سوال کنندگان را جواب مي دهد. و به  کسي که از وي چيزي را نخواسته است نعمت مي بخشد، و به کسي که عافيت و تندرستي را طلب کند، سلامتي و تندرستي مي دهد، و هيچ گاه گناهکاري را از خير و نعمت خود محروم نمي گرداند، بلکه نيکوکار و فاسد در گلزار خير و برکت او به سر مي برند.
و به دوستانش توفيق انجام کارهاي شايسته مي دهد، سپس آنان را به خاطر انجام کارهاي شايسته ستايش مي کند واين کارها را بدانان نسبت مي دهد ، و اين از بخشندگي اوست. و به آنان در دنيا و آخرت پاداشي وصف ناپذير مي بخشد که در ذهن  انسان نمي گنجد و در همه کارهايشان به آنان مهرباني مي ورزد، و بسياري از خوبي ها را نصيب آنان مي گرداند، و بسياري از رنج ها و زشتي ها را از آنان دور مي نمايد، که آنان به بسياري از آن پي نمي برند. پس پاک است خدايي که همه نعمت هايي که بندگان از آن برخوردارند از اوست، و براي دور شدن ناگواري ها و سختي ها به او پناه مي برند.
پس با برکت است خدايي که هيچ کس نمي تواند نعمت هايش را بشمارد و او را بر آنها ستايش کند و حق مطلب را ادا نمايد، بلکه خداوند آن گونه است که خويشتن را ستوده است. و پاک و بلند مرتبه است خدايي که بندگان از بخشش و احسان او يک لحظه هم دور نيستند، بلکه دوام و قوامشان جز با بخشش و احسان او ممکن نمي باشد. و خداوند زشت و خوار بگرداند کسي را که به سبب ناداني اش خود را از پروردگارش بي نياز مي داند و به ا و چيزهايي نسبت مي دهد که شايسته شکوه و عظمت او نيست. و اگر با يهوديان و امثال آنها به خاطر برخي از سخنان ناروايشان برخورد نمايد، در دنيا هلاک و تباه و بدبخت مي شوند. آنها اين سخنان را بر زبان مي آورند ، ولي پروردگار متعال بردباري مي نمايد و از آنها چشم پوشي مي  کند و آنان را مهلت داده و تباه و هلاک نمي سازد.
« وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا» و آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده، بر کفر و سرکشي بسياري از آنان مي افزايد. و اين بزرگترين سزا و عقوبت براي بندگاني است که قرآن به گمراهي و کفر و سرکشي آنان بيافزايد، قرآني که حيات قلب، و سعادت دنيا و آخرت ، و رستگاري هر دو جهان در آن نهفته است، و بزرگترين احساني است که خداوند بر بندگانش منت نهاده و مي بايست به سرعت آن را بپذيرند، و در برابر خدا تسليم شوند، و شکر خدا را به خاطر آن بجاي آورند. اما از بس که بدبخت و سرگردان هستند چنين قرآني به گمراهي و کفر و سرکشي آنان مي افزايد. واقعا به بزرگترين سزا گرفتار آمده اند. و اين به سبب اعراض و روي گرداني آنان از قرآن، و رد کردن آن، و مخالفت با آن و طرح شبهات باطل است.
« وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» و در ميان آنها تا روز قيامت دشمني و کينه توزي افکنده ايم. پس آنان با يکديگر محبت نمي ورزند و يکديگر را ياري نمي کنند و بر حالتي که بر نفع آنهاست متحد نمي شوند، بلکه همواره در دلهايشان نسبت به يکديگر متنفرند، و در کارهايشان با يکديگر دشمني مي ورزند، و تا روز قيامت چنين اند. « كُلَّمَا أَوْقَدُواْ نَارًا لِّلْحَرْبِ» هرگاه آتش جنگ را برافروزند تا با آن عليه اسلام و مسلمين دسيسه کنند و دشمني خويش را اظهار نمايند، و تمام توان و تلاش خود را در اين زمينه مصروف دارند، « أَطْفَأَهَا اللّهُ» خداوند آن را خاموش مي کند؛ آنان را خوار و رسوا مي گرداند و لشکريانشان را متفرق مي نمايد و مسلمانان را بر آنان پيروز مي گرداند. « وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا» و آنان تلاش مي کنند با  ارتکاب گناهان و دعوت کردن مردم به سوي دين باطلشان و جلوگيري از وارد شدن آنان به اسلام، در روي زمين فساد کنند. « وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ» و خداوند فسادکنندگان را دوست ندارد، بلکه به شدت از آنان متنفر است و آنان را به خاطر کارشان مجازات خواهد کرد.
سپس خداوند متعال فرمود:«  وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُواْ وَاتَّقَوْاْ لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ» و اگر اهل کتاب ايمان بياورند و پرهيزگاري را پيشه کنند، بديهايشان را از آنان دور مي کنيم و آنان را وارد باغ هاي بهشت مي ساز