ass="text" href="w:text:95.txt">آيه 90-89</a><a class="text" href="w:text:96.txt">آيه 94-91</a><a class="text" href="w:text:97.txt">آيه 95</a><a class="text" href="w:text:98.txt">آيه 97-96</a><a class="text" href="w:text:99.txt">آيه 103-98</a><a class="text" href="w:text:100.txt">آيه 105-104</a><a class="text" href="w:text:101.txt">آيه 112-106</a></body></html>قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ مرگ  باد بر آن  دروغگويان  :
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ آنان  که  به  غفلت  در جهل  فرو مانده  اند.
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ مي  پرسند روز جزا کي  خواهد بود ?
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ روزي  است  که  بر آتش  ، عذابشان  مي  کنند
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ عذاب  خود را بچشيد : اين  است  آن  چيزي  که  به  شتاب  مي  طلبيديد.
« قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ» خداوند کساني را نابود کند که بر وي دروغ بستند و آيات او را انکار کردند و در صدد آن برآمدند تا به وسيله باطل، حق را از بين ببرند، همان کساني که چيزهايي به خداوند نسبت مي دهند که نمي دانند.« الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ» کساني که در ورطه کفر و جهالت و گمراهي سرگشته اند.
« يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ» از روي شک و تکذيبِ روز قيامت مي پرسند چه وقت مبعوث خواهند شد؟ يعني آن را بعيد مي پندارند. بنابراين از حالت و سرانجامشان مپرس.« يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ» روزي که به سبب پليدي ظاهري و باطني که با خود دارند در آتش، عذاب مي بينند.
به آنها گفته مي شود:« ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ» عذاب آتش را بچشيد زيرا اثر و پيامد چيزي است که به سبب آن دچار فتنه شده بوديد، از قبيل آزمايشي که آن ها را به کفر و گمراهي برگرداند. « هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ» عذابي که شما به آن گرفتار شده ايد چيزي است که در فرا رسيدن آن شتاب مي ورزيديد. پس اکنون از  انواع کيفرها و شکنجه ها و زنجيرها و خشم و عذاب بهره ببريد.إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ پرهيزگاران  در باغها و کنار چشمه  ساران  باشند.
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ آنچه  را خدا ارزانيشان  داشته  است  گرفته  اند  زيرا پيش  از آن ، نيکوکاربودند ،
كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ اندکي  از شب  را مي  خوابيدند ،
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ و به  هنگام  سحر استغفار مي  کردند ،
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ و در اموالشان  براي  سائل  و محروم  حقي  بود.
خداوند در بيان پاداش پرهيزگاران و اعمالشان که به سبب آن به اين پاداش رسيده اند مي فرمايد:« إِنَّ الْمُتَّقِينَ» بي گمان پرهيزگاران که تقوا و اطاعت از خدا را شعار خود ساخته بودند، « فِي جَنَّاتٍ» در ميان باغ هاي بهشت خواهند بود، باغ هايي که انواع درختان و ميوه ها را در بردارند که برخي از آن ها همانندي در دنيا دارند و برخي در دنيا نظيري ندارند. ميوه  ها و درختاني که چشم ها مانند آن را نديده اند و گوش ها اخبار آن را نشنيده اند و تصّور آن به دل هيچ کسي خطور نکرده است. « وَعُيُونٍ» و در ميان چشمه هاي روان هستند، و اين باغ ها با اين چشمه هاي آبياري مي شوند و بندگان از آن مي نوشند و آن را مي جوشانند.
« آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ» احتمال دارد که معني آيه اين باشد که خداوند همه آرزوهاي اهل بهشت را برآورده مي سازد و همه انواع نعمت ها را به آنان مي دهد و آنان اين نعمت ها را دريافت مي دارند در حالي که خشنود و شادمان هستند و جايگزيني براي آن را نمي جويند و نمي خواهند از آن بيرون آورده شوند و به هريک اندازه اي از نعمت داده مي شود که بيش تر از آن نمي  خواهند.
و احتمال دارد که اين ، صفت و  حالت پرهيزگاران در دنيا باشد و آن ها اوامر و نواهي خداوند را فرا مي گيرند. يعني با شرح صدر و دلي شاد آن را فرا گرفته و از آن چه نهي شده اند به کامل ترين صورت دوري مي گزينند. 
پس کساني که خداوند به آن ها اوامر و نواهي داده اين ها از بهترين بخشش هاي الهي هستند که بايد آن را فرا بگيرند و شکر آن را به جاي آورند و  منقاد شوند. امّا معني اوّل به سياق عبارت نزديک تر است چون خداوند وصف آن ها و اعمالشان را در دنيا بيان داشته است که « إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ» اينان پيش از اين که به اين نعمت دست يابند نيکوکار بوده اند. و نيکوکاري آن ها عبادت پروردگارشان را شامل مي شود که او را چنان بپرستند که انگار  او را مي بينند و اگر او را نمي بينند او آن ها را مي بيند . هم چنين نيکي  کردن با بندگان خدا با رساندن فايده به آن ها و  احسان با آن ها با دادن مال يا علم، يا خيرخواهي برايشان و استفاده از مقام و موقعيت خود در راه رساندنِ خير به آنان و امر به معروف و نهي از منکر و ديگر راه  هاي نيک را شامل مي شود.
حتّي نيکي کردن با سخن نرم و نيکويي کردن با زيردستان و حيواناتي که در ملکّيت آدمي هستند و يا مربوط به ديگران مي باشند در اين داخل است.
و از بهترين انواع احسان و نيکي کردن در عبادت خالق، نماز شب است که دالّ بر اخلاص و هماهنگ بودن زبان و قلب است. بنابراين فرمود:« كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ» نيکوکاران خوابشان در شب اندک است. امّا بيش تر شب را با عبادت پروردگارشان سپري مي نمايند؛ نماز مي خوانند و تلاوت مي  کنند و خدا را ياد مي کنند و دعا و زاري مي کنند.
« وَبِالْأَسْحَارِ» و به  هنگام سحر يعني اندکي پيش از بامداد، « هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ» آنان از خداوند طلب آمرزش مي  کنند پس نمازشان تا سحر ادامه دارد، سپس در پايان نماز شب مي نشينند و از خداوند متعال طلب آمرزش مي کنند، همانند آمرزش خواستن گناه کاري که براي بخشوده شدن گناهش آمرزش مي طلبد. 
و آمرزش خواستن به هنگام سحر فضيلت و ويژگي خاص خود را دارد که در ديگر اوقات اين برتري و ويژگي را ندارد. همان طور که خداوند در  توصيف اهل ايمان و طاعت فرموده است:« وَالمُستَغفِرينَ بِالأسحَارِ» و آنان که سحرگاهان طلب آمرزش مي نمايند.
« وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ» و در مال هايشان حق واجب و مستحّي براي نيازمندان است، براي آن هايي که از مردم طلب و سوال مي  کنند، و براي آن بينواياني که از مردم چيزي نمي خواهند. وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ و در زمين  براي  اهل  يقين  عبرتهايي  است  ،
وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ و نيز در وجود خودتان   آيا نمي  بينيد ?
وَفِي السَّمَاء رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ و رزق  شما و هر چه  به  شما وعده  شده  در آسمان  است.
فَوَرَبِّ السَّمَاء وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ پس  سوگند به  پروردگار آسمانها و زمين  که  اين  سخن  ، آنچنان  که  سخن  مي   گوييد ، حتمي  است.
خداوند در حالي که بندگانش را به تفکّر و عبرت گرفتن فرا مي  خواند مي فرمايد:« وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ» و در