ى السَّلْمِ» و به  منظور راحت طلبي به صلح فرا نخوانيد، « وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ» در حالي که شما برتريد و خداوند با شماست و اجر اعمالتان را کم نمي گرداند. پس اين سه چيز باعث صبر و شکيبايي مي شوند، و اين که خود را پيروز و برتر بدانند، زيرا: اسباب پيروزي برايشان فراهم گشته و از جانب خداوند وعده راستين به آن ها داده شده است. و انسان سست نمي شود مگر اين که از ديگران خوارتر باشد و از نظر نيرو و سلاح و قدرت داخلي و خارجي از دشمن ضعيف تر باشد.
چون آن ها مومن هستند کمک و ياري خداوند با آنان است و اين باعث مي گردد تا دل هايشان قوّت بگيرد و عليه دشمن خود بپاخيزند. و خداوند از اجر و پاداش اعمالتان نمي کاهد بلکه آن را به تمام و کمال خواهد داد و از فضل خويش به آن مي افزايد، به خصوص  عبادت جهاد، پس هزينه اي که در راه جهاد صرف شود تا هفتصد برابر و بيش تر از آن پاداشش فزوني مي يابد. « ذَلِکَ بِأَنَّهُمُ لَا يصيبُهُم ظَمَأُ وَلَا نَصَبُ وَلَا مَخمَصَةُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يطَئُونَ مَوطِئَا يغيظُ الکُفَّارَ وَلَا ينَالُونَ مِن عَدُوِ نَّيلَا إِلَّا کُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلُ صَلِحُ إِنَّ اللهَ لَا يضيعُ أَجرَ المُحسنينَ ، وَلَا ينفِقُونَ نَفَقَةَ صَغيرَة وَلَا کَبِيرَةَ وَلاَ يقطَعُونَ وَادياً إِلَّا کُتِبَ لَهُم لِيجزِيهُمُ اللَّهُ أَحسَنَ مَا کَانُوا يعمَلونَ» اين بدان سبب است که هيچ تشنگي و رنج و گرسنگي در راه خدا به آنان دست نمي دهد، و به هيچ جايي که کافران را به خشم آورد پا نمي گزارند ،و به دشمن ضربه اي نمي زنند مگر اينکه در مقابل هريک از اين کارهايشان براي آنان عملي صالح نوشته مي شود. بي گمان خداوند پاداش نيکوکاران را ضايع نمي کند. و آنان هيچ نفقه ي کوچک و بزرگي را انفاق نمي کنند و از هيچ وادي و درّه اي نمي گذرند مگر اين که برايشان ثبت و ضبط مي شود، تا خداوند پاداش بهترين کارهايي را که مي کرده اند به آنان بدهد. پس هرگاه انسان دانست که خداوند عمل و جهاد او را ضايع نمي گرداند اين باعث نشاط و تلاش او براي انجام آن چه، اجر و پاداش به دنبال دارد مي گردد. پس چگونه است اگر هر سه مورد ذکر شده در ميان باشند؟ به راستي اين امور سه گانه  باعث نشاط کامل آدمي مي گردند. و خداوند اين گونه بندگانش را تشويق نموده و آن ها را به انجام کارهايي که سبب صلاح و رستگاري شان مي گردد واداشته است.إِنَّمَا الحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ جز اين  نيست  که  زندگي  اينجهاني  بازيچه  و بيهودگي  است   و اگر ايمان ، بياوريد و پرهيزگاري  کنيد خدا پاداشهايتان  را خواهد داد ، و از شما  اموالتان  را نمي  طلبد
إِن يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ اگر از شما مالي  طلبد و به  اصرار هم  طلبد ، آنگاه  بخل  مي  ورزيد و کينه   هاي  نهفته  تان  را آشکار مي  سازد
هَاأَنتُمْ هَؤُلَاء تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنكُم مَّن يَبْخَلُ وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن نَّفْسِهِ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنتُمُ الْفُقَرَاء وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ آگاه  باشيد که  شما را دعوت  مي  کنند تا در راه  خدا انفاق  کنيد  بعضي   ازشما بخل  مي  ورزند ، و هر کس  که  بخل  ورزد ، در حق  خود بخل  ورزيده  است   زيرا خدا بي  نياز است  و شما نيازمندانيد  و اگر روي  برتابيد ، به   جاي شما مردمي  ديگر آرد که  هرگز همسان  شما نباشند.
در اين جا خداوند با بيان حقيقت زندگي و اينکه زندگاني چيزي جز بازيچه و سرگرمي نيست بندگان را نسبت به آن بي علاقه مي کند. پس بنده همواره به مال و فرزندان و زيبايي و لذّت بردناز زنان و خوردني ها و نوشيدني ها و مجالست و منظره ها و رياست ها سرگرم است و همواره به کاري مشغول است که به او فايده اي نمي رساند، بلکه انسان در ميان بيکاري و  غفلت گناهان دور مي زند تا اين که زندگاني او در دنيا کامل مي گردد و به پايان مي رسد و اجل و زمان مرگش فرا مي رسد. در اين هنگام چيزهايي که او بدان مشغول بوده است گذاشته اند و از او جدا شده اند و فايده اي از آن عايد او نگرديده است بلکه زيانمندي و محرومّيت برايش آشکار شده و  عذاب او حاضر  گرديده است. پس اين ايجاب مي کند تا فرد عاقل به دنيا علاقمند نباشد و به آن اهتمام نورزد، بلکه چيزي که بايد بدان توجه و اهتمام بورزد همان است که خداوند بيان نموده و فرموده است:« وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا» و اگر به خدا و فرشتگان و کتاب ها و پيامبرانش و روز قيامت ايمان بياوريد و تقواي الهي را رعايت کنيد که از لوازم و مقتضيات ايمان است سودمند مي گرديد.
و تقوا يعني عمل کردن هميشگي به آن چه سبب رضايت خدا مي شود، و اين که گناهان ترک شوند. پس اين چيزي است که به بنده فايده مي رساند و به جاست اگر در آن رقابت صورت گيرد و همّت ها و تلاش ها در طلب آن مبذول داشته شوند. و اين چيزي است که خداوند از بندگانش خواسته است. و از آن جا که به آن ها لطف داشته و نسبت به آنان مهربان است اين چيز را از آن ها خواسته تا پاداش فراوان به آن ها بدهد، بنابراين فرمود:« وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ» و اگر ايمان بياويد و پرهيزگاري کنيد. پاداش هايتان را به شما مي دهد و اموالتان را درخواست نمي کند. يعني خداوند نمي خواهد به شما تکليف بکند که اموالتان را از شما بگيرد و شما را بدون مال و دارايي بگذارد که اين امر بر شما دشوار و سخت است. و يا چنان نقصاني از شما نمي خواهد که به زيانتان باشد. بنابراين فرمود:« إِن يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ» اگر خداوند اموالتان را از شما بخواهد و بر آن اصرار ورزد و بر شما سخت بگيرد، تنگ چشمي خواهيد کرد و اين سبب مي شود تا کينه هايي که در دل هايتان است آشکار گردد؛ آن گاه که از شما چيزي خواسته شود که بذل و خرج کردن آن را دوست نداريد.
دليل اين که اگر خداوند مال و دارايي شما را درخواست کند و با خواستن آن بر شما سخت بگيرد شما از دادن آن ابا خواهيد ورزيد اين است که « تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ» شما فرا خوانده مي شويد تا در راستاي مصلحت ديني و دنيوي تان در راه خدا انفاق کنيد، « فَمِنكُم مَّن يَبْخَلُ» پس هستند از شما کساني که بخل مي ورزند. بنابراين چگونه خواهد بود اگر از شما بخواهد اموالتان را در مسيري خرج کنيد که در آن مصلحتي زودرس نبينيد؟ آيا به طريق اولي از دادن اموالتان سرباز نخواهيد زد؟! سپس فرمود:« وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن نَّفْسِهِ» و هرکس بخل بورزد، در حق خود بخل مي ورزد، چون او خودش را از پاداش خداوند متعال محروم 