لکه تعّدي و سرکشي مي کند و مي گويد:« هَذَا لِي» اين نعمت که به من رسيده بدان خاطر است که من سزاوار آن هستم.« وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً» و گمان نمي برم قيامت برپا شود. و او با اين سخنان، رستاخيز و زنده شدن پس از مرگ را انکار مي کند و نعمت و رحمت خدا را که خداوند به او داده است سپاس نمي گزارد.  « وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِندَهُ لَلْحُسْنَى» و به فرض اين که قيامت بيايد و من به نزد پروردگارم بازگردم همانا نزد او جايگاه خوبي خواهم داشت . پس همانطور که در دنيا از نعمت بهره مند بوده ام، در آخرت نيز از نعمت بهره مند خواهم بود. و اين از بزرگترين جسارت در حق خدا، و نسبت دادن چيزهايي به اوست که هيچ آگاهي نسبت به آن ندارد. بنابراين خداوند و او را تهديد کرد و فرمود:« فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ» بي گمان کافران را به آنچه کرده اند خبر خواهيم داد و حتما عذاب سخت و زيادي را به ايشان مي چشانيم. « وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأى بِجَانِبِهِ » و هنگامي که ما به انسان نعمت دهيم از قبيل سلامتي يا روزي و غيره از پروردگارش و شکرگزاري براي او روي گردان مي شود و با خودپسندي و تکبّر شانه ها را بالا مي زند. « وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاء عَرِيضٍ» و هرگاه رنج و بلايي به او برسد و بيماري يا فقر يا بلايي به او دست دهد به خاطر بي صبري اش بسيار دعا مي کند.پس نه در سختي ها صبر و شکيبايي دارد و نه در راحتي و آسايش شکر مي گزارد. به جز کسي که خداوند او را هدايت  کرده و بر او منّت نهاده است.قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ؛ بگو : چه  مي  بينيد ? اگر اين  کتاب  از جانب  خداست  و شما بدان  ايمان   نمي  آوريد ، گمراه  تر از کسي  که  همچنان  راه  مخالفت  در پيش  گرفته  است   کيست  ?
سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ؛ زودا که  آيات  قدرت  خود را در آفاق  و در وجود خودشان  به  آنها نشان   خواهيم  داد تا برايشان  آشکار شود که  او حق  است   آيا اينکه  پروردگار تو  در همه  جا حاضر است  کافي  نيست  ?
أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِّن لِّقَاء رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطٌ؛ بهوش  باش  که  آنها از ديدار پروردگارشان  در ترديدند  بهوش  باش  که  اوبر هر چيزي  احاطه  دارد.
« قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ» اي پيامبر! به کساني که قرآن را تکذيب مي کنند و به سوي ناسپاسي و کفر مي شتابند بگو: به من خبر دهيد اگر اين قرآن از سوي خداوند آمده باشد و در آن هيچ شک و ترديدي وجود نداشته باشد، « ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ» آن گاه شما به آن کفر ورزيد چه کسي گمراه تر خواهد بود از کسي که همواره با آن در ستيز و مبارزه است؟ يعني به خاطر مخالفت با خدا و پيامبرش همواره در ستيز قرار دارد. چون حق و راه درست برايتان روشن گرديده است ، امّا از آن منحرف مي شويد و به سوي حق نمي رويد، بلکه راه باطل و جهالت را در پيش مي گيريد. پس شما گمراه ترين و ستمکارترين مردم هستيد.
اگر در درستي و حقيقت آن شک داريد خداوند دلايل و نشانه هايش را به شما ارائه مي دهد. خداوند متعال فرمود:« سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ» ما نشانه هاي خود را در کرانه هاي عالم به آنها نشان خواهيم داد مانند نشانه هايي که در آسمان و زمين است و حوادث بزرگي که خداوند پديد مي آورد و براي صاحب بصيرت نشانه حق است و بر حق دلالت مي نمايد. « وَفِي أَنفُسِهِمْ» و آيات خود را در خودشان به آنان مي نمايانيم که جسم هايشان مشتمل بر نشانه ها و صنعت شگفت انگيز خداست و قدرت آشکار او در آن مشاهده مي گردد. نيز آيات خود را مبني بر نازل شدن عقوبات و بلاهاي سنگيني بر تکذيب کنندگان و آيات دالّ بر ياري مومنان نشان مي دهيم. « حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّم تا از روي اين آيات براي ايشان روشن و آشکار گردد که آن حق است و آنچه در بردارد حق مي باشد و هيچ شک و ترديدي را نمي پذيرد.
خداوند نشانه هايي را به بندگانش نشان داده که به وسيله آن حق روشن شده است و خداوند هرکس را که بخواهد توفيق مي دهد تا ايمان بياورد و هرکس را که بخواهد خوار مي گرداند. « أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» و آيا براي حقّانيت قرآن و راستگو بودن کسي که آن را آورده اين کافي نيست که خداوند بر اين امر گواهي دهد؟! خداوند که راستگوترين شاهد است به صورت قولي بر راستگو بودن و اين کمک نمودن متضمن آن شهادت قولي است و صحت آن را براي کساني که در آن شک و ترديد دارند اثبات مي نمايد.
« أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِّن لِّقَاء رَبِّهِمْ » هان بدانيد که آنان در مورد رستاخيز و قيامت شک دارند و آنها  فکر مي کنند جهان فقط همين دنياست و دنيايي ديگر وجود ندارد، بنابراين براي آخرت نکوشيده و به آن توجه ننموده اند. « أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطٌ» هان بدانيد که علم و قدرت و  توانايي او همه چيز را در بر گرفته است!
پايان تفسير سوره ي فصلت<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:568.txt">آيه 9-1</a><a class="text" href="w:text:569.txt">آيه 12-10</a><a class="text" href="w:text:570.txt">آيه 13</a><a class="text" href="w:text:571.txt">آيه 15-14</a><a class="text" href="w:text:572.txt">آيه 16</a><a class="text" href="w:text:573.txt">آيه 18-17</a><a class="text" href="w:text:574.txt">آيه 20-19</a><a class="text" href="w:text:575.txt">آيه 23-21</a><a class="text" href="w:text:576.txt">آيه 24</a><a class="text" href="w:text:577.txt">آيه 28-25</a><a class="text" href="w:text:578.txt">آيه 29</a><a class="text" href="w:text:579.txt">آيه 31-30</a><a class="text" href="w:text:580.txt">آيه 35-32</a><a class="text" href="w:text:581.txt">آيه 39-36</a><a class="text" href="w:text:582.txt">آيه 43-40</a><a class="text" href="w:text:583.txt">آيه 46-44</a><a class="text" href="w:text:584.txt">آيه 48-47</a><a class="text" href="w:text:585.txt">آيه 50-49</a><a class="text" href="w:text:586.txt">آيه 51</a><a class="text" href="w:text:587.txt">آيه 52</a><a class="text" href="w:text:588.txt">آيه 53</a></body></html>مکي و 53 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 9-1:
حم؛ حا ، ميم
عسق؛ عين  ، سين  ، قاف
كَذَلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ؛ ، خداوند پيروزمند حکيم  ، به  تو و کساني  که  پيش  از تو بودند اينچنين   وحي مي  فرستد :
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ؛ از آن  اوست  هر چه  در آسمانها و زمين  است   و اوست  آن  بلند مرتبه  بزرگوار
تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ؛ نزديک  است  که  آسمانها بر 