؛ آن  روز به  کس  ستم  نمي  شود  و جز همانند کاري  که  کرده  ايد پاداش  نمي   بينيد.
دراولين مرحله ي دميدن در صور، مردم آشفته مي شوند و مي ميرند. و اين دميده شدن که در اين آيه ها بدان اشاره شده است همان است که براي زنده شدن پس از مرگ و رستاخيز انجام مي گيرد، پس وقتي که در صور دميده مي شود آنها از گورها و قبرها بيرون مي آيند و شتابان به سوي پروردگارشان براي حضور در پيشگاه او مي روند و نمي توانند درنگ کنند.
و در اين حالت تکذيب  کنندگان ناراحت مي شوند و اظهار ندامت و تاسف نموده و مي گويند:« يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا» چه کسي ما را از خوابمان در قبرها برانگيخته است؟ چون در بعضي از احاديث آمده است که اهل قبرها اندکي پيش از دميده شدن در صور، به خواب مي روند. وقتي آنها چنين مي گويند، به آنان پاسخ داده شده و گفته مي شود:« هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُون» اين همان چيزي است که خداوند و پيامبران شما را به آن وعده داده بودند ، پس راستگويي پيامبران آشکار گرديده و با چشم خود آن را مشاهده مي کنيد.
چنين  گمان مبر که ذکر «رحمان» در اينجا فقط براي اين است که از وعده اش خبر مي دهد، بلکه براي اين است که خداوند در اين روز بزرگ، مهربان است، و مردمان چيزهايي از رحمت و مهرباني اش مشاهده خواهند کرد که کسي گمان آن را نمي برد. هم چنانکه در جاهاي ديگري نيز مي فرمايد:« المُلکُ يومَئِذِ الحَقُّ لِلَّرَحمَنِ » فرمانروايي حقيقي در اين روز از آن خداوند مهربان است، « وَخَشَعَتِ الأَصوَاتُ لِلَّرَّحمَنِ» و صداها در برابر خداوند مهربان آرامند.
« إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً» رستاخيز و برانگيختن از قبرها جز صدايي نمي باشد که اسرافيل در صور مي دمد و آن گاه جسدهاي مرده زنده مي شوند.« فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ» آن گاه  همه ي پيشينيان و پسينيان و انسان ها و جن ها همه در نزد ما گرد آورده مي شوند تا بر کارهايشان محاسبه گردند.
« فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا» پس امروز به هيچ کس کمترين ستمي نمي گردد و از نيکي هايش کاسته نمي شود و به بدي هايش افزوده نمي گردد. « وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ» و جز خداي کارهاي خوب وبدي که مي کرده ايد به شما داده نمي شود. پس هرکس در کارنامه ي خويش خيري يافت بايد خدا را ستايش کند، و هرکس غير از خوبي چيزي ديگر يافت جز خودش کسي را ملامت نکند.إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ؛ بهشتيان  آن  روز به  شادماني  مشغول  باشند.
هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِؤُونَ؛ آنها و همسرانشان  در سايه ، ها بر تختها تکيه  زده  اند.
لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ؛ در آنجا هر ميوه  و هر چيز ديگر که  بخواهند فراهم  است.
سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ؛ و سلامي  که  سخن  پروردگار مهربان  است.
وقتي خداوند بيان کرد که به هيچ کس جزايي جز آنچه کرده است داده نمي شود ، جزاي هر دو گروه را بيان کرد و ابتدا پاداش و جزاي اهل بهشت را بيان نمود و خبر داد که آنها در آن روز « فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ» سرگرم شادماني هستند و لذّت ميبرند و همه ي آنچه که انسان دوست دارد و چشم ها از ديدن آن لذّت مي برند و آرزوکنندگان آرزويش مي نمايند به آنها خواهد رسيد.
و از جمله چيزهايي که به آنها مي رسد ديدار با دوشيزگان زيباست. همان طور که خداوند متعال مي فرمايد:« هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ» آنان و  همسرانشان از حورهاي بهشتي که چهره و بدني زيبا و اخلاقي خوب دارند، « فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِؤُون» در سايه  هايي بر تخت ها تکيه زده اند. يعني بر تخت هايي که با پرده ها و پارچه هاي آراسته شده اند تکيه مي زنند؛ تکيه اي که نشانگر کمال راحتي و آرامش و لذّت است.
« لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ»  براي آنان در بهشت ميوه هاي لذّت بخش و فراواني است از قبيل انگور و انجير و  انار و غيره. « وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ» و آنچه که بخواهند و آرزو کنند به آنها خواهد رسيد. 
« سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ» و بر آنان نيز از جانب پروردگار مهربان اسلام گفته مي شود. در اينجا اين مطلب ثابت مي شود که خداوند متعال با اهل بهشت سخن مي گويد و بر آنها سلام مي کند، و آن را با « قَوْلًا» تاکيد کرده است. پس وقتي خداوند مهربان به آنها سلام مي کند سلامتي کامل از هر جهت به آنها مي رسد و تهنيت و درودي به آنها مي رسد که بالاتر از آن نيست و هيچ نعمتي همانند آن وجود ندارد. چه فکر مي کنيد در مورد سلام و درود پادشاه پادشاهان، پروردگار بزرگ مهربان و بخشنده که اهل بهشت را سلام مي کند؛ کساني که خشنودي خود را از آنها اعلام داشته و هرگز از آنها ناخشنود نمي گردد. اگر خداوند چنين مقدر و مقرر نمي نمود که آنها نميرند و دل هايشان از شادي از جاي برکنده نشود، قطعا به  هنگامي که خداوند بر آنها سلامي مي گفت؛ از فرط شادي مي مردند، يا دل  هايشان از جاي کنده مي شد. اميدوارم که پروردگارمان ما را از اين نعمت محروم نکند و از نگاه کردن به چهره بزرگوارش بهره مندتان سازد.وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ؛ اي  گناهکاران  ، امروز کناري  گيريد.
أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ؛ اي  فرزندان  آدم  ، آيا با شما پيمان  نبستم  که  شيطان  را نپرستيد زيرا  دشمن آشکار شماست  ?
وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ؛ و مرا بپرستيد ، که  راه  راست  اين  است  ?
وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ؛ بسياري  از شما را گمراه  کرد، مگر به  عقل  در نمي  يافتيد ?
هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ؛ اين  است  آن  جهنمي  که  به  شما وعده  داده  بودند.
اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ؛ به  سزاي  کفرتان  اينک  در آن  داخل  شويد.
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ؛ امروز بر دهانهايشان  مهر مي  نهيم   و دستهايشان  با ما سخن  خواهند گفت   وپاهايشان  شهادت  خواهند داد که  چه  مي  کرده  اند.
وَلَوْ نَشَاء لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ؛ اگر بخواهيم  ، چشمانشان  را کور مي  کنيم   پس  شتابان  آهنگ  صراط کنند  اما، کجا را توانند ديد ?
وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ؛ و اگر بخواهيم  ، آنها را بر جايشان  مسخ  کنيم  ، که  نه  توان  آن  داشته   باشند که  به  پيش  قدم  بردارند و نه  باز پس  گردند.
وقتي خداوند پاداش پرهيزگاران را بيان کرد سزاي گناهکاران را نيز ذکر کرد و فرمود:« وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّه