 از پروردگارش سؤال نمود که پائين مرتبه ترين اهل بهشت کدام است؟
فرمود: آن مرديست که بعد از وارد شدن اهل بهشت به بهشت می آيد و به وی گفته می شود که به بهشت وارد شو! 
وی می گويد: ای پروردگارم چگونه وارد شوم که مردم به جايگاههای خويش فرود آمده و جا گرفته اند؟ 
گفته می شود: آيا راضی می شوی که مانند پادشاهی از پادشاهان دنيا برايت داده شود؟
می گويد: پروردگارا! راضی شدم.
پس می فرمايد: برای تو آن است و مانند آن و مانند آن و مانند آن و مانند آن و در پنجم می گويد: پروردگارا! راضی شدم. سپس می فرمايد: برای تو آنست و ده برابرش و برای تست آنچه که دلت آرزو نموده و به چشمت لذتبخش آيد. 
می گويد: راضی شدم پروردگارا!
گفت: پس بالا مرتبه ترين شان؟
فرمود: آنها کسانی اند که نهال کرامت شان را بدست خويش نشاندم و بر آن مهر نمودم. پس چشمی نديده و گوشی نشنيده و در دل بشری خطور ننموده است.
1884-¬ وعن ابْنِ مسْعُودٍ رضِي اللَّه عنْهُ قال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِنِّي لأَعْلَمُ آخِرَ أَهْل النَّار خُرُوجاً مِنهَا، وَآخِرَ أَهْل الْجنَّةِ دُخُولاً الْجنَّة. رجُلٌ يخْرُجُ مِنَ النَّارِ حبْوا، فَيقُولُ اللَّه عزَّ وجَلَّ لَه: اذْهَبْ فَادخُلِ الْجنَّة، فَيأْتِيهَا، فيُخيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى، فيَرْجِع، فَيقُول: ياربِّ وجدْتُهَا مَلأى، يَقُولُ اللَّه عزَّ وجلَّ له: اذْهَبْ فَادْخُلِ الجنَّة، فيأْتِيها، فَيُخَيَّل إِلَيْهِ أَنَّهَا ملأى، فَيرْجِعُ . فيَقُول: ياربِّ وجدْتُهَا مَلأى، فَيقُولُ اللَّه عزَّ وجلَّ له: اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّة. فإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيا وعشَرةَ أَمْثَالِها، أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْل عَشرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيا، فَيقُول: أَتَسْخَرُ بِي، أَوَ أَتَضحكُ بِي وأَنْتَ الملِكُ » قَال: فَلَقَدْ رأَيْتُ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم ضَحِكَ حَتَّى بدت نَوَاجذُهُ فَكَانَ يقُول: « ذَلِكَ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ منْزِلَةً » متفقٌ عليه .

1884- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا من می دانم آخرين کسی را که از دوزخ بيرون می شود و آخرين کسی را که از اهل بهشت که به آن داخل می شود، کسيست که از دوزخ خزيده بيرون می شود و خدای عزوجل به وی می فرمايد: برو به بهشت داخل شو. و به آن آمده و تصور می کند که آن (دوزخ) پر است و باز گشته می گويد: پروردگارا! آن را پر يافتم.
خداوند عزوجل می فرمايد: برو به بهشت داخل شو. همانا برای تو مثل دنيا و ده برابر آنست، يا هر آئينه برای تو مانند ده برابر دنيا است.
می گويد: آيا مرا مسخره می کنی؟ يا می گويد: آيا به من می خندی، در حاليکه پادشاهی؟
گفت: همانا رسول الله صلی الله عليه وسلم را ديدم که خنديد تا اينکه نواجذ شان (دندانهای آخر دهان) ديده شد و می فرمود: اين کسی است از اهل بهشت که مرتبهء او از همه پائين تر است.

1885- وَعَنْ أَبي مُوسَى رَضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ للْمُؤْمِنِ في الْجَنَّةِ لَخَيْمةً مِنْ لُؤْلُؤةٍ وَاحِدةٍ مُجوَّفَةٍ طُولُهَا في السَّماءِ سِتُّونَ ميلا. للْمُؤْمِنِ فِيهَا أَهْلُونَ، يَطُوفُ عَلَيْهِمُ المُؤْمِنُ فَلاَ يَرى بعْضُهُمْ بَعْضاً» . متَّفقٌ علَيْهِ 

1885- از ابو موسی اشعری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا برای مؤمن در بهشت خيمه ايست از يک لؤلؤ ميان تهی که درازی آن در آسمان شصت (60) ميل است، برای مؤمن در ميان آن خانواده هائيست که شخص بر آنها گردش می کند که بعضی بعضی ديگر را نمی بينند.

1886- وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضِيَ اللَّه عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ في الْجنَّةِ لَشَجرَةً يسِيرُ الرَّاكِبُ الْجوادَ المُضَمَّرَ السَّرِيعَ ماِئَةَ سنَةٍ مَا يَقْطَعُهَا » متفقٌ عليه .
وَرَوَياهُ في « الصَّحِيحَيْنِ » أَيْضاً مِنْ روَايَةِ أَبِي هُريْرَةَ رَضِي اللَّه عنه قال: « يَسِيرُ الرَّاكِبُ في ظِلِّهَا ماِئَةَ سَنَةٍ مَا يَقْطَعُهَا » .

1886- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا در بهشت درختی است که در آن شخص سوار بر اسب تيز رفتار تربيت شده صد سال می رود و آن را تمام نمی کند.
و آن در صحيحين همچنان از ابو هريره رضی الله عنه روايت گرديده که گفت: سوارکار در سايهء آن صد سال می رود و آن را تمام نمی کند.

 1887- وَعَنْهُ عَن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إنَّ أَهْلَ الْجنَّةِ لَيَتَرَاءُوْنَ أَهْلَ الْغُرَفِ مِنْ فَوْقِهِمْ كَمَا تَتَرَاءَوْنَ الكَوْكَبَ الدُّرَّيَّ الْغَابِرَ في الأُفُقِ مِنَ المشْرِقِ أَوِ المَغْربِ لتَفَاضُلِ ما بَيْنَهُمْ » قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّه ، تلْكَ مَنَازلُ الأَنْبِيَاءِ لاَ يبْلُغُهَا غَيْرُهُمْ؟ قَال: « بلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ رجَالٌ أَمَنُوا بِاللَّهِ وصَدَّقُوا المُرْسلِينَ » متفقٌ عليه .

1887- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اهل بهشت مردم غرفه هايی (بالا خانه) را که بالای سر شان است به همديگر نشان می دهند، چنانچه شما ستارهء روشنی را در کنارهء آسمان به همديگر نشان می دهيد که آن را از طرف مشرق يا مغرب ترک می کند، بواسطهء برتری هائی که دارند. 
گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! آن منازل پيامبران است که ديگران به آن نمی توانند برسند؟
فرمود: نه خير، و سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، آنان مردانی اند که به خداوند ايمان آورده و رسولان را باور داشته اند.
 1888- وعنْ أَبي هُريْرةَ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لَقَابُ قَوْسٍ في الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا تَطْلُعُ علَيْهِ الشمْسُ أَوْ تَغْربُ » متفقٌ عليهِ .

1888- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اندازه ميان قبضه و گوشهء کمان در بهشت از آنچه که آفتاب بر آن طلوع و غروب می کند، بهتر است.

 1889- وعنْ أَنَسٍ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ في الْجنَّةِ سُوقاً يأْتُونَهَا كُلَّ جُمُعة. فتَهُبُّ رِيحُ الشَّمالِ، فَتحثُو في وُجُوهِهِمْ وثِيَابِهِمْ ، فَيزْدادُونَ حُسْناً و جَمالا. فَيَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ، وقَدْ ازْدَادُوا حُسْناً و جمالا، فَيقُولُ لَهُمْ أَهْلُوهُم: وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ حُسْناً و جمالا، فَيقُولُونَ: وأَنْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْددْتُمْ بعْدَنَا حُسناً وَ جمالا،» رواهُ مُسلِمٌ .

1889- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همنا در بهشت محل تجمعی است که مردم به مقدار 