 به خاطر الله او را دوست دارم. گفت: من فرستاده ي الله به سوي تو هستم (به تو مژده مي دهم همان طور كه تو  وي را به خاطر الله دوست داري الله نيز تو را دوست دارد.) 

8- رعايت حقوق مسلمانان: بر معامله مسلمانان معامله نكند و بر قيمت گذاري آنها قيمت ننهد و بر خواستگاريشان خواستگاري نكند. و در كارهاي مباحي كه از او پيشي گرفته اند متعرض حقوق آنان نشود. رسول اكرم -صلي الله عليه وسلم- فرمود: ((ألا لا يبع الرجل علي بيع أخيه ولا يخطب علي خطبته)) و في روايت: ((ولا يسم علي سومه)) زينهار هيچ مردي از شما بر معامله برادرش معامله نكند و بر خواستگاري او خواستگاري ننمايد و در روايتي ديگر آمده است: بر قيمت گذاري او قيمت ننهد. 

9- شفقت با ضعفاي مسلمان: همان طور كه رسول اكرم -صلي الله عليه وسلم- مي فرمايد: ـ ((ليس منا من لم يوقر كبيرنا و يرحم صغيرنا)) هر كس به افراد مسن ما (اين امت) احترام نگذارد و بر خردسالان ما مهر نورزد از ما نيست. 

و همچنين فرمود: ((هل تنصرون و ترزقون إلا بضعفائكم)) آيا نصرت و پيروزي نصيب شما مي شد؟ مگر (بواسطه لطفي كه الله) به ضعيفان شما دارد؟ 

الله تعالي مي فرمايد: ﴿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا﴾. [الكهف / 28]. و با كساني كه بامدادان و شامگاهان پروردگارشان را ( به دعا و نيايش) مي خوانند و در طلب خشنودي او هستند، مدارا كن؛ و در هواي تجمل زندگي دنيوي، چشم از ايشان بر مگير. 

10- طلب استغفار و دعاي خير براي مسلمانان: الله سبحانه مي فرمايد: ﴿وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ﴾. [محمد / 19]. و براي گناهانت و نيز براي مردان و زنان مومن آمرزش بخواه.

و نيز مي فرمايد: ﴿وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْأِيمَانِ وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلّاً لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ﴾. [الحشر / 10]. و كساني كه پس از آنان آمده اند گويند، پروردگارا ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما سبقت دارند، بيامرز. و در دلهاي ما نسبت به مومنان كينه اي مگذار، پروردگارا تويي كه رئوف و مهرباني. 

ولي در آيه اي كه الله سبحانه مي فرمايد: ﴿لاَ يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ﴾. [الممتحنة / 8]. خداوند شما را از كساني كه با شما در كار دين كارزار نكرده اند، و شما را از خانه و كاشانه تان آواره نكرده اند، نهي نمي كند از اينكه در حقشان نيكي كنيد و با آنان دادگرانه رفتار كنيد، بيگمان خداوند دادگران را دوست دارد. 

مصداق آن كافراني است كه با مسلمانان سر جنگ ندارند و در صدد آزار رساندن و آواره كردن، ايشان نيستند در پاسخ به اين عملكرد آرام آنان، مسلمانان با عدل و نيكي در امور دنيوي با آنها رفتار مي نمايند ولي محبت اين كافران را در دل جاي نمي دهند چرا كه الله تعالي مي فرمايد: ﴿أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ﴾ در حالي كه آيه نفرموده است: آنها را به دوستي بگيريد و به آنها مهر بورزيد. 

نظير اين موضوع آيه اي است كه الله تعالي در خصوص والدين كافر نازل فرموده است: ﴿وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفاً وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَاب﴾. [لقمان / 15]. و اگر تو را وادارند، تا چيزي را كه بدان علم نداري شريك من گرداني، از آنان فرمان مبر، و با آنان در دنيا به نيكي هم نشيني كن، و به راه كسي برو كه به سوي من باز گشته است. 

روزي مادر اسماء به ديدارش آمد و خواست با او صله رحم استوار نمايد، حال آنكه مادر وي زني كافر بود. اسماء نزد رسول الله -صلي الله عليه وسلم- شتافت و براي اين كار اذن خواست، پيامبر -صلي الله عليه وسلم- به فرمود: با او ديدار كن، و الله تعالي -صلي الله عليه وسلم- نيز در اين باره چنين مي فرمايد: ﴿لاَ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ﴾. [المجادلة / 32] قومي نيابي كه به  خداوند و روز بازپسين ايمان داشته باشند و با كساني كه با خداوند و پيامبر او مخالفت مي روزند، دوستي كنند، ولو آنكه پدرانشان يا فرزندانشان باشند. 

ايجاد روابط دنيوي با مهر ورزي دو مقوله جدا از همديگر هستند، زيرا روابط حسنه و رفتار نيك موجب تشويق كافر به اسلام مي شود و آن از جمله اسباب دعوت به شمار مي آيد بر خلاف مودت و دوستي كه تاييد عقايد فرد مقابل را در برداشته و از دعوت او به اسلام جلوگيري مي نمايد. 

نكته مهم تحريم دوستي با كافران به اين معني نيست كه از ايجاد روابط مباح تجاري و معاوضه كالا و بهره گيري از صنايع مفيد و تجارب و اختراعاتشان پرهيز نماييم. 

چنان كه رسول اكرم -صلي الله عليه وسلم- ابن اريقط ليثي را در حالي كه كافر بود اجير فرمود تا در سفر هجرت راه را به آنان نشان دهد، و نيز در سيره آمده است كه ايشان -صلي الله عليه وسلم- از برخي از يهوديان قرض گرفته است. مسلمانان همواره با كشورهاي غير اسلامي معامله داشته و توليدات و كالاهايشان را وارد كشور مي نمايند و در مقابل قيمت آن اجناس را مي پردازند، كه جايي براي منت يا تفوق كفار بر آنان باقي نمي ماند و اين مسئله ارتباطي با محبت و دوستي با آنها ندارد چرا كه دشمني با كفار و دوستي با مومنين بر هر مسلماني واجب است. 

چنان كه سبحانه مي فرمايد: ﴿إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ﴾. [الأنفال / 72] كساني كه ايمان آورده اند و هجرت كرده اند، و در راه خدا با مال و جانشان جهاد كرده اند، همچنين كساني كه (ايشان را) جا و پناه و ياري داده اند، اينان دوستان همديگرند. 

تا آنجا كه مي فرمايد: ﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ﴾. [الأنفال / 72] و كافران دوستدار همديگرند؛ اگر به اين (سفارش) عمل نكنيد، در اين سرزمين فتنه و فسادي بزرگ بر پا مي گردد. 

حافظ ابن كثير در تفسير اين آيه كه مي فرمايد: ﴿إلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ﴾ چنين مي فرمايد: اگر از مشركين دوري نجسته و با مومنان تودد و محبت برقرار ننماييد فتنه اي فراگير مسلمانان را فراخواند گرفت و حق مشتبه خواهد شد، در نتيجه صف بندي ميان كفر و اسلام از بين 