ه نبي اكرم (ص)  فرمود: «خداوند، از قومي كه به زنجير كشيده شده اند و  وارد بهشت مي شوند، تعجب مي كند».
باب (68): شبيخون زدن
1280ـ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ (رض) قَالَ: مَرَّ بِيَ النَّبِيُّ (ص) بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ وَسُئِلَ عَنْ أَهْلِ الدَّارِ يُبَيَّتُونَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَيُصَابُ مِنْ نِسَائِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ؟ قَالَ: «هُمْ مِنْهُمْ». (بخارى:3012)
ترجمه: صعب‏بن جثّامه مي گويد: نبي ‏اكرم  (ص) در محل ابواء يا ودان نزد من آمد. از آنحضرت (ص) دربارة مشركين كه بر آنان، شبيخون زده مي شود و زنان و فرزندانشان نيز كشته  مي شوند، پرسيدند. رسول خدا (ص) فرمود: «زنان و كودكانشان نيز جزو آنان هستند».

باب (69): كشتن زنان و كودكان، در جنگ
1281ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ (رض): أَنَّ امْرَأَةً وُجِدَتْ فِي بَعْضِ مَغَازِي النَّبِيِّ (ص) مَقْتُولَةً، فَأَنْكَرَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) قَتْلَ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ. (بخارى:3014)
ترجمه: عبد الله‏ بن عمر رضي الله عنهما روايت مي كند كه در يكي از غزواتِ نبي اكرم (ص)  جنازة زني، پيدا شد. رسول الله (ص)  كشتن زنان و كودكان را امري ناپسند دانست.

باب (70): مردم را با عذاب خدا يعني آتش، نسوزانيد
1282ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ الله ُعَنْهُمَا: أَنَّهُ بَلَغَه أَنَّ عَلِيًّا (رض) حَرَّقَ قَوْمًا، فَقَالَ: لَوْ كُنْتُ أَنَا لَمْ أُحَرِّقْهُمْ، لأَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «لا تُعَذِّبُوا بِعَذَابِ اللَّهِ». وَلَقَتَلْتُهُمْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ (ص): «مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ». (بخارى:3017)
ترجمه: از ابن ‏عباس رضي الله عنهما روايت است كه به ايشان، اطلاع دادند كه علي بن ابي طالب (رض) عده اي (از مرتدين) را سوزانده است. ابن عباس رضي الله عنهما گفت: اگر من       (بجاي او) مي بودم، آنها را نمي سوزاندم. زيرا نبي اكرم (ص)  فرمود: «مردم را با عذاب خدا       (آتش) عذاب ندهيد». بلكه آنها را مي كشتم همانطور كه رسول اكرم (ص) فرمود: «هركس، دينش را تغيير داد، او را بكشيد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1166.txt">باب (71)</a><a class="text" href="w:text:1167.txt">باب (72): سوزاندن خانه ها و نخلستانها</a><a class="text" href="w:text:1168.txt">باب (73): جنگ، فريبكاري است</a><a class="text" href="w:text:1169.txt">باب(74): كراهيت تنازع و اختلاف در جنگ</a><a class="text" href="w:text:1170.txt">باب (75): كمك خواستن از مردم، هنگام ديدن دشمن</a><a class="text" href="w:text:1171.txt">باب(76): آزاد كردن اسيران جنگي</a><a class="text" href="w:text:1172.txt">باب(77): فديه گرفتن از مشركين</a><a class="text" href="w:text:1173.txt">باب(78): اگر كافر حربي بدون امان خواستن، وارد سرزمين مسلمانان شود</a><a class="text" href="w:text:1174.txt">باب(79): جايزه دادن به سفير و نماينده باب(80) آيا ميتوان براي اهل ذمه، شفاعت نمود؟ و چگونگي رفتار با آنان</a></body></html>باب (71)
1283ـ عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «قَرَصَتْ نَمْلَةٌ نَبِيًّا مِنَ الْأَنْبِيَاءِ فَأَمَرَ بِقَرْيَةِ النَّمْلِ فَأُحْرِقَتْ، فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ: أَنْ قَرَصَتْكَ نَمْلَةٌ أَحْرَقْتَ أُمَّةً مِنَ الأُمَمِ تُسَبِّحُ». (بخارى:3019)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: شنيدم كه رسول الله (ص)  فرمود: «يكي از پيامبران را مورچه اي گزيد. به دستور او، لانة مورچه ها را سوختند. خداوند، به او وحي فرستاد كه تو را  مورچه اي گزيد و تو يكي از امتها را كه تسبيح مي گفتند، به آتش كشيدي».

باب (72): سوزاندن خانه ها و نخلستانها
1284ـ عَنْ جَرِيرٍ(رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «أَلا تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ»؟ وَكَانَ بَيْتًا فِي خَثْعَمَ يُسَمَّى: كَعْبَةَ الْيَمَانِيَةِ. قَالَ: فَانْطَلَقْتُ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةِ فَارِسٍ مِنْ أَحْمَسَ وَكَانُوا أَصْحَابَ خَيْلٍ، قَالَ: وَكُنْتُ لا أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَضَرَبَ فِي صَدْرِي حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ أَصَابِعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ: «اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا». فَانْطَلَقَ إِلَيْهَا فَكَسَرَهَا وَحَرَّقَهَا، ثُمَّ بَعَثَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) يُخْبِرُهُ، فَقَالَ رَسُولُ جَرِيرٍ: وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا جِئْتُكَ حَتَّى تَرَكْتُهَا كَأَنَّهَا جَمَلٌ أَجْوَفُ أَوْ أَجْرَبُ، قَالَ: فَبَارَكَ فِي خَيْلِ أَحْمَسَ وَرِجَالِهَا خَمْسَ مَرَّاتٍ. (بخارى:3020)
ترجمه: جرير(رض) مي گويد: رسول الله (ص)  خطاب به من فرمود: «آيا مرا از شر ذوالخلصه، راحت  نمي كني»؟ قابل ذكر است كه ذو الخلصه، خانه اي در قبيلة خثعم بود كه به آن، كعبة يماني مي گفتند. جرير مي گويد: من همراه صد و پنجاه تن از سواران ماهر قبيلة أحمس، براه افتادم. البته در آن هنگام، نمي توانستم خود را بر پشت اسب، نگه دارم. رسول خدا (ص) به     سينه ام زد طوريكه آثار انگشتانش را بر سينه ام مشاهده كردم و چنين دعا كرد: «خدايا! او را ثابت قدم بدار، هدايتش كن و باعث هدايت ديگران، بگردان».
آنگاه، بدانجا رفتم، آنرا شكستم و به آتش كشيدم. سپس پيكي نزد رسول الله (ص)  فرستادم تا او را از ماجرا با خبر سازد. او به رسول خدا (ص)  گفت: سوگند به ذاتي كه تو را به حق، مبعوث كرده است، در حالي نزد تو آمده ام كه ذوالخلصه را مانند شتري تو خالي يا گر، پشت سر گذاشته ام (بر اثر سوختن، پايه هايش فرو ريخته و رنگش سياه شده است). آنگاه رسول خدا (ص)  پنج بار براي مردان و اسبهاي بني أحمس، دعاي خير و بركت نمود.

باب (73): جنگ، فريبكاري است
1285ـ عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «هَلَكَ كِسْرَى ثُمَّ لا يَكُونُ كِسْرَى بَعْدَهُ، وَقَيْصَرٌ لَيَهْلِكَنَّ ثُمَّ لا يَكُونُ قَيْصَرٌ بَعْدَهُ، وَلَتُقْسَمَنَّ كُنُوزُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ». وَسَمَّى الْحَرْبَ خُدْعَةً. (بخارى:3027-3028)
ترجمه:  ابوهريره (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص)  فرمود: «كسرا، هلاك شد و بعد از او، كسرايي نخواهد آمد. قيصر، هلاك خواهد شد و بعد از او قيصري نخواهد آمد و گنج هاي آنها در راه خدا تقسيم خواهد شد». همچنين آنحضرت (ص)  جنگ را فريبكاري خواند.

باب(74): كراهيت تنازع و اختلاف در جنگ
1286ـ عَنِ الْبَرَاءِ بْنَ عَازِبٍ (رض) قَالَ: جَعَلَ النَّبِيُّ (ص) عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ، فَقَالَ: «إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلا تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ، وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ». فَهَزَمُوهُمْ. قَالَ: فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلاخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ، فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ: الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمِ، الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَاب