ي پسر ابو قحافه شايسته نيست كه رسول ‏الله (ص) را امامت  نمايد. بعد از آن، رسول‏الله (ص)  خطاب به ساير نمازگزاران فرمود: « چرا شما اينهمه كف زديد؟ هرگاه در اثناء نماز، مشكلي پيش آمد، «سبحان الله» بگوييد. آنگاه، امام متوجه مي شود. كف زدن، مخصوص زنان است».

باب (34): امام براي آن تعيين شده است كه به او اقتدا كنند
403 ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ (ص) قَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ»؟ قُلْنَا: لا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ، قَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ». قَالَتْ: فَفَعَلْنَا، فَاغْتَسَلَ، فَذَهَبَ لِيَنُوءَ، فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ، فَقَالَ (ص): «أَصَلَّى النَّاسُ»؟ قُلْنَا: لا، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ». قَالَتْ: فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ، فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ، فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ»؟ قُلْنَا: لا، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ». فَقَعَدَ، فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ، فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ، فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ»؟ فَقُلْنَا: لا، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ، يَنْتَظِرُونَ النَّبِيَّ (ص) لِصَلاةِ الْعِشَاءِ الاخِرَةِ، فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ (ص) إِلَى  أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلاً رَقِيقًا: يَا عُمَرُ، صَلِّ بِالنَّاسِ، فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ، فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الايَّامَ. (بخارى:687)
ترجمه: ام المومنين ؛عـايشـه رضـي ‏الله‏ عنها؛ مي گويد: هنگامي كه بيماري رسول اكرم (ص) شدت يافت، فرمود: «آيا مردم نماز خواندند»؟ گفتيم: خير، آنها منتظر شما هستند. فرمود: «طشت آبي برايم بياوريد». عايشه مي گويد: طشت آورديم. آنحضرت (ص) غسل كرد و هنگامي كه مي خواست بلند شود، دچار بي‏هوشي شد. وقتي به هوش آمد، فرمود: «آيا مردم نماز خواندند»؟ گفتيم: خير، آنان منتظر شما هستند. رسول ‏الله (ص) دوباره آب خواست و غسل نمود. اما وقتي ‏خواست بلند شود، براي بار دوم، بي‏هوش شد. چند لحظه بعد، وقتي به هوش آمد، پرسيد: «آيا مردم نماز خواندند»؟ گفتيم: خير، آنها منتظر شما هستند. و مردم هم براي نماز عشا در مسجد، منتظر آنحضرت (ص) بودند. رسول ‏الله (ص) كسي را نزد ابوبكر(رض) فرستاد تا نماز را برگزار كند. قاصد نزد او رفت و پيام را بايشان رساند. ابو بكر(رض) چون مردي رقيق القلب بود، به  عمر (رض) گفت: شما نماز را برگزار كنيد. عمر(رض) گفت: شما براي امامت سزاوارتر ايد. اينگونه بود كه ابوبكر در آن روزها، وظيفه خطير امامت را بعهده گرفت.
404 ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا حديث صَلاة النبي (ص) فِي بَيْتِهِ وَهُوَ شَاكٍ تقدم، وفي هذه الرواية قال: «فَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا». (بخارى:688)
ترجمه: حديث عايشه رضي ‏الله‏ عنها دربارة نماز خواندن رسول ‏الله (ص) در خانه، هنگام بيماري، قبلا بيان گرديد. در اين روايت آمده است كه رسول خدا (ص) فرمود: «هرگاه امام، نشسته نماز خواند، شما نيز نشسته نماز بخوانيد».

باب (35): مقتدي چه وقت بايد سجده كند؟
405 ـ عن الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ (رض) قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِذَا قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ، حَتَّى يَقَعَ النَّبِيُّ (ص) سَاجِدًا، ثُمَّ نَقَعُ سُجُودًا بَعْدَهُ. (بخارى:690)
ترجمه: براء بن عازب (رض) مي‏گويد: وقتي كه رسول ‏الله (ص) از ركوع بلند مي شد و«سمع الله لمن حمده» مي گفت، هيچ يك از ما كمرش را خم نمي‏كرد و به سجده نمي‏رفت تا زماني كه آنحضرت به سجد نيفتاده بود بلكه پس از اينكه او به سجده مي رفت، ما سجده مي كرديم.


باب (36): گناه كسي كه سرش را قبل از امام، بلند نمايد
406 ـ عن أبي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «أَمَا يَخْشَى أَحَدُكُمْ أَوْ أَلا يَخْشَى أَحَدُكُمْ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ، أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ أَوْ يَجْعَلَ اللهُ صُوْرَتَهُ صُوْرَةَ حِمَارٍ». (بخارى:691)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي‏گويد: رسول اكرم (ص) فرمود: «كسي كه سرش را قبل از امام، بلند ‏مي كند، آيا نمي ترسد كه خداوند سرش را به سر الاغ و يا صورتش را به صورت الاغي، تبديل نمايد».

باب (37): امامت برده، غلام آزاد شده و كودك نابالغ
407 ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنِ اسْتُعْمِلَ عليكم حَبَشِيٌّ كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَةٌ». (بخارى:693)
ترجمه: انس ابن مالك (رض) روايت مي كند كه نبي اكرم (ص) فرمود: «از امير خود، بشنويد و اطاعت كنيد اگر چه او برده اي حبشي و سيه فام بوده و سرش به اندازه يك كشمش، كوچك باشد». 

باب (38): اگر امام نماز را كامل نكرد ولي مقتديان نماز را كامل كردند
408 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «يُصَلُّونَ لَكُمْ، فَإِنْ أَصَابُوا فَلَكُمْ، وَإِنْ أَخْطَئُوا فَلَكُمْ وَعَلَيْهِمْ». (بخارى:694)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي‏گويد: رسول ‏الله (ص) فرمود: «اگر امامان شما، براي شما درست و صحيح نماز بخوانند، هم به آنان و هم به شما، پاداش داده مي شود. ولي اگر در نمازشان، اشكالي وجود داشته باشد، شما پاداش خود را دريافت مي كنيد و آنها گناهكار مي شوند».

باب (39): اگر دو نفر، جماعت بخوانند، نفر دوم،
 سمت راست امام و مساوي با امام بايستد
409 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِي اللَّه عَنْهمَا حديث مبيته في بيت خالته قد تقدم وفي هذه الرواية قال: ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ، ثُمَّ أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ فَخَرَجَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ. (بخارى:698)
ترجمه: در اين مورد، قبلاً حديث ابن عباس را روايت كرديم كه ايشان شب را در خانه خاله اش؛ ميمونه؛ گذراند. در اين روايت، علاوه بر آن، آمده كه رسول ‏الله (ص) خواب رفت طوري كه صداي نفسش شنيده مي‏شد. و  معمولاً هر وقت به خواب مي رفت، صداي نفسش بلند مي شد. سپس مؤذن آمد و او را بيدار كرد. آنحضرت (ص)  بدون اينكه تجديد وضو نمايد، به مسجد رفت و نماز ‏خواند.

باب (6): جزو ايمان است كه آنچه براي خود 
مي پسندي، براي برادرت نيز بپسند
13 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ». (بخارى:13) 
ترجمه: از انس (رض) روايت است كه نبي ‏اكرم(ص) فرمود: «مؤمن كسي است كه آنچه براي خود مي پسندد، براي برادر (مسلمان) خود نيز بپسندد».
 
باب (