مَمْلُوكَهُ وَهُوَ بَرِيءٌ مِمَّا قَالَ، جُلِدَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، إِلاَّ أَنْ يَكُونَ كَمَا قَالَ».  (بخارى:6858)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: شنيدم که ابو القاسم (ص) مي فرمود: «هرکس، برده اش را متهم به زنا کند در حالي که او چنين گناهي مرتکب نشده است، روز قيامت، شلاق زده خواهد شد مگر اينکه سخنش در مورد او درست باشد».


<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1685.txt">باب(1) : (هركس، سبب زنده ماندن انساني شود، گويا همة انسانها را زنده نگه داشته است)</a><a class="text" href="w:text:1686.txt">باب (2): دربارة اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: (فرد در مقابل فرد، و چشم در برابر چشم، قصاص مي شود) </a><a class="text" href="w:text:1687.txt">باب (3): كسي كه به ناحق به دنبال ريختن خون ديگري باشد</a><a class="text" href="w:text:1688.txt">باب (4): كسي كه حق خود را بدون اجازة حاكم از كسي بگيرد و يا قصاص نمايد</a><a class="text" href="w:text:1689.txt">باب (5): خونبهاي انگشتان</a></body></html>2144ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «لَنْ يَزَالَ الْمُؤْمِنُ فِي فُسْحَةٍ مِنْ دِينِهِ مَا لَمْ يُصِبْ دَمًا حَرَامًا». (بخارى:6862)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «مؤمن تا زماني که مرتکب خون ناحق نشده باشد در امان بسر مي برد و احتمال مي رود که توبه اش پذيرفته شود».
2145ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص) لِلْمِقْدَادِ: «إِذَا كَانَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ يُخْفِي إِيمَانَهُ مَعَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَأَظْهَرَ إِيمَانَهُ فَقَتَلْتَهُ؟ فَكَذَلِكَ كُنْتَ أَنْتَ تُخْفِي إِيمَانَكَ بِمَكَّةَ مِنْ قَبْلُ». (بخارى:6865)
ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: نبي اکرم (ص) خطاب به مقداد فرمود: «اگر مرد مؤمني، ايمان اش را از کفار، پنهان مي کرد سپس آنرا آشکار ساخت و تو او را به قتل رساندي!! بايد گفت که تو هم قبلا ايمانت را در مکه پنهان مي کردي».

باب(1) : (هركس، سبب زنده ماندن انساني شود، گويا همة انسانها را زنده نگه داشته است)
2146ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاحَ فَلَيْسَ مِنَّا». (بخارى:7070)
ترجمه: از عبد الله بن عمر رضي الله عنهما روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «هرکس، عليه ما اسلحه بردارد، از ما نيست».

باب (2): دربارة اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: (فرد در مقابل فرد، و چشم در برابر چشم، قصاص مي شود) 
2147ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاثٍ: النَّفْسُ بِالنَّفْسِ، وَالثَّيِّبُ الزَّانِي، وَالْمَارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ لِلْجَمَاعَةِ».         (بخارى:6878)
ترجمه: عبد الله بن مسعود (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «هر مسلماني، گواهي دهدکه هيچ معبودي بجز الله، وجود ندارد و من فرستاده ي خدا هستم، ريختن خونش جايز نيست مگر بخاطر يکي از اين سه مورد:  اگر انسان ديگري را بکشد،کشته مي شود. فردي که ازدواج کرده باشد و بعد از آن، مرتکب زنا شود و کسي که از دين خارج شود و جماعت مسلمانان را رها کند».

باب (3): كسي كه به ناحق به دنبال ريختن خون ديگري باشد
2148ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «أَبْغَضُ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ ثَلاثَةٌ: مُلْحِدٌ فِي الْحَرَمِ، وَمُبْتَغٍ فِي الإِسْلامِ سُنَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ، وَمُطَّلِبُ دَمِ امْرِئ بِغَيْرِ حَقٍّ لِيُهَرِيقَ دَمَهُ». (بخارى:6882)
ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «مبغوض ترين مردم نزد خداوند سه گروه اند: نخست، کساني که در حرم، ستم و الحاد کنند. دوم: کساني که در اسلام بدنبال احياء ارزشهاي دوران جاهليت باشند. سوم: کساني که به ناحق در صدد کشتن ديگران برآيند».

باب (4): كسي كه حق خود را بدون اجازة حاكم از كسي بگيرد و يا قصاص نمايد
2149ـ عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُوْلَ اللهِ (ص) يَقُوْلُ: «لَوِ اطَّلَعَ فِي بَيْتِكَ أَحَدٌ وَلَمْ تَأْذَنْ لَهُ فَخَذَفْتَهُ بِحَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ مَا كَانَ عَلَيْكَ مِنْ جُنَاحٍ». (بخارى:6888)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: شنيدم که رسول الله (ص) مي فرمود: «اگر کسي بدون  اجازه، به داخل خانه ات نگاه کرد و تو با پرتاب سنگريزه؛ چشم اش را کور کردي، هيچ گناهي بر تو نيست».
باب (5): خونبهاي انگشتان
2150ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «هَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ». يَعْنِي الْخِنْصَرَ وَالإِبْهَامَ. (بخارى:6896)
ترجمه: از ابن عباس رضي الله عنهما روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «اين و اين با يکديگر، برابرند». و هدف اش اين بود كه انگشت کوچک و شست در خون بها، برابرند. 


باب(44): به حال خود گذاشتن باديه نشيني كه در مسجد ادرار نمود
164ـ عَنِ أَبِيْ هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَبَالَ فِي الْمَسْجِدِ، فَتَنَاوَلَهُ النَّاسُ، فَقَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ (ص): «دَعُوهُ وَهَرِيقُوا عَلَى بَوْلِهِ سَجْلاً مِنْ مَاءٍ، أَوْ ذَنُوبًا مِنْ مَاءٍ، فَإِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ، وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ». (بخارى:220)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است كه مردي باديه نشين، برخاست و در مسجد، ادرار كرد. مردم اعتراض كردند. نبي اكرم (ص) فرمود: «او را به حال خود، رها كنيد و يك سطل آب، روي  ادرار او  بريزيد. زيرا شما مأمور سهل گرفتن ايد، نه سخت گيري كردن». 

باب (1): گناه كسي كه به خدا شرك ورزد
2151ـ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ (رض) قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ؟ قَالَ: «مَنْ أَحْسَنَ فِي الإِسْلامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَمَنْ أَسَاءَ فِي الإِسْلامِ أُخِذَ بِالأَوَّلِ وَالآخِرِ». (بخارى:6921)
ترجمه: ابن مسعود (رض) مي گويد: مردي گفت: اي رسول خدا! آيا بخاطر اعمالي که در دوران جاهليت، انجام داده ايم، مؤاخذه مي شويم؟ پيامبر اکرم (ص) فرمود: «هرکس در اسلام، خوبي کند (مسلمان واقعي باشد) بخاطر گناهاني که در دوران جاهليت، انجام داده است، مؤاخذه نمي شود. و هرکس، در اسلام، بدي کند (فقط به ظاهر مسلمان باشد) به خاطر گناهان اول و آخرش مؤاخذه مي گردد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1692.txt">باب (1): رؤياي نيكوكاران</a><a class="text" href="w:text:1693.txt">باب (2): خواب خوب از جانب الله است</a><a class="text" href="w:text:1694.txt">باب (3): بشارت دهندها</a><a class="text" href="w:text:1695.txt">باب (4): كسي كه نبي اكرم (ص) را در خواب ببيند</a><a class="text" href="w:text:1696.txt">باب (5): خواب ديدن در روز</a><a class="text" href="w:text:1697.txt">باب (6): كسي كه در خواب ببيند كه در بند 