جتناب ورزيد، چون دروغ دور از ايمان است. آگاه باشيد، صداقت نزديك نجات و كرامت است، و دروغ نزديك پستى و هلاكت است. آگاه باشيد، حق را بگوييد، تا به آن شناخته شويد، و به آن عمل كنيد تا از اهلش باشيد، و امانت را به كسى بسپاريد، كه براى‏تان به امانت داده است، و با كسى كه همراه تان قطع صله رحمى نموده، پيوند برقرار نمائيد، و با كسى كه محروم تان ساخته است احسان و سخاوت كنيد، و وقتى وعده سپرديد و تعهد كرديد، به آن وفا نماييد. وقتى فيصله كرديد، عدالت نماييد. به پدران افتخار نكنيد، به لقب‏ها [ى ناپسند] صدا ننماييد. مزاح نكنيد، يكديگر خود را به خشم نياوريد. ضعيف، مظلوم، قرض دار، انسان در راه خدا، مسافر، سئوال كنندگان و كسانى را كه در بند و اسيراند كمك كنيد. بر بيوه‏ها و يتيم‏ها رحم نماييد، سلام بدهيد، تحيه را بر اهلش به مثل آن، يا بهتر از آن رد كنيد،
[ و تعاونوا على البر والتقوى و لا تعاونوا على الإثم، والعدوان و اتقواللَّه إن‏اللَّه شديد العقاب] (المائده:2)
ترجمه: «و همديگر را به نيكوكارى و به پرهيزگارى مدد كنيد، و همديگر را به گناه و ظلم مدد مكنيد، و از خدا بترسيد، به راستى كه خداوند سخت عذاب كننده است».
مهمان را عزت نماييد، براى همسايه نيكى كنيد، مريضان را عيادت نماييد، جنازه را مشايعت كنيد و بندگان خدا و با هم برادر باشيد.
اما بعد: دنيا روى گردانيده و اعلام خداحافظى نموده است، و آخرت نزديك شده و نزديك است برپا گردد. امروز، روز آمادگى است و فردا مسابقه، و سبقت جنت است و انتها دوزخ،  آگاه باشيد، شما در روزهاى مهلت قرار داريد، كه از عقب آن اجل است، و به سرعت به پيش رانده مى‏شود. پس كسى كه عمل خود را در روزهاى مهلتش براى خداوند، قبل از فرارسيدن اجلش، خالص گردانيد، عملش را نيكو گردانيده است، و به آرزويش دست يافته است، و كسى كه از اين تقصير نمايد، عملش زيانمند گرديده، و آرزويش به نااميدى مبدل گرديده، و آرزويش به وى ضرر رسانيده است. پس در حال فراخى و ترس عمل نماييد، اگر فراخى بر شما نازل گرديد، شكر خدا را به جاى آوريد، و ترس را همراهش جمع كنيد، و اگر بر شما خوفى نازل گرديد، خداوند را ذكر كنيد و با ذكر وى اميد را يكجا سازيد. چون خداوند مسلمانان را نيكى وعده داده، و براى كسى كه شكرگزارى نمايد زيادت را وعده كرده است. من به خواب رفته‏تر از طالب جنت، و خواب رفته‏تر از گريزنده آتش نديدم. خوب‏ترين دست آوردى كه مى‏دانم، همان چيزى است كه براى روزى كه ذخيره‏ها در آن ذخيره مى‏شوند، و رازها افشا مى‏گردند، و گناهان كبيره در آن جمع مى‏شوند، كسب شده باشد. كسى را كه حق برايش نفع نرساند، باطل برايش ضرر مى‏رساند، و كسى را كه حق بر هدايت، راست و استوار نگه ندارد، گمراهى وى را به بيراهه مى‏كشاند، و كسى را كه يقين نفع نرساند، شك برايش ضرر مى‏رساند، و كسى را كه چيز موجود نزدش نفع نرساند، بعيد و دورش تاريك‏تر، پيچيده‏تر، و غايب و غير موجودش، عاجزتر و ناتوان‏تر مى‏باشد. شما به كوچ نمودن دستور داده شده‏ايد، و به توشه گرفتن دلالت كرده شده‏ايد. آگاه باشيد، از دو چيز بيشتر از هر چه براى‏تان مى‏ترسم: درازى آرزو و پيروى خواهشات. درازى آرزو آخرت را فراموش مى‏سازد، و پيروى خواهشات ازحق دور مى‏كند، آگاه باشيد، دنيا روى گردانيده و كوچ كرده است، و آخرت روى آورده و در حال آمدن است، و اين دو براى خود فرزندانى دارند، بنابراين اگر توانستيد از فرزندان آخرت باشيد، و از فرزندان دنيا نباشيد، چون امروز عمل است و حساب نيست، و فردا حساب است و عمل نيست. حافظ ابن كثير مى‏گويد: اين بيانيه بليغ، نافع، جامع خير و نهى كننده شر است، و براى اين شواهدى از طرق ديگر به شكل متصل وجود دارد، واللَّه الحمد والمنه.
 
بيانيه وى درباره اينكه به ذريه پيامبر ص چه نازل خواهد شد
طبرانى از ابوخيره روايت نموده، كه گفت: على (رض) را همراهى نمودم، تا اين كه به كوفه آمد، آن گاه به منبر بالا شد، و پس از حمد و ثناى خداوند  گفت: وقتى در ميان شما از اولاد نبى‏ تان نزول نمايد چگونه مى‏باشيد؟ گفتند: در اين حال از آنان به مردانگى دفاع مى‏كنيم، گفت: سوگند به ذاتى كه جانم در دست اوست، آنان در ميان شما نزول خواهند كرد، و شما به سوى آنان بيرون خواهيد شد، و به قتل شان خواهيد رسانيد، بعد از آن چنين گفت: 
هم أوردوه بالغرور و غردوا
أجيبوا دعاه لا نجاة لا عذرا
هيثمى (191/9) مى‏گويد: در اين روايت سعيدبن وهب آمده، وى متأخر است و نمى‏شناسمش، و بقيه رجال آن ثقه‏اند.
 
بيانيه وى كه در آن كلامى را از پيامبر ص روايت مى‏ كند
احمد در مسند خود (81/1) از ابراهيم تيمى از پدرش روايت نموده، كه گفت: على (رض) براى ما بيانيه داد و گفت: كسى كه گمان كند نزد ما به غير از كتاب خدا و اين صحيفه - صحيفه‏اى كه در آن سال‏هاى شتران و چيزهايى از احكام جراحات بود - چيزى است كه مى‏خوانيمش دروغ گفته است، گفت: و در اين صحيفه رسول خدا ص فرموده است: «مدينه از عيرتا ثور  حرام است، كسى كه در آن جنايتى را مرتكب شود، يا جنايت كارى را جاى دهد، بر وى لعنت خدا، ملائك و مردم است، و خداوند روز قيامت از وى فديه و توبه‏اى را قبول نمى‏كند، و كسى كه خود را به غير پدرش نسبت دهد، يا غير آزاد كنندگانش را مولاى خود بگيرد، بر وى لعنت خدا، ملائك و مردم است، و خداوند از وى روز قيامت توبه و فديه‏اى را قبول نمى‏نمايد، پيمان و تعهد مسلمانان يكى است، و پايين‏ترين آنان هم در اتمام آن كوشش مى‏كند».
 
بيانيه‏ هاى وى در فضيلت ابوبكر و عمر (رضی الله عنهم)
احمد (127/1) از ابراهيم نخعى روايت نموده، كه گفت: علقمه بن قيس به اين منبر زد و گفت: على (رض) بر اين منبر بيانيه داد، و خداوند را ستود و بر وى ثناء گفت: و خداوند را آنقدر كه خواسته بود ياد كرد، و گفت: بهترين مردم بعد از رسول خدا ص ابوبكر (رض) بود، و بعد از وى عمر (رض) و بعد از آن ما چيزهايى پديد آورديم، كه خداوند درباره آن فيصله مى‏كند. و نزد وى همچنان (106/1) از ابوجحيفه روايت است كه على (رض) به منبر بالا شد، و بعد از حمد و ثناى خداوند و درود بر پيامبر ص گفت: بهترين اين امت بعد از نبى‏اش ابوبكر (رض) است، و دوم عمر (رض) است، و گفت: خداوند خير را جايى كه بخواهد قرار مى‏دهد. و نزد وى همچنان از وهب سوائى به معناى آن روايت است، مگر اين كه بعد از اين قول وى: بعد از آن پديده‏هاى نوى...، را ذكر نكرده است، و گفته: دور نمى‏دانيم كه سكينه  به زبان عمر (رض) صحبت نمايد.
و ابن ابى عاصم و ابن شاهين و لألكائى در السنه و اصبهانى در الحجه و ابن عساكر از علقمه روايت نموده‏اند كه گفت: على (رض) براى ما بيانيه داد، و پس از حمد و ثناى خداوند گفت: برايم خبر رسيده، كه عده‏اى از مردم، مرا بر ابوبكر و عمر (رضى‏اللَّه عنهما) فضيلت مى‏دهند! اگر اين را قبلاً نهى نموده بودم، حتماً در ارتباط تعذيب و عقاب مى‏نمودم، ولى من عقوبت كردن قبل از نهى را بد مى‏برم، و اگر كسى بعد از اين ايستادنم چيزى 