 می کند:« مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى» ( زمر آیه 3) یعنی: ما آنها را جز براى اينكه ما را هر چه بيشتر به خدا نزديك گردانند نمى‏پرستيم ."(12) 
ابن قیم رحمه الله میگوید: « رسول الله(ص)در ابتدا زیارت قبر را به خاطر سد ذریعه نهی کردند، بعد از آنکه توحید در قلب اصحابش محکم گردید به آنها اجازه داد تا بر وجه شرعی آن را زیارت کنند و ( با این حال) آنها را از سخنان بیهوده در قبرستان نهی کرد، پس هر کس قبور را غیر از شیوه شرعی - آنگونه که خدا و رسولش دوست دارند- زیارت کند، زیارت وی رخصت شرعی ندارد، وبیهوده گویی در قبرستان انجام شرک قولی و فعلی در کنار آن قبرها است.»(13) 

2- انجام بعضی از عبادات در کنار قبور اولیاء وصالحان:
از مهمترین این عبادات دعا است زیرا اعتقاد دارند که آن مکان دارای برکت است و دعا در آنجا مستجاب می شود. ابن تیمیه رحمه الله در این مورد می گوید: "دعا نزد قبور و غیر آن از اماکن دیگر به دو نوع تقسیم می شود:
اول: شخص به حکم اتفاق به بقعه ای می رسد و دعا می خواند، وی به قصد دعا به آن بقعه نرفته است - همانند وقتی است که در راهی می رود و دعا می خواند-  و اتفاقا راه وی به قبور برخورد کرده است، یا اینکه: شخص به زیارت قبرستان (محل سکونت خود) رفته و بر آنها سلام داده و از خداوند دعای مغفرت برای خود و اموات طلب کرده است چنان که این کار سنت است، این نوع دعا هیچ ایرادی ندارد.
دوم : کسی که علاقه دارد که نزد قبور برای خود دعا کند ( بدون توسل و یا واسطه قرار دادن اموات به این نیت که گمان می برد که آن مکان، مکان مبارکی است) طوری که احساس می کند دعایش در آنجا مستجاب تر است تا مکانی دیگر، این نوع دعا نهی شده است، نهی تحریم یا تنزیه، و این نهی به تحریم نزدیک تر است."(14)  
و در جایی دیگر می گوید:" این کار،به اتفاق تمامی ائمه مسلمین از منکرات و بدعت است و بنابر این حرام است و من ندیده ام که در حرمت آن بین اهل علم نزاعی صورت گرفته باشد".(15) 
و در خصوص نهی از نماز خواندن در مقابر ،احادیثی وارد شده اند از جمله:
- عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه قال : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «الارض كلها مسجد إلا المقبرة والحمام ».(16)  
یعنی:« تمامی زمین مسجد است جز مقبره (و قبرستان )و حمام».
- عن انس« أن النبي صلى الله عليه وسلم نهى عن الصلاة بين القبور ».(17)  یعنی:« پیامبر(ص)نماز خواندن در بین قبور و قبرستان را نهی کردند».
و یکی از موارد سوء تعظیم قبور صالحان و اعتقاد به برکت آن، ساختن مساجد و گنبدهایی بر روی آن قبور است و شکی نیست که ساختن چنین بارگاه هایی بر روی قبور به اتفاق علماء حرام است.(18)  
 احادیث زیادی از رسول الله(ص)در مورد نهی از نماز خواندن در کنار قبور و ساختن مسجد و بارگاه و چراغانی کردن آنها نقل شده است از جمله احادیث زیر: 
عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ وَأُمَّ سَلَمَةَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا ذَكَرَتَا كَنِيسَةً رَأَيْنَهَا بِالْحَبَشَةِ، فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَذَكَرَتَا لِلنَّبِيِّ (ص)، فَقَالَ: «إِنَّ أُولَئِكَ إِذَا كَانَ فِيهِمُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ فَمَاتَ، بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ، فَأُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».(19) 
ترجمه: عايشهلمي گويد: ام حبيبه و ام سلمه رضي الله عنهما براي پیامبر(ص) از كليسايي كه در زمان هجرت به حبشه، آنرا ديده بودند و مملو از عكس و تصوير بود، سخن گفتند. رسول الله(ص) فرمود: «آنها كساني بودند كه هرگاه فرد نيكوكاري از آنان، فوت ميكرد، بر قبرش، مسجدي بنا مي كردند و در آن، تصاوير و تمثالهاي آن شخص را نقاشي مي كردند. روز قيامت، اين افراد، بدترين مخلوق، نزد خدا خواهند بود». 
و از ابوسعید خدری روایت شده که پیامبر(ص) فرمود: « إنی نهیتکم عن زیارة القبور فزروها فإن فیها عبرة (ولاتقولو ما یسخط الرب)»(20)  یعنی من شما را از زیارت قبور منع می کردم ولی اکنون آنها را زیارت کنید، چون زیارت قبور مایه عبرت و پندآموزی است ولی از سخنی که مایه خشم خدا می شود بپرهیزید.
3- مسح و بوسیدن قبور اولیاء :
 از جمله عادات بعضی از اصحاب اهل قبور، مسح قبور و ضریح صالحان و لمس کردن در و دیوار و بوسیدنشان و یا برداشتن مقداری از خاک تربت به قصد تبرک و حتی اهدای آن به افراد دیگر است.
علامه حافظ حکمی رحمه الله در مورد علت این امر می گوید: « و اینها همگی ناشی از اعتقادشان به صاحب قبر است که نفع وضرر می رساند، این اعتقاد آنها را به سوی تربت صالحان کشانده، و گمان می برند که خاک تربت به خاطر شخصی که در آن دفن شده موجب شفا و برکت است و حتی بعضی از آنها به تربت بقعه ای متبرک هستند که در آنجا شخص صالحی دفن نشده است بلکه خود می پندارد (که شخص مدفون از اولیاءالله است)و حتی به او گفته می شود که در آن مکان فقط جنازه ای مدفون است. این بازی شیطان به مردمان این عصر است.»(21)   واز جمله عاداتی که بیشتر زنان مرتکب آن می شوند، عبارتند از: مسح ضریح و لمس آن و سپس دست خود را به سر و صورت خود و فرزندانشان می کشانند و اعتقاد دارند که برکت ذات ولی مدفون شده در قبر به ضریحش نیز سرایت می کند.
ابن تیمیه رحمه الله در مورد مسح و بوسیدن قبور می گوید: "مسح قبر- هر قبری که باشد و بوسیدنش به اتفاق مسلمانان نهی شده است هر چند که آن قبر متعلق به انبیاء باشد و هیچ کدام از سلف امت و ائمه دین چنین کاری انجام ندادند و اگر از میت داخل قبر طلب و استغاثه شود شرک خواهد بود."(22) 
در کتاب و سنت هیچ دلیلی بر مشروعیت تبرک به قبور در هر شکل و صورتی وجود ندارد واین نوع تبرک بدعتی است که جاهلان وارد دین ساخته اند. پیامبر(ص)می فرمایند:«من احدث فی امرنا هذا ما لیس فیه فهو رد»(23)  یعنی:هر کس چیزی را در دین بوجود آورد که که امر ما بر آن نبوده،مردود است.
----------------------------------------------------
1) بخاری و مسلم.
2) تبرک انواع و احکامه صفحه ی 388.
3) مسند امام أحمد (6/7) و البانی در احکام الجنایز گفته اسناد آن صحيح .
4) ازرقي در أخبار مكة  (ص 304)  و البانی در احکام الجنایز اسناد و رجال آنرا صحیح دانسته است . طبرانی نیز گفته رجال آن ثقه هستند.
5) آنچه که در مورد امور زیارت قبور انبیاء وصالحان وسایر مومنین مستحب است ؛زیارت بدون سفر است.
6) رجوع کنید به "احکام الجنایز" البانی.
7) مجموع الفتاوی ابن تیمیه 2/186.
8) حجة الله البالغه 1/192.
9) مجموعه فتاوی 27/167
10) الفکر الصوفی فی ضوع الکتاب و السنه عبدالرحمن عبدالخالق صفحه 403
11) مجموع الفتاوی 27/170
12) فتاوی ابن ابراهیم 1/124.
13) الغاثة اللهفان 1/200.
14) اقتضاء صراط مستقیم 2/676.
15) الرد علی البکری ص 56 با تصریف.
16) ترمذی ،ابوداوود در کتاب الجنایز - صحيح على شرط الشيخين
17) طبراني در " الاوسط " 1/280.
18) تحذیر الساجد من اتخاذ القبور مساجد البانی صفحه 33.
19) بخارى:427.
20) احمد 3/38/،66،63 و حاکم 1/347- 375.
21) معارج القبول 1/373.
22) تجر