<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">تبرّ ک و انواع آن</a></body></html> تبرک دراسلام مشروع و جایز شمرده شده است. ولی این مشروعیت مطلق نمی باشد. چنانکه تبرک جستن به هر چیزی جایز نیست .بلکه تبرک به بعضی صحیح و به بعضی دیگر ممنوع هستند.به عبارتی، شارع حکیم تبرک جستن به بعضی از امورات و اشیاء را مستحب و حتی طلب برکت را از بعضی واجب نموده است و تبرک به بعضی دیگر را حرام و نزدیک به شرک قرارداده است.هر آنچه را که خداوند و رسولش(ص)آن را جهت تبرک جایز شمرده باشند،طوریکه تبرک جستن به آن واجب، مستحب و یا مباح باشد، تبرک مشروع گویند.
مواردی که تبرک به آنها مشروع است؛به طورکلی می توان به صورت زیر خلاصه نمود:
1- تبرک به ذکر و یاد الله تعالی و تلاوت قرآن کریم.
2- تبرک مشروع به پیامبر (ص).
3- تبرک مشروع به اولیاء و صالحان.
4- تبرک بوسیله "عبادت کردن" در بعضی از مکانها و زمانهای خاص و مبارک.
5- تبرک به آب زمزم
6- تبرک جستن (دنیوی) به بعضی از نعمت های الهی.
تبرک به این موارد بایستی بر طبق ظوابط شرعی انجام پذیرد.در غیر اینصورت در دام بدعت گرفتار آمده و در مسیر تبرک نامشروع خواهیم افتاد .زیرا آنچنان که بعدا اشاره خواهیم نمود،بسیاری از تبرکهای نامشروع بدلیل بدعت هایی است که بوجود آورده اند.لذا ملتزم شدن به آنچه که شرع بیان نموده ،ما را از منکرات آن دور خواهد کرد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:13.xml">1- تبرك به ذكر و ياد الله و تلاوت قرآن كريم.</a><a class="folder" href="w:html:23.xml">2- تبرك به پيامبر(ص)در زمان حيات و وفات ايشان.</a><a class="folder" href="w:html:48.xml">3- تبرك مشروع به صالحان.</a><a class="text" href="w:text:56.txt">4- تبرك به آب زمزم</a><a class="folder" href="w:html:57.xml">5- تبرك به بعضی ديگراز امورات مبارك</a><a class="folder" href="w:html:63.xml">6- تبرك جستن بوسيله "عبادت كردن" در بعضي از مكانها و زمانهاي خاص و مبارك</a><a class="text" href="w:text:70.txt">7- تبرك جستن (دنيوي) به بعضي از نعمات الهي</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:14.txt">الف – تبرک به ذکر و یاد خداوند:</a><a class="text" href="w:text:15.txt">ب) تبرک به قرآن با تلاوت آن:</a><a class="folder" href="w:html:16.xml">*  بررسي برخي از احكام  مربوط به تبرك ( اذكار و قرآن)</a></body></html>چنانکه قبلا تشریح شد؛ هدف ازتبرک،رسیدن به خیر و برکت برای خود، بوسیله چیزی است که از آن تبرک جسته می شود. یکی از اموراتی که شرع آن را برای رسیدن به این هدف جایز می شمارد، ذکر و یاد باری تعالی است.زیرا نصوص شرعی دلالت بر این دارد که؛ذکر خداوند یکتا به صورت شرعی،به شخص خیر و نیکی می بخشد.بنابراین آن نصوص،شخص را ترغیب می کنند تا برای رسیدن به ثواب - که در اینجا همان برکت است، از ذکر و یاد الله غافل نشود.
اذکار و اوراد باید ،اذکاری شرعی باشند که در کتاب و سنت صحیح آمده اند، لذا هر نوع اذکار بدعی و نوپیدا، نه تنها باعث رسیدن ثواب به ذاکر نمی شود بلکه وی را در ورطه بدعت و منکرات خواهد انداخت.والعیاذبالله.
 ذکر الله تعالی می تواند با قلب یا زبان انجام گیرد ولی افضل آن است که با هردو صورت گیرد.(1)  گرچه فضیلت ذکر خداوند در قلب بیشتر است.(2) زیرا ذکر در قلب، باعث معرفت خداوند و محبت و حیا نسبت به او می شود.(3) 

انواع ذکر:
ابن قیم رحمه الله در کتاب" الوابل الصیب " دربیان انواع ذکرمی نویسد:
" ذکر بردو نوع است: 
1- ذکراسماء و صفات باری تعالی وحمد و ثنای ایشان به وسیله این اسماء، که خود نیز بر دو نوع است:
الف- ثنای خداوند متعال به وسیله اسماء و صفات،که این نوع در احادیث آمده اند مانند: (سبحان الله والحمدلله ولا اله الاالله والله اکبر).
ب- خبردادن ازباری تعالی به وسیله احکامی که از اسماء وصفات وی بدست می آید. مانند آنکه بگویی: خداوند عزوجل صدای بندگانش را می شنود وحرکاتشان را می بیند، ومخفی ترین اعمال بندگانش بروی مخفی نمی ماند و او از پدر و مادر نسبت به آنها مهربانتر است و او بر هر چیزی تواناست و همانند آن.
2- ذکر اوامر و نواهی خداوند.
 و آن نیز بر دو نوع است:
الف- یاد الله جل جلاله به وسیله بیان نمودن حلال و حرامهای شرع پاکش نزد مردم.
ب- یاد آوری اوامر خداوند و مبادرت به انجام آن و یاد نواهی ایشان و اجتناب از آن نواهی."(4) 

انواع دیگرذکر:
- بسم الله گفتن درابتدای اقوال وکارها؛ که حکمت از آن جلب برکت دینی و دنیوی و دفع مفاسد به فضل خداوند تبارک وتعالی است.همانند بسم الله گفتن هنگام وضو ، غسل ، تیمم ، جماع و هنگام شکار و یا ذبح کردن و یا خوردن و نوشیدن.
- صلوات بر پیامبر (ص)؛ که درحقیقت متضمن ذکر خداوند و اعتراف به نعمت وی بر بندگانش بوسیله فرستادن و شناخت نعمت وی بر بندگانش بوسیله صلوات بر پیامبر (ص).(5) چنانکه واجب است در تشهد آخر نماز صلوات خوانده شود و مستحب است که در ابتدا و آخر هر دعایی بر پیامبر(ص)صلوات فرستاد.(6)  
برای دلیل مشروعیت و ترغیب صلوات برپیامبر (ص)، می توان به حدیث زیراشاره کرد:  
 « من صلی علی واحدة صلی الله علیه عشرا»(7)  یعنی: هرکس بر من یک صلوات بفرستد خداوند ده صلوات بر وی می فرستد.
- دعا،رابطه ای محکم بین ذکر و دعا وجود دارد.زیرا هنگامی که شخص دعا می کند، الله تعالی را با قلب و زبان یاد کرده و حاجت خود را از او طلب می نماید. ابن قیم رحمه الله می گوید:« مستحب است که شخص دعا گو،دعای خود را با حمد و ثنای خداوند شروع کند،و قبل از طلب حاجت خود بر پیامبر(ص)صلوات بفرستد»(8) 
--------------------------------------
1) فتح الباری(11/209).
2) کتاب الاذکار امام نووی -صفحه6.
3) الوابل الصیب ورافع الکلم الطیب امام ابن قیم- صفحه190.
4) الوابل الصیب- صفحه 187.
5) جلاء الافهام فی صلاة والسلام علی خیرالانام، ابن قیم- صفحه 207.
6) منبع سابق.
7) صحیح مسلم (1/306).
8) الوابل الصیب - صفحه 191.(برای ادعای خود دلایلی نیز آورده است). خداوند تبارک وتعالی درچهار مکان ازآیات قرآن کریم برمبارک بودن آن تصریح فرموده اند: 
«وَهَذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ»(انعام 92) یعنی: و اين ‏كتاب مبارکی است كه ما آن را فرو فرستاديم.
«وَهَذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ»(انعام 155) یعنی: و اين  كتاب مبارکی است كه ما آن را نازل كرديم پس از آن پيروى كنيد و پرهيزگارى نماييد باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.
«وَهَذَا ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ أَنزَلْنَاهُ أَفَأَنتُمْ لَهُ مُنكِرُونَ»(انبیاء 50) یعنی: و اين [كتاب] كه آن را نازل كرده‏ايم پندى مبارکی است آيا باز هم آن را انكار مى‏كنيد.
«كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ»(ص 29) یعنی: [اين] كتابى مبارك است كه آن را به سوى تو نازل كرده‏ايم تا در [باره] آيات آن بينديشند و خردمندان پند گيرند.
برکات تلاوت قرآن هم دنیوی است هم اخروی.درتوضیح آیه اخیر،امام شنقیطی رحمه الله در مورد " مبارک " می گوید: " یعنی برکات وخیرات فراوان، زیرا درآن خیر دنیا و آخرت وجود دارد. "(1)  

آثارتبرک به ذکر و 