شو و آنان را وعده بده، و وعدۀ شيطان به مردم جز نيرنگ و قريب نيست . 
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً بي گمان تو را بر بندگانم سلطه اي نيست و همين کافي است که پروردگارت حافظ و حمايتگر است. 
خداوند متعال بندگانش را به دشمني شديد شيطان و تلاش او براي گمراه کردنشان آگاه ساخته و مي فرمايد: وقتي که خداوند آدم را آفريد شيطان از سر تکبر و عناد از سجده کردن براي او امتناع ورزيد و با تکبر گفت: (أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا ) آيا براي کسي سجده کنم که او را از گل آفريده اي؟ و شيطان گمان مي برد که به دليل اينکه او از آتش آفريده شده است از آدم بهتر است . و پيشتر بطلان اين قياس از چند جهت بيان شد. 
پس وقتي براي شيطان روشن شد که خداوند آدم را بر او برتري داده است، خطاب به خداوند گفت: (أَرَأَيْتَكَ هَـذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إَلاَّ قَلِيلاً) به من بگو: آيا اين همان کسي است که او را بر من ترجيح داده و گراهي داشته اي؟ جاي تعجب است اگر مرا تا روز قيامت زنده بداري فرزندان او را آنان را نابود مي کنم و گمراهشان خواهم کرد. مگر تعداد اندکي از آنان. شيطان پليد دانست که حتماً	 از ميان فرزندان او کساني خواهند بود که با وي دشمني مي ورزند و از فرمانش سرپيچي مي کنند. 
خداوند هب شيطان فرمود: (اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ) برو، هر کس از آنان از تو پيروي کند، و تو را بر پروردگار و کار ساز حقيقي اش ترجيح دهد، (فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا) بي گمان سزاي همۀ شما جهنم است که برايتان آماده شده است و سزاي اعمالتان را در آن به طور کامل خواهيد ديد. 
سپس خداند شيطان را دستور داد [اين دستور يک دستور تقديري است نه شرعي] تا براي گمراه کردن بندگان هر چه مي تواند انجام بدهد، و فرمود (وَاست،زِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ) و هرکس از آنان را که مي تواني با نداي خود از راه بدر کن و بترسان و خوار بگردان. و در اين هر دعوت  دهنده اي به سوي گناه داخل است. (وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ) و لشکر سواره و پياده را بر سرشان بشوران و بتازان. و در اين راه هر پياده و سواري که به سوي معصيت و نافرماني خدا [در حرکت است] داخل مي باشد، و کسي که براي انجام گناه ، پياده در حرکت است يا سوار است و پيش مي رود، از لشکر يا پياده يا سوارۀ شيطان است. و منظور اين است که خداوند بندگان را با اين دشمن آشکار مورد آزمايش قرار مي دهد، و دشمني که با سخنان و کارهايش آنان را به نافرماني خدا فرا مي خواند (وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ ) و در اموال و فرزندان با آنان شريک شو و اين شامل هر گناهي است که متعلق به فرزندان و اموالشان مي شود، از قبيل ندادن زکات و کفاره و عدم پرداخت حقوق واجب و عدم تربيت فرزندان بر کار خير، و ترک شر، و گرفتن مال ديگران به ناحق، يا قراردادن و خرج کردن آن در جايي که حق آن نيست، يا ثروت اندوزي از راههاي نامشروع و شغلهاي نادرست. همۀ موارد مذکور در اين باب داخل اند. 
بسياري از مفسران گفته اند: اگر هنگام خوردن غذا و آب و هنگام آميزش با همسر اسم خدا برده نشود شيطان در اموال و فرزندان آدمي مشارکت مي جويد. هر گا ه در اين کارها اسم خدا را نبرد شيطان با و شريک مي شود و همانطور که در حديث آمده است. 
(وَعِدْهُمْ ) و به آنان وعده بده، وعده هايي که به ظاهر آراسته و فريبنده اند، اما حقيقتي ندارند. بنابراين فرمود: (وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا ) و شيطان به آنان جز فريب وعده نمي دهد. يعني و عده هاي باطل و نابود شدني به آنان مي دهد، مانند اينکه گناهان و عقايد فاسد را برايشان زيبا جلوه مي دهد و به آنان و عده مي دهد که اگر اين کارها را بکنند پاداش خواهند داشت، چون آنها گمان مي برند که بر حق هستند. 
و خداوند متعال فرموده است: (الشيطان يعدکم الفقر و يامرکم بالفحشا و الله يعدکم مغفره منه و فضلا) شيطان شما را به فقر و تنگدستي تهديد مي کند، و شما را به زشتي ها فرمان مي دهد و خداوند به شما وعدۀ آمرزش از جانب خود و وعدۀ فضل (و بخشش مي دهد. 
و چون خداوند از آنچه شيطان مي خواهد با بندگان انجام دهدف خبر داد، چيزي را که به وسيلۀ آن مي توان از فتنۀ شيطان در امان بود و آن همان بندگي خدا و ايمان آوردن و توکل بر اوست ، بيان نمود فرمود: (إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ) بي گمان تو هيچ تسلطي بر بندگانم نداري، بلکه چنانچه عبودت و بندگي او را  انجام دهند خداوند هر شري را از آنها دور مي نمايد ، و آنان را ازشيطان رانده شده در امان مي دارد، و پشتيبان آنان خواهد بود (وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً ) و کافي است که پروردگارت حافظ و پشتيبان (آنان) است،  او کسي را حفاظت و پشتيباني مي نمايد که بر وي توکل کند و آنچه را که خداوند او را به انجام آن دستور داده است، انجام دهد.رَّبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا پروردگارتان آن [خدايي] است که کشتيها را در دريا برايتان روان مي کند تا از فضل او بجوييد، بي گمان  او [نسبت] به شما مهربان است. 
وَإِذَا مَسَّكُمُ الْضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الإِنْسَانُ كَفُورًا و هنگامي که در دريا سختي ها به شما رسد، جز خدا همۀ کساني که به فرياد مي خوانيد از نظرتان ناپديد مي گردند، اما وقتي که [خدا] شما را برهاند و به خشکي برساند روي مي گردانيد و انسان [يک موجود بسيار] ناسپاس است. 
أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ وَكِيلاً آيا ايمن شده ايد از اينکه شما را در گوشه اي از خشکي در زمين فرو ببرد، يا طوفاني بر شما بفرستد که شما را سنگباران کند؟ آن گاه براي خود کارسازي نمي يابيد. 
أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفا مِّنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِ تَبِيعًا آيا ايمن شده ايد از اينکه شما را به دريا بازگرداند، آن گاه تند بادي بر شما بفرستد، سپس به سبب آنکه کفر ورزيده ايد شما را غرق نمايد؟ آنگاه در اين خصوص [و] در برابر ما [براي خود] بازخواست کننده اي نيابيد. 
خداوند نعمت خود را بر بندگانش يادآور مي شود که کشتيها را برايشان مسخر کرده، و به آنها الهام نموده که چگونه کشتي بسازند، و درياي خروشان و پر تلاطم را برايشان مسخر نموده که کشتي ها در آن حرکت مي نمايند، تا بندگان با سوار شدن بر آن و حمل کالاهاي تجاري خود بر آن، و حمل کالاهاي تجارتي خود بر آن، بهره مند شوند، و اين رحمت و مهرباني 