ر رسد نه لحظه اي از آن پس افتند و نه پيش مي افتند».
خداوند متعال مي فرمايد: )وَلِكُلِّ ُامَّةٍ) و براي هر امتي پيامبري است ، (رَّسُولٌ ) پيامبري بوده است که آنها را به سوي توحيد و دين فرامي خواند (فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ) و چون پيامبرشان با نشانه هاي روشني پيش آنان آمد، برخي وي را تصديق کردند و برخي تکذيب . پس خداوند به انصاف و دادگري ميان آنان داوري مي نمايد؛ مومنان را نجات داده و تکذيب کنندگان را هلاک مي سازد. (وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ) و ستمي بديشان نمي شود. زيرا قبل از فرستادن پيامبران و اتمام حجت بر آنان عذاب داده نمي شوند. يا بدون گناه و ارتکاب جرم عذاب بر آنان فرود نمي آيد. پس کساني که تو را تکذيب مي کنند بايد از تشابه با امت هاي هلاک شده بترسند، چرا که به عذابي گرفتار خواهند شد که انها بدان گرفتار شدند. 
و عقوب را دير نپندارند و بگويند: (و مَتَى هَـذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ) اگر راست مي گوييد اين وعده کي خواهد آمد؟ اين ستمي است که آنها مرتکب شدند، آنگاه که از پيامبر (ص) خواستند قيامت و عذاب را بياورد، در حالي که مي دانستند هيچ چيزي در اختيار و نيست، بلکه فقط رساندن و بيان کردن براي مردم بر او واجب است. 
و اما آمدن روز حساب ، و فرود آوردن عذاب بر آنها از جانب خداست، و زماني که مدت تعيين شده از سوي خدا فرا رسد بر آنان فرود مي آيد، و هرگاه آن وقت طبق حکمت الهي بيايد نه لحظه اي از آن پس مي افتند و نه لحظه اي از آن پيشي مي گيرند. پس تکذيب کنندگان از شتاب ورزيدن بپرهيزند زيرا آنان در آمدن عذاب خدا عجله دارند و شتاب مي ورزند اما هرگاه فرود بيايد عذاب او از گروه مجرمان برگردانده نمي شود. بنابراين مفرود:  قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ بگو: «به من بگوييد: اگر عذاب او (= خداوند) شبانگاه يا در روز به سراغ شما بيايد گناهکاران به خاطر چه چيز براي فرا رسيدن آن شتاب دارند؟
أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُم بِهِ آلآنَ وَقَدْ كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ سپس آيا وقتي که تحقق يابد به آن ايمان مي آوريد؟ آيا تاکنون (ايمان مي آوريد) در حالي که براي فرا رسيدن آن شتاب مي ورزيديد؟
(ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذُوقُواْ عَذَابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ) سپس به ستمکاران گفته مي شود: «عذاب جاودانه را بچشيد، آيا جز در برابر کارهايي که مي کرديد کيفر داده مي شويد».
خداوند متعال مي فرمايد: (قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا) بگو: به من بگوييد اگر عذاب خداوند به هنگام خوابتان در شب يا روز و به هنگام بي خبري تان بيايد، ( مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ). اين گناهکاران به خاطر چه چيز براي فرا رسيدن آن شتاب دارند؟يعني اين چه بشارتي است که در ان شتاب مي کنند؟ و براي فرا رسيدن چه عذابي شتاب مي ورزند؟
(أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُم بِهِ) سپس، آيا وقتي که (عذاب بر شما) تحقق يافت به ان ايمان مي اوريد؟ بايددانست که ايمان آوردن به هنگام فرا رسيدن عذاب فايده اي ندارد. و در حالي که ادعا مي کرند آنها ايمان آورده اند از روي سرزنش و توبيخ به آنها گفته مي شود( آلآنَ ) آيا اکنون و در حالت سختي و دشواري ايمن مي آوريد؟ (وَقَدْ كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ (و حکمت خداوند در ميان بندگانش اين گونه جاري است که اگر آنها قبل از وقوع عذاب به سوي او باز گردند آنان را مي آمرزد. همانطور که خداوند متعال در مورد فرعون آنگاه که داشت غرق مي شد، مي فرمايد (قال امنت انه لا اله الا الذي ءامنت به بنو اسرائيل و انا من المسملين) فرعون گفت: ايمان آوردم که هيچ معبود بر حقي نيست جز خدايي که بني اسراييل به او ايمان آورده اند، و من از مسلمانان هستم، اما خداوند به او گفت (ءآلن قد عصيت قبل و کنت من المفسدين) آيا اکنون ايمان مي آوري حال آنکه قبلاً سرپيجي کردي و از تباهکاران بودي؟ و خداوند متعال فرموده است: (فلم يک ينفعه ايمنهم لما راواباسنا سنت الله التي قد خلت في عباده). پس ايمانشان به آنان فايده اي نداد آنگاه که عذاب ما را ديدند. اين قانون خداست که (از قديم) در ميان بندگانش جاري گشته است. 
و در اينجا فرمود: (أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُم بِهِ آلآنَ) سپس، آيا وقتي که عذاب تحقق يابد به آن ايمان مي آوريد و ادعاي ايمان مي کنيد؟ حال آنکه ( وَقَدْ كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ) براي فرا رسيدن آن شتاب مي ورزيديد؟ پس اين چيزي است که خود انجام داديد و اين چيزي است که براي آمدنش شتاب ورزيديد. 
(ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ) سپس در روز قيامت به ستمکاران که سزاي اعمالشان به طور کامل دريافت کردند گفته مي شود: ( ذُوقُواْ عَذَابَ الْخُلْدِ) عذابي بچشيد، که شما در آن هميشه مي مانيد، و يک لحظه از شما دور نمي شود. (هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ) آيا جز در برابر کارهايي که انجام مي داديد از قبيل کفر و تکذيب و گناهان کيفر داده مي شويد».وَيَسْتَنبِئُونَكَ أَحَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَمَا أَنتُمْ بِمُعْجِزِينَ و از تو مي پرسند: «آيا آن (وعده) راست است؟ » بگو: «آري! سوگند به پروردگارم که آن راست است و شما نمي توانيد خدا را درمانده کنيد»
وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَأَسَرُّواْ النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ الْعَذَابَ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ و اگر هر کسي که ستم کرده است آنچه را که در زمين است در اختيار داشت آن را براي نجات خود مي پرداخت. و چون عذاب خدا را ببينند آهسته و پنهاني اظهار ندامت مي کنند و در ميان آنان به دادگري داوري مي گردد، و بديشان ستمي نمي شود. 
أَلا إِنَّ لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَلاَ إِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ آگاه باشيد آنچه که در آسمانها و زمين است از آن خداست. آگاه باشيد که وعدۀ خداوند حق  است ولي بيشتر آنان نمي دانند
هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ. اوست که زنده مي کند و مي ميراند، و به سوي او باز گردانده مي شويد. 
خداوند متعال به پيامبرش (ص) مي فرمايد: (وَيَسْتَنبِئُونَكَ أ) و تکذيب کنندگان از روي خيره سري و مخالفت ورزيدن از و مي پ، نه براي اينکه مسئله روشن شود و راه يابند.( َحَقٌّ هُوَ ) که آيا محشور شدن بندگان و برانگيختن شدن آنها پس از مرگشان و در روز قيامت، و جزا داده شدن بندگان بر حسب اعمالشان ؛ اگر کار نيک انجام داده باشند پاداش نيک دريافت کنند و اگر کار بد انجام داده باشند پاداش بد، راست است؟ (قُلْ ) بر راست بودن آن سوگند ياد کن، و با استدلال واضح به آنان بگو: (إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ ) آري! سوگند به پروردگارم که آن راست است و هيچ ش