 href="w:html:644.xml">آیه 1 الي 60</a><a class="folder" href="w:html:671.xml">آیه 61 الي 109</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:645.txt">آيه 4-1</a><a class="text" href="w:text:646.txt">آيه 6-5</a><a class="text" href="w:text:647.txt">آيه 8-7</a><a class="text" href="w:text:648.txt">آيه 10-9</a><a class="text" href="w:text:649.txt">آيه 11</a><a class="text" href="w:text:650.txt">آيه 12</a><a class="text" href="w:text:651.txt">آيه 14-13</a><a class="text" href="w:text:652.txt">آيه17-15</a><a class="text" href="w:text:653.txt">آيه 18</a><a class="text" href="w:text:654.txt">آيه 21-19</a><a class="text" href="w:text:655.txt">آيه 23-22</a><a class="text" href="w:text:656.txt">آيه 24</a><a class="text" href="w:text:657.txt">آيه 26-25</a><a class="text" href="w:text:658.txt">آيه 27</a><a class="text" href="w:text:659.txt">آيه 30-28</a><a class="text" href="w:text:660.txt">آيه 33-31</a><a class="text" href="w:text:661.txt">آيه 36-34</a><a class="text" href="w:text:662.txt">آيه 41-37</a><a class="text" href="w:text:663.txt">آيه 44-42</a><a class="text" href="w:text:664.txt">آيه 45</a><a class="text" href="w:text:665.txt">آيه 46</a><a class="text" href="w:text:666.txt">آيه 49-47</a><a class="text" href="w:text:667.txt">آيه 52-50</a><a class="text" href="w:text:668.txt">آيه 56-53</a><a class="text" href="w:text:669.txt">آيه 58-57</a><a class="text" href="w:text:670.txt">آيه 60-59</a></body></html>بسم الله الرحمن الرحيم
داراي 109 آيه و مكي است.
آيه ي 4-1
الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ  الف – لام – را اين آيات كتاب حكمت آميز است. 
أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَـذَا لَسَاحِرٌ مُّبِينٌ  آيا براي مردم شگفتي آور است كه به مردي از خودشان وحي نموديم كه مردمان را بترسان، و مؤمنان را مژده بده كه آنان نزد پروردگارشان پيشنة راستين دارند؟ كافران گفتند: «بي گمان اين جادوگر آشكاري است»
خداوند متعال مي فرمايد: « الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ» اين است آيات كتاب حكمت آميز، و آن قرآن است كه مشتمل بر حكمت و احكام است، و آيات آن بر حقايق ايماني و اوامر و نواهي شرع دلالت مي نمايد، و بر همة امت واجب است آن را بپذيرند و از آن فرمان برند. 
با وجود اين بيشتر آنان روي گرداندند، و آن را درك نكردند. بنابراين تعجب نمودند: « أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ» كه به مردي از خودشان وحي نموديم تا مردمان را از عذاب خدا بيم دهد، و از عذاب الهي بترساند، و آنان را به آيات  الهي يادآور شود. « وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ» و كساني را كه ايمان راستين آوردند مژده بده كه به خاطر كارهاي شايسته و راستيني كه از پيش فرستاده اند براي آنان نزد پروردگارشان پاداشي كامل و نيك است. پس كافران از اين مرد بزرگ تعجب كردند، تعجبي كه آنها را واداشت تا به او كفر ورزند. « قَالَ الْكَافِرُونَ» و كافران در مورد او گفتند: « إِنَّ هَـذَا لَسَاحِرٌ مُّبِينٌ» بي گمان اين جادويش آشكار است و به ادعاي آنها بر هيچ كس پوشيده نيست. و اين به خاطر بي خردي و عنادشان بود، زيرا تعجب كردند كه هيچ جاي تعجب و شگفتي نداشت، بلكه بايد از ناداني و عدم شناخت آنها نسبت به منافعشان در شگفت بود. 
چگونه به اين پيامبر بزرگوار ايمان نياوردند، پيامبري كه خداوند او را از ميان آنان مبعوث نمود وا و را به خوبي مي شناختند، اما دعوتش را نپذيرفتند و براي باطل كردن و از بين بردن دينش كوشيدند؟ ولي خداوند نور خويش را كامل مي گرداند گرچه كافران دوست نداشته باشند. 
إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الأَمْرَ مَا مِن شَفِيعٍ إِلاَّ مِن بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ پروردگار شما خداوندي است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، آن گاه آن گونه كه شايستة شكوه اوست بر عرش بلند و مرتفع گرديد، (و) كار (هستي) را تدبير مي كند، هيچ شفاعت كننده اي نيست مگر پس از اجازة او، اين است خداوند پروردگارتان. پس از او بترسيد، آيا پند نمي پذيريد؟ 
إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ بازگشت همة شما به سوي اوست، اين وعدة راستين خداوند است، او آفرينش را آغاز مي كند، سپس آن را باز مي گرداند تا كساني را كه ايمان آورده و كردار شايسته انجام داده اند به دادگري پاداش دهد، و اما كساني كه كفر ورزيده اند شرابي از آب داغ و سوزان دارند و داراي عذابي دردناك هستند، به سبب آنكه كفر مي ورزيدند. 
خداوند متعال با بيان ربوبيت و الوهيت و عظمت خويش مي فرمايد: (إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ) بي گمان پروردگار شما خداوندي است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد. هر چند كه او مي تواند آن را در يك لحظه بيافريند، اما چون در اين حكمتي بود و در كارهايش مهربان است چنين كرد. و از جمله حكمت الهي در آفرينش آسمانها و زمين اين است كه آن را به حق و براي حق آفريد، تا از طريق نامها و صفاتش شناخته شود و تنها او عبادت گردد. 
( ثُمَّ ) پس از آفرينش آسمانها و زمين، (اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ) آن گونه كه شايسته و مناسب شكوه و عظمت اوست بر عرش بند و مرتفع گرديد. ( يُدَبِّرُ الأَمْرَ ) كار جهان بالا و پايين را مي گرداند و تدبير مي كند؛ مي ميراند و زنده مي نمايد، و روزي فرو مي فرستد، و روزها را ميان مردم مي گرداند، گاه به سود برخي و گاه به زيان برخي ديگر، و زيان را از آسيب ديدگان دور مي كند، و خواستة جويندگان را اجابت مي نمايد.
پس انواع تدابير از جانب اوست، و همة خلق در برابر قدرت او سر تسليم فرود آورده، و در برابر عظمت و فرمانروايي اش فروتن اند. (مَا مِن شَفِيعٍ إِلاَّ مِن بَعْدِ إِذْنِهِ) هيچ شفاعت كننده اي نيست مگر (اينكه) پس از اجازة او (به شفاعت بر مي خيزد)، پس هيچ مخلوقي اقدام به شفاعت نمي نمايد گرچه از برترين مخلوقات باشد، مگر اينكه خدا به وي اجازه بدهد. و او جز به كسي كه از وي راضي و خشنود است اجازه نمي دهد. و شفاعت كردن را جز براي مخلصان و يكتاپرستان نمي پسندد. 
(ذَلِكُمُ ) كسي كه چنين است (اللّهُ رَبُّكُمْ) خداوند، پروردگارتان است. او خداوندي است داراي صفات الوهيت كه همة صفات كمال را در بر دارد، و داراي صفت ربوبيت كه همه ي صفات افعال را در بر دارد. ( فَاعْبُدُوهُ ) پس همه عبادتها را تنها براي او انجام دهيد و فقط او را بپرستيد. (أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ) آيا پند نمي پذيريد و نشانه ها و دلايلي را كه بر اين دلالت مي نمايند او يكتاست و معبود ستوده و داراي عظمت و بخشش است به ياد نمي آوريد؟
پس از آنكه خداوند متعال حكم تقديري خويش را بيان كرد كه تدبير عام و فراگير 