َ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ؛ و به  او اسحاق  و يعقوب  را بخشيديم  و همگي  را هدايت  کرديم   و نوح  را  پيش ، از اين  هدايت  کرده  بوديم  و از فرزندان  ابراهيم  داود و سليمان  و  ايوب  و يوسف  و موسي  و هارون  را هدايت  کرديم   و نيکوکاران  را اين   گونه  جزادهيم.
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى وَعِيسَى وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِّنَ الصَّالِحِينَ؛ و زکريا و يحيي  و عيسي  و الياس  ، که  همه  از صالحان  بودند.
وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلاًّ فضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ؛ و اسماعيل  و اليسع  و يونس  و لوط ، که  همه  را بر جهانيان  برتري  نهاديم.
وَمِنْ آبَائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ وَاجْتَبَيْنَاهُمْ وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ؛ و از پدرانشان  و فرزندانشان  و برادرانشان  بعضي  را هدايت  کرديم  ، و  ايشان  را برگزيديم  و به  راه  راست  راه  نموديم.
ذَلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ؛ اين  است  هدايت  خدا  هر که  را از بندگانش  خواهد بدان  هدايت  مي  کند  واگر، شرک  هم  آورده  بودند اعمالي  را که  انجام  داده  بودند نابود مي  گرديد.
أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـؤُلاء فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُواْ بِهَا بِكَافِرِينَ؛ اينان  کساني  هستند که  به  آنها کتاب  و فرمان  و نبوت  داده  ايم   اگر  اين قوم  بدان  ايمان  نياورند قوم  ديگري  را بر آن  گمارده  ايم  که  انکارش   نمي  کنند.
أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُل لاَّ أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرَى لِلْعَالَمِينَ؛ اينان  کساني  هستند که  خدا هدايتشان  کرده  است  ، پس  به  روش  ايشان   اقتداکن   بگو : هيچ  پاداشي  از شما نمي  طلبم  ، اين  کتاب  جز اندرزي  براي   مردم جهان  نيست.
وقتي که خداوند از بنده و خليل خود ابراهيم عليه السلام و از علم و شکيبايي و دعوت در راه خدا را که به او ارزاني داشته بود، سخن به ميان آورد، ذکر نمود که خداوند چه نژاد صالح و نسل پاکيزه اي به او عطا  کرد و وي را بدان وسيله اکرام نمود، و اينکه خداوند برگزيدگان خلق را از نسل او قرار داده است. و از اين فضيلت عظيم و کرامت بي نظير که شبيه و مانندي براي آن نيست. پس فرمود:« وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ» و به ابراهيم اسحاق و يعقوب را داديم.
يعقوب فرزند اسحاق بودکه اسرائيل هم نام داشت. يعقوب پدر ملتي است که خداوند آن را بر جهانيان برتري داده بود. « کُلّاً» هرکدام از اين دو را « هَدَينَا» در علم و عمل به راه راست هدايت کرديم. « وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ» و نوح را پيشتر هدايت کرديم، و هدايت  او بالاترين نوع هدايت است که جز تعدادي از مردم در جهان به آن دست نيافته اند، و آنان پيامبران اولوالعزم هستند که نوح يکي از آنها است. « وَمِن ذُرِّيَّتِهِ» و احتمال دارد که ضمير در کلمه « ذُرّيتِهِ» به نوح برگردد، چون نوح نزديکترين اسم به ضمير است، و چون خداوند همراه با کساني که نام برده لوط را نيز ذکر کرده است که از فرزندان نوح مي باشد نه از فرزندان ابراهيم ، زيرا لوط برادر زاده ابراهيم است. و احتمال دارد که ضمير به ابراهيم برگردد، چون سياق جمله براي تمجيد از ابراهيم  است. و لوط گرچه از نسل ابراهيم نيست اما از جمله کساني است که به دست ابراهيم ايمان آورد. پس فضيليتي که به دست ابراهيم ايمان آورد. پس فضيلتي که از طريق ايمان آوردن لوط به دست ابراهيم عايد حضرت خليل مي گردد بزرگتر و ارزشمندتر از آن فضيلتي است که لوط تنها فرزند او باشد نه چيز ديگري. « َداوُودَ وَسُلَيْمَانَ» داود و پسرش سليمان، « وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ» و ايوب، و يوسف پسر يعقوب، « وَمُوسَى وَهَارُونَ» و فرزندان عمران، « وَکَذِلِکَ» و همانگونه که نسل ابراهيم خليل عليه السلام را به دليل اينکه پروردگارش را به بهترين شيوه  عبادت کرده بود و به نحو احسن به مردم سود رسانده بود، هدايت و اصلاح نموديم، « نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ» همانگونه نيز نيکوکاران را پاداش مي دهيم و از آنان نام نيک و نسل صالح برجاي مي گذاريم.
« وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى» و زکريا و يحيي که پسرش بود، « وَعِيسَى» و عيسي پسر  مريم، « وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِّنَ الصَّالِحِينَ» و الياس، که همگي از صالحان و شايستگان بوه و  اخلاق و اعمال و علوم شايسته اي داشته و رهبر و پيشواي صالحان بودند. « وَإِسْمَاعِيلَ» و اسماعيل پسر ابراهيم ، پدر ملت عرب که برترين ملتها است، و پدر برترين فرزندان آدمي يعني محمد (ص) « َيُونُسَ» و يونس فرزند متي، « وَلُوطًا» و لوط فرزند هاران، برادر ابراهيم، « وَكُلاًّ» و هريک از اين انبياء و پيامبران را، « فضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ» بر جهانيان برتري داديم. و معيار برخورداري از درجات و رتبه هاي برتر چهار چيز است که خداونده بيان نموده است:« وَمَن يطِعِ اللَّهَ والرَّسُولَ فَأُولَئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنعَمَ اللَّهُ عَلَيهِم مِّنَ النَّبِيئّنَ وَالصِّدِيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّلِحِينَ» و هرکس از خدا و پيامبرش پيروي نمايد، پس او با کساني خواهد بود که خداوند بر آنها انعام کرده است، از پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان. پس ايشان در بالاترين رتبه قرار دارند، و اين دسته از پيامبران به طور مطلق برترين پيامبران هستند. زيرا پيامبراني که خداوند سرگذشت آنها را در قرآن بيان کرده است بدون شک از پيامبراني که خداوند سرگذشت آنان را بيان نکرده است، برترند. « وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ» و از برادران و نسل  ايشان عده اي را هدايت کرديم، « وَاجْتَبَيْنَاهُمْ»  و آنان را برگزيديم، « وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ» و آنان را به راه راست هدايت کرديم، « ذَلِکَ» اين هدايت، « هُدَى اللّهِ» هدايت خدا است که هدايتي جز آن وجود ندارد. « يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ» هرکس از بندگانش را که بخواهد بدان هدايت مي نمايد، پس هدايت را از او طلب کنيد، زيرا اگر خداوند شما را هدايت نکند هدايت  کننده اي نخواهيد داشت. و افراد مذکور از جمله کساني هستند که خداوند هدايت آنان را خواسته است.
« وَلَوْ أَشْرَكُواْ» و اگر فرضا شرک مي ورزيدند، « لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ» هر آنچه را که کرده بودند از دستشان مي رفت. زيرا شرک، عمل را نابود و ضايع مي گرداند، و باعث خلودِ در جهنم مي شود. پس وقتي که اين برگزيدگان اگر شرک بورزند که هرگز چنين نمي شود و از آنان بعيد است اعمالشان هدر و ضايع گردد، ديگران به طريق اولي اعمالشان ضايع خواهد شد. 
« أُوْلَـئِكَ» اين افراد مذکور، « الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَد