اْ» خداوندي که خلاف وعده نمي کند و راستگوترينِ راستگويان است، کساني را که به او و کتابها و پيامبرانش و روز قيامت ايمان آورده اند، « وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ» و کارهاي شايسته از قبيل انجام واجبات و مستحبات انجام داده اند، به آمرزش گناهان وعده داده است؛ گناهانشان را عفو مي کند و آنان را به پاداشي نايل مي گرداند که جز خدا کسي آن را نمي داند:
«فَلا تَعلَمُ نَفسُُ مَّآ أُخفِي لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعينِِ جُزَآءُ بِمَا کَانُوا يعمَلُونَ» هيچ کس نمي داند به پاس آنچه انجام مي دادند چه چيز از نعمت هايي که روشني بخش ديدگان است براي آنان پنهان شده است.
« وَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا» و کساني که کفر ورزيدند و آيات ما را که بر حقِ آشکار دلالت نموده و حقايق را آشکار مي نمايند، تکذيب کردند. « أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ» اينان ياران دوزخند و مانند دوستي که همواره با رفيق و دوستش مي باشد با دوزخ همراهند.يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ؛ اي ، کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، از نعمتي  که  خدا به  شما ارزاني  داشته   است  ياد کنيد : آنگاه  که  گروهي  قصد آن  کردند تا بر شما دست  يابند و  خدا دست  آنان  را از شما کوتاه  کرد  از خدا بترسيد  و مؤمنان  بر خدا  توکل  مي کنند.
خداوند بندگان مومن خود را به نعمت هاي بزرگش ياد آور شده، و آنان را تحريک مي نمايد تا نعمت هاي الهي را با قلب و زبان به ياد آورند، و اينکه آنان همانطور که کشتن دشمنان و به غنيمت گرفتن اموال آنها و اسير کردنشان را نعمتي بزرگ مي شمارند،  اين را نيز نعمتي بزرگ بدانند که خداوند دست دشمنان را از آنان کوتاه نموده و دسيسه هايشان را به خودشان باز گرداند.
زيرا دشمنان تصميم به انجام کاري گرفتند، و گمان بردند توانايي انجام آن را دارند، پس آنان به هدف خود که  همانا ضربه زدن به مومنان بود، نرسيدند، و اين همان ياري خداست براي بندگان مومن و شايسته اش، و بايد سپاس خدا را بر  اين نعمت بزرگ به جاي آورند، و او را پرستش نمايند و همواره او را ياد کنند، و اين شامل هرکسي است که درصدد باشد با مومنان بدي کند؛ اعم از کافر و منافق و شورشگر، و خداوند شر همه آنها را از مسلمين دور کند.
سپس خداوند آنها را به انجام چيزي دستور داد که از آن براي پيروز شدن بر دشمنان خود، و در همه کارهايشان کمک  بگيرند. پس فرمود:« وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» و مومنان بايد به منظور جلب منافع ديني و دنيوي خود بر خدا توکل کنند، و قدرت و حرت خود را ناچيز دانسته و به آن توجهي ننمايند، و در کسب آنچه دوست دارند به خدا اعتماد کنند. و توکل بنده برحسب ايمانش است، و به اتفاق همه اهل فن توکل از واجبات قلب است.وَلَقَدْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَآئِيلَ وَبَعَثْنَا مِنهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا وَقَالَ اللّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاَةَ وَآتَيْتُمُ الزَّكَاةَ وَآمَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَلأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ ؛ خداوند از بني  اسرائيل  پيمان  گرفت  و از ميان  آنان  دوازده  نقيب ، برانگيختيم   و خدا گفت  : اگر نماز بخوانيد و زکات  بدهيد و به   پيامبران  من  ايمان  بياوريد و ياريشان  کنيد و به  خدا قرض  الحسنه  بدهيد ،  من  با شمايم  بديهايتان  را مي  زدايم  و شما را به  بهشتهايي  داخل  مي  کنم   که  در آن  نهرها روان  باشد  و هر کس  از شما که  از آن  پس  کافر شود راه   راست  را گم  کرده است.
فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ وَلاَ تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىَ خَآئِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمُ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ؛ و اهل  کتاب  جز اندکي  از آنها چون  پيمانشان  را شکستند ، لعنتشان  کرديم  ودلهايشان  را سخت  گردانيديم   کلمات  را از معني  خود منحرف  مي  سازند  و از آن  پند که  به  ايشان  داده  شده  بود بهره  خويش  فراموش  کرده  اند  و  همواره  از کارهاي  خائنانه  شان  آگاه  مي  شوي   عفوشان  کن  و از گناهشان  در  گذر که  خدا نيکو کاران  را دوست  مي  دارد.
خداوند متعال خبر مي دهد که از بني اسرائيل پيمان موکد و محکم گرفت. و صفت و کيفيت پيمان، و پاداش آنها را اگر بدان وفا کنند بيان کرد، و سزاي گناهشان را در صورتي که پيمان شکني کنند ذکر نمود. سپس بيان کرد که آنها به پيمان و عهد خود وفا نکردند. و سزايي را که خداوند به سبب پيمان شکني به آنها مي دهد، بيان کرد. پس فرمود:« وَلَقَدْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَآئِيلَ» و خداوند پيماني موّکد و محکم از بني اسراييل گرفت.
« وَبَعَثْنَا مِنهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا» و دوازده رئيس و سردار از ميان آنها تعيين کرديم تا هر رئيسي ناظر بر زير دستان خود باشد و آنها را بر انجام کارهايي که به آن دستور داده شده اند تحريک کند، و از آنها بخواهد که وظيفه خود را انجام دهند و آنان را بدان سمت و سو فرا بخواند.
« وَقَالَ اللّهُ» و خدوند به پيغمبراني که مسئوليت را بر دوش گرفت بودند، فرمود:« إِنِّي مَعَكُمْ» بدون شک من با شما هستم. يعني شما را ياري و کمک مي کنم، و به اندازه زحمت و تلاشي که مبذول مي داريد، شما را ياري خواهيم کرد.
سپس خداوند پيماني را که از آنها گرفته بود بيان داشت و فرمود:« لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاَةَ» اگر نماز را در ظاهر و باطن برپا داريد، و چيزهايي را که در نماز لازم است بطور شايسته انجام دهيد، و بر نماز مداومت داشته باشيد، « وَآتَيْتُمُ الزَّكَاةَ» و زکات اموال خود را به مستحقان بپردازيد، « وَآمَنتُم بِرُسُلِي» و به همه پيامبرانم که برترين و کاملترين آنان محمد(ص) است ايمان بياوريد، « وَعَزَّرْتُمُوهُمْ»  و آنان را بزرگ بداريد، و آنچه از احترام و اطاعت براي آنان لازم است به جاي آوريد.
« وَأَقْرَضْتُمُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا» و صادقانه و مخلصانه از درآمد پاک و حلال صدقه بدهيد، و نيکوکاري کنيد. پس هرگاه اين کارها را انجام داديد« لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَلأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ» از گناهانتان در مي گذرم و شما را وارد باغهايي از بهشت مي نمايم که رودها از زير درختان آن روان است. 
پس خداوند امري محبوب که بهشت و نعمتهاي آن است به آنان م