لاَّتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُواْ دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلاَئِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلاَبِكُمْ وَأَن تَجْمَعُواْ بَيْنَ الأُخْتَيْنِ إَلاَّ مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا  ؛ مادرانتان  و دخترانتان  و خواهرانتان  و عمه  هايتان  و خاله  هايتان  و، دختران  برادران  و دختران  خواهرانتان  و زناني  که  شما را شير داده  اند و خواهران شيريتان  و مادران  زنانتان  بر شما حرام  شده  اند  و دختران   زنانتان  که  درکنار شما هستند ، هر گاه  با آن  زنان  همبستر شده  ايد بر شما  حرام  شده  اند ولي  اگر همبستر نشده  ايد ، گناهي  مرتکب  نشده  ايد  و نيز  زنان  پسراني که  از پشت  شما هستند بر شما حرام  شده  اند  و نبايد دو  خواهر را در يک زمان  به  زني  گيريد ، مگر آنکه  پيش  از اين  چنين  کرده   باشيد  هر آينه  خدا آمرزنده  و مهربان  است.
وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاء إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ كِتَابَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاء ذَلِكُمْ أَن تَبْتَغُواْ بِأَمْوَالِكُم مُّحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَاضَيْتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ؛ و نيز زنان  شوهر دار بر شما حرام  شده  اند ، مگر آنها که  به  تصرف  شما، درآمده  باشند  از کتاب  خدا پيروي  کنيد  و جز اينها ، زنان  ديگر هر  گاه در طلب  آنان  از مال  خويش  مهري  بپردازيد و آنها را به  نکاح  در آوريد  نه  به  زنا ، بر شما حلال  شده  اند  و زناني  را که  از آنها تمتع  مي  گيريد  واجب  است  که  مهرشان  را بدهيد  و پس  از مهر معين  ، در قبول  هر چه  هر  دو بدان  رضا بدهيد گناهي  نيست   هر آينه  خدا دانا و حکيم  است.
اين آيات شريفه مشتمل بر بيان حرمت ازدواج با زناني است که به واسطه نسب، رضاع، خويشاوندي از راه پيوند زناشويي، و جمع کردن حرام اند. همچنين اين آيات مشتمل بر بيان آن دسته از زناني است که نکاح آن حلال است. اما زناني که به واسطه نسب حرام اند، همان هفت تايي هستند که خداوند آنها را بيان کرده است: مادر، که شامل هر زني مي شود که در به دنيا آمدن آدمي نقش واسطه را ايفا کرده باشد از قبيل مادر بزرگ، و مادر مادر بزرگ و.... دختر، و آن کسي است که از تو متولد شده است، خواهران تني و يا خواهري که تنها از پدر است، يا تنها از مادر  است، و عمه  و آن خواهر پدر يا پدر بزرگ است هر اندازه که بالا رود، و خاله و آن خواهر مادر يا خواهر مادر بزرگ است هر اندازه که بالا رود، خواه ارث ببرد يا نبرد، و برادر زاده ها و خواهر زاده ها و فرزندانشان.
اينها به اجماع علما به سبب نسب حرام اند، همان طور که نص آيه شريفه بيان مي کند. و حلال بودن ديگر زنان از اين آيه فهميده مي شود: « وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاء ذَلِكُمْ» و غير از اينها براي شما حلال اند ، مانند دختر عمه و دختر عمو و دختردايي و دخترخاله.
و اما زناني که به سبب شيرخوارگي و رضاع حرام اند، خداوند از ميان آنها مادر و خواهر را بيان کرده است، و با اينکه شير متعلق به مادر نيست، اما حرام قرار داده شده است، زيرا شير متعلق به پدر مي باشد که سبب پديد آمدن آن شده است. پس وقتي پدر بودن و مادر بودن ثابت شد، آنچه که بر اين اصل متفرع مي گردد براي آنان نيز ثابت مي شود، مانند برادران و خواهران، و پدران و مادران و فرزندانشان.
پيامبر (ص) فرمود: « يحرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يحرُمُ مِنَ النَّسبَ» به سبب رضاع حرام مي گردد آنچه که به سبب نَسَب حرام مي شود. پس حرمت از طرف زني که شير مي دهد، و از طرف کسي که شير زني که شير مي دهد، و از طرف کسي که شير از آن اوست، منتشر مي گردد، همان طور که به سبب نسب، خويشاوندان حرام مي گردند. و در رابطه با کودک شيرخوار حرمت فقط به فرزندان او سرايت مي کند،اما به شرطي که پنج بار شير داده شود، و شيرخوردن در دو سال باشد، و بعد از دو سالگي اعتبار ندارد ،همان طور که سنت و حديث اين مطلب را بيان کرده است.
و اما زناني که به سبب خويشاوندي از راه ازدواج حرام هستند، چهار تا مي باشند؛ زنان پدران هر اندازه که بالاتر روند ، خواه ارث ببرند يا محروم شوند. و مادران همسر و مادران مادرانشان. اين سه گروه به محض عقد ازدواج حرام مي گردند. و چهارم، دختر زن که از شوهري ديگر باشد، اين يکي تا وقتي که شوهر با مادرش آميزش نکرده است، حرام نمي شود. همان طور که خداوند متعال فرموده است: «وَرَبَائِبُكُمُ اللاَّتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ اللاَّتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ» و جمهور علما گفته اند: « الَّتِي فِي حُجُورِکُم» دختراني هستند که تحت کفالت و رعايت شما پرورش يافته اند. اين قيد، قيد اغلبيت است زيرا چنين دختراني غالبا با مادرانشان زندگي مي کنند. و گرنه دختر زن حرام است حتي اگر تحت کفالت شوهر پرورش نيافته باشد. اما اين قيد دختراني که تحت کفالت شما پرورش يافته اند دو فايده را مي رساند، يکي اينکه خداوند مردم را به حکمت حرام بودن ازدواج با دختري که تحت کفالت شوهر پرورش يافته است، آگاه نموده و اينکه آن دختر مانند دختر خود انسان است. پس ازدواج با او جايز نيست. دوم اينکه خلوت کردن با دختر زن جايز است چرا که او مانند دختر آدمي است.
و اما زناني که نمي توان آنها را با هم جمع کرد ازدواج با دو خواهر است، و پيامبر(ص) جمع کردن زن با عمه يا خاله اش را حرام کرده است. پس دو زني که با همديگر خويشاوند و محرم هستند، چنانچه يکي مرد فرض شود و ديگري زن و بر يکديگر حرام باشند، جمع کردن آنها حرام است، چون اين کار سبب قطع پيوند خويشاوندي مي گردد.
و از جمله زناني که ازدواج با آنها حرام است، « وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاء» زناني هستند که شوهر دارند، و ازدواج با آنها تا وقتي که در عقد شوهر خود هستند حرام است، و زماني حلال مي شوند که شوهرانشان آنها را طلاق دهند و عده شان تمام شود. « إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ» مگر کنيزاني که اسير کرده ايد، پس وقتي زن کافري اسير شد و شوهر داشت براي مسلمين حلال است، بعد از اينکه مدتي گذشت و مشخص شد که  حامله نيست. اما اگر کنيز شوهرداري فروخته شد يا هديه داده شد، نکاح وي فسخ نمي شود، چون صاحب دوم به جاي صاحب اول است، و چون پيامبر (ص) به بريره اختيار داد.
« كِتَابَ اللّهِ عَلَيْكُمْ» به کتاب خدا پايبند باشيد و آن را راهنمايي خويش قرار دهيد، که در آن شفا و روشنايي است، و حلال و حرام در آن به صورت مشروح بيان شده است. « وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاء ذَلِكُمْ» و هر آنچه که در اين آيه ذکر نشده است براي شما حلال و پاک است، پس حرام محصور و مشخص است، و حلال حد و حصري ندارد و مشخص است و حلال حد و حصري  ندارد و اين لطف و رحمت الهي است که نسبت به بندگان دارد و  امور را براي آنها آسان مي گرد