ته است. همچنين اين حديث را امام بخاري (1/184) و مسلم (397) از ابوهريره رضی الله عنه روايت کرده‌اند.
[3]. صحيح مسلم (540).آداب سلام دادن به خانواده
اگر هنگام شب، رسو‌ل‌الله -صلى الله عليه وسلم- وارد خانه‌اش مي‌شد، طوري سلام مي‌داد که فرد خوابيده، بيدار نشود و کسي که بيدار است صدايش را بشنود[1].

پس هرگاه، کسي وارد خانه‌اش مي‌شود، نبايد با صداي بلند سلام بدهد و باعث اذيت و آزار خانواده‌اش گردد. ببينيد که رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- چقدر مهربان و بزرگوار است و چه خوب، امتش را راهنمايي مي‌کند.
---------------
[1]. مسلم (2055).سلام دادن به اهل کتاب
رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- به اهل کتاب، سلام نمي‌داد. بلکه از آن حضرت -صلى الله عليه وسلم- به ثبوت رسيده است که فرمود:

«لا تبدؤوا اليهودَ ولا النّصاري بالسّلامِ»[1].

(به يهود و نصاري، سلام ندهيد).

پس براي کسي که با يهود و نصاري زندگي مي‌کند، سنت است که به آنها سلام ندهد، در جوابشان بگويد: و عليکم.

روزي رسول‌الله -صلى الله عليه وسلم- از کنار مجلسي که در آن، مسلمان، مشرک، بت‌پرست و يهودي وجود داشت، گذشت و به آنان سلام داد[2].

حکم شرعي هم همين است که هرگاه، مسلمان از کنار جمعي گذشت يا وارد مجلسي شد که در آن، مسلمان و غيرمسلمان، وجود دارد، به آنان سلام بدهد.

و اگر مسلمان، خواست به اهل کتاب، سلام دهد و يا نامه‌اي براي آنان بنويسد، بگويد: السلام على من اتبع الهدي. زيرا هنگامي که رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- به هرقل و تعدادي ديگر از سران کفر، نامه نوشت جمله‌ي فوق را در آغاز نامه‌ها مرقوم فرمود[3].

همچنين در قرآن کريم آمده است که موسي -عليه السلام- به فرعون گفت:

﴿وَالسَّلامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى﴾                       (طه: 47)

«سلام به پيروان حق و هدايت».
-------------------------------------------
[1]. مسلم (2167) و ابود اود (5205) و ترمذي (1602).
[2]. بخاري (133) و مسلم (1798) و احمد (5/203).
[3]. بخاري (7/135) و مسلم (1273).سلام ندادن به گناهکار تا اينکه توبه کند
رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- به کساني که مرتکب گناهي مي‌شدند، نه سلام مي‌داد و نه سلام آنها را پاسخ مي‌گفت. چنانچه با کعب‌بن مالک و دو نفر ديگر که از غزوه‌ي تبوک سرباز زدند، چنين کرد. کعب‌بن مالک -رضي الله عنه- مي‌گويد: من به رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- سلام مي‌دادم ولي نمي‌دانستم که آيا جواب مي‌دهد يا نه؟! و آيا لبهايش را با گفتن سلام، حرکت مي‌دهد يا نه؟[1] و فرد مبتدعي که بدعتش، واضح و آشکار است يا کسي که در دين، چيز جديدي ايجاد کند، همين حکم را دارد.

مسلمان؛ پس از اينکه فرد بدعت‌گزار را نصحيت کرد و از انجام بدعت، برحذر داشت و از عواقب آن، او را ترساند، مي‌تواند با وي قطع رابطه کند، يعني نه به او سلام دهد و نه سلامش را پاسخ گويد.

همچنين کسي که در همسايگي مسجد، زندگي مي‌کند ولي بدون عذر، نماز جماعت را ترک مي‌کند، مي‌توان (بخاطر تنبيه) از سلام دادن و جواب سلام دادن وي، خودداري نمود تا زماني که با جماعت، نماز بخواند.

در حديثي به روايت ابوايوب انصاري -رضي الله عنه- آمده است که رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- فرمود:

«لا يحلُّ لمسلمٍ أن يهجرَ أخاهُ فوقَ ثلاثِ يلتقيانِ فيصدُّ هذا ويصدُّ هذا وخيرُهما الذي يبدأ بالسّلام»[2].

(براي مسلمان، حلال نيست که با برادر مسلمانش، بيش از سه روز، قهر کند طوري که هنگام ديدنش از او روي بگرداند و بهترين آن دو نفر، کسي است که آغاز سلام کند و به ديگري سلام دهد).

آنچه بيان شد، مربوط به امور دنيوي است که قهر کردن به خاطر آن، حداکثر تا سه روز به پايان مي‌رسد و بيشتر از آن، حرام است.

اما قهر کردن بخاطر امور دين تا زماني که فرد از گناه و بدعتش توبه نکرده باشد همچنان ادامه مي‌يابد.
-----------------------------
[1]. بخاري (7/123) و مسلم (2769).
[2]. بخاري (7/128) و مسلم (4/1984) شماره (2560).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:19.txt">حکم پذيرفتن دعوت مسلمان</a><a class="text" href="w:text:20.txt">آداب دعوت</a></body></html>حکم پذيرفتن دعوت مسلمان
يکي از پل‌هاي دوستي، پذيرفتن دعوت مسلمان است. چنانکه رسول اکرم -صلى الله عليه وسلم- مي‌فرمايد: 

«وإذا دعاک فأجبهُ»[1]، يعني اگر مسلمان، تو را دعوت نمود، دعوتش را اجابت کن.

پذيرفتن برخي از دعوت‌ها، واجب، و برخي ديگر سنت و بعضي، حرام است.

قبول کردن دعوت عروسي، واجب است به شرطي که منکر در آن نباشد. ابن عمر -رضي الله عنهما- مي‌گويد: رسول‌الله -صلى الله عليه وسلم- فرمود: 

«إذا دُعي أحدکمْ إلى الوليمة فليأتها»[2].

(هرگاه يکي از شما را براي شرکت در عروسي، دعوت کردند، آن را اجابت کند).

علما مي‌گويند: اينجا امر، براي وجوب است يعني شرعاً بر تو واجب است که دعوت را اجابت کني به شرطي که در آن عروسي، امور خلاف شرع، نباشد.
-------------------------------------
[1]. مسلم (2162).
[2]. بخاري (6/143) و مسلم (1429).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">مقدمه‌ مترجم</a><a class="text" href="w:text:5.txt">مقدمه مؤلف</a><a class="folder" href="w:html:6.xml">تحيت اسلام</a><a class="folder" href="w:html:18.xml">پذيرفتن دعوت</a><a class="folder" href="w:html:21.xml">دين نصيحت است</a><a class="folder" href="w:html:24.xml">جواب دادن عطسه</a><a class="folder" href="w:html:27.xml">عيادت بيمار</a><a class="folder" href="w:html:30.xml">تشييع‌جنازه </a><a class="folder" href="w:html:33.xml">آيين دوست‌يابي</a><a class="text" href="w:text:39.txt">چگونه اختلافات را کنار بگذاريم؟</a><a class="text" href="w:text:40.txt">اجتماع تحت لواء اسلام</a></body></html>آداب دعوت

ابوهريره -رضي الله عنه- مي‌گويد: نبي اکرم -صلى الله عليه وسلم- فرمود:

«شرُّ الطَّعامِ طعامُ الوليمة يدعي لها الأغنياءُ ويترکُ الفقراءُ ومنْ ترکَ الدّعوة فقدْ عصى اللهَ ورسولهُ»[1].

(بدترين طعام، وليمه‌اي است که افراد مستحق را از خوردن آن باز مي‌دارند و کساني را که بدان نياز ندارند، دعوت مي‌کنند. و کسي که دعوت را اجابت نکند، از خدا و رسولش، نافرماني کرده است).

پس بدترين وليمه، آن است که به خاطر ريا و شهرت، داده شود و افراد ثروتمند، دعوت شوند و فقراء از آمدن به آن، منع گردند. قابل يادآوري است که هدف از حضور در دعوتي‌ها، صرفاً خوردن نيست. برخي از مردم، وقتي که به شرکت در مراسم عروسي، دعوت مي‌شوند، مي‌گويند: نمي‌توانم شرکت کنم چون غذا خورده‌ام يا اينکه مي‌گويد: نمي‌خواهم چيزي بخورم. بايد دانست که صرفاً هدف، خوردن نيست. بلکه هدف اين است که با مردم، انس بگيريد، با آنها صحبت نماييد و براي آنان، دعاي خير کنيد.

رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- مي‌فرمايد: 

«إذا دُعي أحدکُمْ إلى طعامٍ فليجبْ فإنْ شاءَ طعمَ وإنْ شاءَ ترک»[2].

(هرگاه، يکي از شما به صرف غذايي، دعوت شد، آن را بپذيرد. سپس، اگر ميل داشت، بخورد. و اگر ميل نداشت، نخورد).

همچنين بسياري از سلف، در حالي که روزه بودند، در چنين مراسمي شرکت مي‌کردند و به خاطر حسن خلق صاحبان خانه، برايشان دعاي خير مي‌کردند.

ابن مسعود -رضي الله عنه- مي‌گويد: رسول‌الله -صلى الله عليه وسلم- فرمود: «ط