ته‏ای جدا بافته از همان قانون گذاری الهی است، حال آنکه در مشروع الهی به بیراهه رفتند برای همین خداوند بلند مرتبه در طی آیه می‏فرماید:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْکُمْ أَنفُسَکُمْ لاَ يَضُرُّکُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ) المائدة: ١٠٥ ‏اي مؤمنان! مواظب خود باشيد. هنگامي كه شما هدايت يافتيد (و راه خداشناسي را در پيش گرفتيد و ديگران را نيز به كار نيك خوانديد و از كار بد بازداشتيد) گمراهي گمراهان به شما زياني نمي‌رساند.
و باز خداوند پاک و منزه می‏فرماید:
(قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُواْ أَوْلاَدَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ اللّهُ افْتِرَاء عَلَى اللّهِ) الأنعام: ١٤٠ 
مسلّماً زيان مي‌بينند كساني كه فرزندان خود را از روي سفاهت و ناداني مي‌كشند و چيزي را كه خدا بديشان مي‌دهد با دروغ گفتن از زبان خدا بر خويشتن حرام مي‌كنند 
و این موجز و مختصری است از شرحی مبسوط که پیشتر آمد و آن سخن خداوند بلند مرتبه که می‏فرماید:
(وَجَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا) الأنعام: ١٣٦ مشركان سهمي از زراعت و چهارپاياني را كه خدا آنها را آفريده است براي خدا قرار مي‌دهند.
و این قانون گذاری است مانند آنچه قبل از این آمد سپس می‏فرماید:
(وَکَذَلِکَ زَيَّنَ لِکَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِکِينَ قَتْلَ أَوْلاَدِهِمْ شُرَکَآؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُواْ عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ) الأنعام: ١٣٧ 
همان گونه بتهايشان كشتن فرزندانشان را در نظر بسياري از مشركان زيبا جلوه داده بود تا سرانجام آنان را هلاك گردانند و آئين ايشان را بر آنان مشتبه كنند.
این آیه نیز به قانونگذاری شخصی و نظری اشاره دارد مانند آیه اول و می‏فرماید:
(وَقَالُواْ هَذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لاَّ يَطْعَمُهَا إِلاَّ مَن نّشَاء بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لاَّ يَذْکُرُونَ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاء عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِم بِمَا کَانُواْ يَفْتَرُونَ) الأنعام: ١٣٨ 
‏و مي‌گويند: اين (قسمت از) چهارپايان و كشت و زرع ممنوع است (و مخصوص بتها مي‌باشد) و جز كساني (از خدمتكاران اصنامي) كه ما بخواهيم از آن نمي‌خورند، و اين گمان ايشان است حيواناتي هستند كه سوار شدن بر آنها حرام است و حيواناتي هستند كه به هنگام ذبح نام خدا را بر آنها نمي‌رانند بر خدا دروغ مي‌بندند. هرچه زودتر كيفر افتراهاي آنان را خواهيم داد. ‏
کوتاه سخن آنکه، آنان فرزندان خود را از روی جهل و نادانی می کشتند و آنچه را خدا از روزی حلال که به ایشان داده بود با چنگ یازی به دیدگاه شخصی و حکم گذاری نظری [بدون دخالت وحی] بر خود حرام کردند. خداوند بلند مرتبه می‏فرماید:
(قَدْ ضَلُّواْ وَمَا کَانُواْ مُهْتَدِينَ) الأنعام: ١٤٠
بيگمان گمراه مي‌شوند و راهياب نمي‌گردند .
سپس خداوند بعد از تعزیز و نکوهش آنان بر این تحریم ها و آن¬چه در آیات خود بد ان اشاره می کند می فرماید:
(وَمِنَ الإِبْلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّکَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأُنثَيَيْنِ أَمْ کُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ وَصَّاکُمُ اللّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ کَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ) الأنعام: ١٤٤ 
بگو: آيا خداوند دو نر را حرام كرده است‌؟ يا دو ماده را؟ يا اين كه آنچه در شكم ماده‌ها است‌؟ آيا شما بدان هنگام حاضر بوديد كه خداوند آن را به شما سفارش كرد ؟ و چه كسي ظالم‌تر از كسي است كه بر خدا دروغ بندد تا مردمان را از روي جهل گمراه سازد؟ خداوند هيچگاه ستمكاران را به راه راست و به سوي چيزي كه خير و صلاح دنيا هدايت نخواهد كرد.
اینکه در این آیه می‏فرماید: « لاَ يَهْدِي » بدین معنی است که خداوند ایشان را گمراه خواهد ساخت.
آیاتی از قرآن آمده که در آن، حال مشرکان در شرک ورزی به تصویر کشیده شده است، گمراهی و ضلالت در آنها آمده است؛ زیرا رویکرد واقعی آن خروج از صراط مستقیم است و اینکه مشرکان، خدایان [دروغین] خود را به گمان خود برای تقرّب و نزدیکی به او ساخته و برگزیده‏اند. همچنانکه می‏فرماید:
(مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى) الزمر: ٣ 
ما آنان را پرستش نمي‌كنيم مگر بدان خاطر كه ما را به خداوند نزديك گردانند.
پس این گزینش و وضع برای توسّل و وسیله ساختن است تاجایی که منجر به پرستش ایشان به جای خدا شده است و انگیزه¬ی آغازین این بت¬ها همچنانکه علما و دانشمندان بیان داشته‏اند برای فراهم آمدن مردم و دوست داشتن و تبرک جستن از آنها بوده است و بعد از آن پرستیده شده‏اند، لذا اعراب این بتها را به همین قصد و منظور به پرستش گرفته بودند که آن [اصل] گمراهی و ضلالت آشکار است.خداوند بلند مرتبه می‏فرماید:
(لَّقَدْ کَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ ثَالِثُ ثَلاَثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ إِلَهٌ وَاحِدٌ) المائدة: ٧٣
 بي‏گمان كساني كافرند كه مي‌گويند: خداوند يكي از سه خدا است! (در صورتي كه) معبودي جز معبود يگانه وجود ندارد.
پس در خدای واقعی و حق را باطل گمان بردند و این گمانشان بنا برادلّه‏ای داشت که در ذات خود از متشابهات بود، همان گونه که مورّخان بدان اشاره کرده‏اند. پس با این شبهه از حق منحرف شدند و به خاطر دور انداختن امور روشن دین و گرایش به امور متشابه و چند پهلو همچنانکه خداوند ـ بلند مرتبه ـ در آیه 7 سوره آل عمران از آن خــبر داده است و برای همین خداوند ـ بلند مرتبه ـ می‏فرماید:
(قُلْ يَا أَهْلَ الْکِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِکُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ کَثِيرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِيلِ) المائدة: ٧٧ 
‏بگو: اي اهل كتاب! به ناحق در دين خود راه افراط و تفريط مپوئيد و از اهواء و اميال گروهي كه پيش از اين گمراه شده‌اند و بسياري را گمراه كرده‌اند و از راه راست منحرف گشته‌اند، پيروي منمائيد.‏
و مصداق این آیه نصارا هستند که در مورد حضرت عیسی(ع) به خطا رفته و گمراه شدند. به همین دلیل است که خداوند ـ بلند مرتبه ـ بعد از ذکر دلایلی بر بندگی و عبودیت حضرت عیسی(ع) می‏فرماید:
(ذَلِکَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ) مريم: ٣٤ 
‏اين است عيسي پسر مريم، (با اين صفات و خصالي كه گذشت). اين سخن راستين در باره او است، سخن راستيني كه در آن ترديد مي‌كنند.‏
و باز خداوند بعد از ذکر دلایل توحید، یگانگی، بی انبازی خداوند تبارک و تعالی و تقدیس و زدودن گرفتن فرزند از جانب خدا و یاد آوری اختلاف و دیدگاه‏ها و نظریات زشت و ناموزون ایشان [اهل کتاب] می‏فرماید:
(لَ